เราเลิกกับแฟน ที่คบกันมานาน ประมาณ 6 ปี...ถึงขั้นจะแต่งงานกันแล้วแต่ก็ต้องเลิกกัน เขาเป็นรักแรกของเราเลยคะ....เรารักเขามากนะ....แต่ด้วยความที่เป็นรักแรก...ตอนคบกัน....เราจึงทำตัวงี่เง่า เอาแต่ใจ น้อยใจที่ไรก็บอกเลิก...แฟนเราเขาก็อดทน..ทำให้เรายิ่งรู้สึกเสียดายเขามากๆ...ตอนคบกัน 3 ปี เขาแอบมีกิ๊ก...เราจับได้เราให้อภัยเพราะแค่คุยกัน...ยังไม่รุนแรง..หลังจากนั้นแฟนเราก็ทำตัวดี...มีแต่เราที่ยังระแวง....หาเรื่องทะเลาะจนในที่สุด...เขาก็ไม่ง้อเรา
เขาไปอบรม...และเจอผู้หญิงอีกคนเขาจึงเลือกที่จะเดินจากเรา..และไปคบผู้หญิงคนนั้น...เราไม่ยอมโทรไปว่าผู้หญิงคนนั้นเกือบปี...จนผู้หญิงเขาทนไม่ไหว
เลยเลิกกับแฟนเรา...แฟนเราก็โกรธเรามาก...เรารู้สึกสะใจ แต่อีกใจ เราก็รู้สึกผิด...จึงหยุดทุกอย่าง...หยุดติดต่อแฟนเก่า...ตั้งใจว่าจะทำใจให้ได้...แต่เราก็แอบส่องเฟส....แฟนเราทุกวัน...เราก็รู้ว่าเขาก็ไม่ได้มีใครใหม่....ลึกเราก็รอเขากลับมา....แต่สุดท้ายที่เราเสียใจอีกครั้ง...คือเขาไม่กลับมา....แถมเขามีผู้หญิงใหม่อีก..เราแอบไปส่องเฟสผู้หญิงคนนั้นเขาหวานกันมากเลยคะ
***เราจะตัดใจยังไง เราเลิกกันมา 2 ปี แล้วยังส่องเฟสเขาทุกวัน วันละหลายรอบ....เรายังรักเขา
เเละรอเขา....และคิดว่าเขายังรักเราอยู่
ตัดใจจากแฟนเก่า....เลิกส่องเฟส
เขาไปอบรม...และเจอผู้หญิงอีกคนเขาจึงเลือกที่จะเดินจากเรา..และไปคบผู้หญิงคนนั้น...เราไม่ยอมโทรไปว่าผู้หญิงคนนั้นเกือบปี...จนผู้หญิงเขาทนไม่ไหว
เลยเลิกกับแฟนเรา...แฟนเราก็โกรธเรามาก...เรารู้สึกสะใจ แต่อีกใจ เราก็รู้สึกผิด...จึงหยุดทุกอย่าง...หยุดติดต่อแฟนเก่า...ตั้งใจว่าจะทำใจให้ได้...แต่เราก็แอบส่องเฟส....แฟนเราทุกวัน...เราก็รู้ว่าเขาก็ไม่ได้มีใครใหม่....ลึกเราก็รอเขากลับมา....แต่สุดท้ายที่เราเสียใจอีกครั้ง...คือเขาไม่กลับมา....แถมเขามีผู้หญิงใหม่อีก..เราแอบไปส่องเฟสผู้หญิงคนนั้นเขาหวานกันมากเลยคะ
***เราจะตัดใจยังไง เราเลิกกันมา 2 ปี แล้วยังส่องเฟสเขาทุกวัน วันละหลายรอบ....เรายังรักเขา
เเละรอเขา....และคิดว่าเขายังรักเราอยู่