ทำงานอยู่ดีๆ บริษัทประสบปัญหาด้านการเงินจ่ายเงินเดือนไม่ตรง ค้างจ่าย1-2 เดือน เลยหางานใหม่กะหางานใหม่ให้ได้ถึงออก  อายุขนาดนี้ไม่อยากเสี่ยง สุดท้ายได้งานตอนไปสัมภาษตกลงเงิน ตำแหน่ง รูปแบบการทำงาน ค่าโอที และยอดขายเพื่อทำคอมมิชชั่น (เราทำตำแหน่ง marketing แต่เคยมีประสบการด้านเซลล์มาด้วย งานใหม่เลยหันมาทำงานเซลล์) แต่พอมาทำจริง ตึกโป๊ะ ทุกคำที่ตกลงเปลี่ยนหมดคะ  ทั้งตำแหน่ง ทั้งหน้าที่  รวมถึงยอดขาย  และหนักไปกว่านั้นคือเงินเดือนคะ  เราก็ทำไรไม่ได้ไม่มีลายลักษณ์อักษร  ต้องทนทำไปก่อนค่อยหางานใหม่ดีกว่ามาตกงาน และมาวันนึงนายให้เราขับรถพาน้องในบริษัทไปหาลูกค้าเพื่อให้เราเรียนรู้งานด้วย ให้เรามาเอารถที่บ้านนายตอน 6 โมงเช้า เราต้องตื่นตี4ครึ่ง  ออกจากบ้านตี5   เรามาสาย 10 นาทีเพราะรอรถเมล์ปรากฏเราเจอนายบ่นใส่อารมณ์เราก็จำทนเราผิดจริง (ไม่เคยบอกก่อนต้องมีไปพบลูกค้าเช้าแบบนี้)  เราขับไปกับน้องที่จันทบุรี ขากลับถึงบ้านนาย 4 ทุ่มถึงบ้าน5 ทุ่มเราต้องนั่งแท็กซี่กลับ  พอวันรุ่งขึ้นเราเลยถามคนอื่นๆว่าเขียนใบโอทีที่ไหนตอนสัมภาษนายบอกถ้ามีทำงานเลิกดึกจะมีโอทีให้แต่ให้เท่าไหร่ค่อยว่ากัน  น้องๆในบริษัททำหน้า งงๆและบอกว่าไม่เคยได้อ่ะพี่  เราเลยไปถามนาย คำตอบคือ ไปคิดมาแล้วจริงๆการไปในงานถือเป็นหน้าที่ของเราฉะนั้นเลยไม่มีโอทีให้ขายได้ก็เป็นยอดขายที่เราจะได้ค่าคอม  ไงหล่ะคะ ไม่เป็นไรทนไป จนทำมาได้ 2สัปดาห์ลูกเราดันป่วยและไม่มีใครอยู่ดูให้ได้เราเลยโทรไปลานาย ได้คำตอบว่าเคยบอกและนะว่าช่วงทดลองงานเราไม่อนุญาตให้ลาทุกกรณี นอกจากตัวเองป่วยเอง และถ้าป่วยต้องมีใบยืนยันจากแพทย์เขียนมาให้ชัดเจนว่าเป็นอะไรและให้หยุดงานจริงๆเท่านั้น  เราเลยบอกขอโทษแต่เราจำเป็นจริงๆลูกป่วย  นายพูดว่าโอเคพรุ่งนี้เราค่อยมาคุยกัน  พอเช้าอีกวันไปถึงสิ่งที่เราได้พบคือ เรียกเราไปบอกว่าที่นี่เคร่งครัดเรื่องเวลาและการลามาก เราคิดว่าคุณไม่เหมาะกับงานของทางเรางจะร่วมงานกันไม่ได้ เราเลยบอกงั้นไม่เป็นไรคะ  เราพิจารณาออกก็ได้คะ  นายพูดว่าถึงคุณอยู่ไปยังไงเราก็คงไม่ให้คุณผ่านโปรคุณสอบตกเรื่องเวลา (15วันที่มาทำงานบอกเลยคะเราไปทำงานก่อนเวลาเข้างาน 1 ชม ไปคนแรกของบริษัททุกวัน เลิกงานก็จะถามทุกคนก่อนช่วยงานทุกคนจนเสร็จไม่เคยกลับก่อนคนอื่นๆ ) เราเลยบอกถ้างั้นที่ทำงานมาครึ่งเดือนเราจะได้เงินเดือนไหมคะ  นายบอกที่คุณมาวันอรกพอดีกินเลี้ยงบริษัทคุณไปกับพวกเราเราเลี้ยงคุณคุ้มค่าแรงแล้วนะ  เจอคำนี้ไปเราเดินออกมาเลยคะ  สุดๆกับนายคนจีน  ไม่ได้ว่าคนจีนจะแย่ทุกคนแต่บอกตรงๆเราเข็ดคะถ้าต้องมีนายสัญชาตนี้เราขอไม่ไปจริงๆ สรุปตอนนี้เลยตกงาน  อายุมากจะกลับไปทำที่เดิมตอนนี้เค้าก็ยุบแผนกเราไปและเพราะบริษัทไม่มีเงินการทำการตลาดและไม่ทำธุรกิจด้านนี้แล้ว  เป็นอันตกงานในวัย 39  ไหนค่าเช่าบ้าน ค่าป่อนรถ ค่าเรียนลูก หางานก็ไม่ได้งานสักที  ที่ได้ก็ไม่ดี  ไม่มีไรคะแค่ขอพื้นที่ระบายให้กับคนที่ตกงานวัยแก่ แถมเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว เหนื่อยท้อสุดๆร้องไห้จนเหนื่อย  แต่จะต้องสู้ต่อไปเพราะมีลูกรออยู่  อยากรู้จังมีใครตกงานหางานตอนแก่แบบเราบ้าง หาได้ไหม ท้อกันไหม