คือเมื่อวันพุธ สัปดาห์ที่ผ่านมา ผมผิดกับแม่ครับ เกิดการทะเลาะกันเล็กน้อยแต่ผมไม่ได้ทำร้ายหรือทำอะไรแม่นะครับ แต่แม่ของผมเค้าพูดกับผมได้ so worse มากครับ เขาไล่ผมออกจากบ้าน ว่าผม คือทำเหมือนผมไม่ใช่ลูกเลยอะครับ ละคือผมก็ได้ออกจากบ้านไปจริง ก็เค้าไล่จะให้เราอยู่ทำไมละ ผมเลยออกบ้านไป 2คืน ครับ ไปนอนบ้านเพื่อน กลับมาวันวันศุกร์ตอนเย็น ที่ผมทำไปแบบนั้นผมเสียใจมากครับ ทุกคืนผมร้องไห้ว่าผมทำอะไรผิด (ลืมบอกไปครับ ที่ทะเลาะกันเพราะว่าผมเอาเงินไปใช้ครับประมาณ 4 พัน -จริงๆ 14K แต่จ่ายผ่อน- แต่คือผมบอกพ่อผมแล้ว บอกพี่แล้ว บอกแม่ก่อนหน้าแล้ว ว่าจะเอาไปเรียนSummer แต่แม่ผมไม่เข้าใจ ปล.บ้านเราอยู่กัน2คนครับ ผมกับแม่ พี่ผมทำงานเมืองนอก พ่อทำงานเมืองนอก) พอผมกลับมาบ้าน ผมก็ไม่คุยกับแม่ครับ แต่เหมือนแม่จะมาง้อผม ทำดีกับผม แต่ผมก็ไม่คุยด้วยเพราะที่แม่ทำไปตอนนั้น มันเร็วร้ายจริงๆ จนวันนี้ ก็อาทิตย์หนึ่งละที่ผมไม่คุยกับแม่ มาวันนี้ผมขอเงินพ่อผมเพราะผมไม่ได้ขอเงินแม่ใช้แล้วไง เงินผมจาก 500 ใช้ไป 1 อาทิตย์ก็หมดสิครับ คือก่อนหน้านั้นผมขอพ่อผมไว้ก่อนหน้าแล้ว ว่าผมจะเอาไปจ่ายค่าเทอมเพราะเทอมที่เรียนมายังไม่ได้จ่าย และ ก็ที่เหลือจะเอาไปใช้ให้ครบ1เดือน เพราะไม่มีเงินใช้ แม่ก็ไม่ได้ขอแล้ว ข้าวแต่ละมื้อคิดดูนะครับ ไม่ใช่ 20-30 บาท แต่มาวันนี้พ่อผมเค้าไม่ส่งเงินให้ผม ผมก็โกรธสิครับ ผมเลยบอกไปว่า( ค่าเทอมก็ไม่ได้จ่าย ไหนจะค่ากินข้าวอีก ทุกวันนี้ต้องยืมเงินเพื่อนรุ้มั้ยว่าอายแค่ไหน ถ้าจะไม่ส่งมาก็เตรียมกลับบ้านมาดูศพเหอะ) คือผมอาจพูดแรงไปนะครับ แต่คือผมเครียดมาก คือคนมันเครียดมาเป็นอาทิตย์แล้วนะครับ เข้าใจนะครับ เอาละสิครับทีนี้พอผมพิมพ์ไป ทั้งพี่ แม่ คนรอบข้างต่างๆ โทรมาไม่หวั่นไม่ไหว มาว่าผมอย่างนั้นอย่างนี้ว่าพ่อแม่ทำงานหนักทำไมทำแบบนี้ แต่ที่พีคที่สุดนะครับ คือตอนพ่อผมโทรมา พ่อผมบอกว่า (เงินพ่อส่งไปให้แล้วนะ จะเอาเท่าไหร่ก็ไปเอา ไม่พอก็บอกพ่อ เดียวจะส่งไป พ่อจะตั้งใจทำงานเพื่อลุก อย่าทำตัวแบบนี้เลยนะ