ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ เราอยู่ม.2นะคะ
คือช่วงที่ผ่านรู้สึกเหมือนมีแต่อะไรแย่ๆ ทุกอย่างมันตีกันเข้ามาจนเหมือนตัวเราเองก็จะรับไม่ไหว
พ่อเราทำงานต่างจังหวัดค่ะ ปีนึงกลับมา4-5ครั้งตั้งแต่เราเด็กๆ จริงๆครอบครัวเราพ่อกับแม่มีปัญหากัน ปัญหานี้เรารับรู้ตอนม.1 พอรับรู้แล้วก็เหมือนเรื่องนี้จะไม่ง่ายเลย แรกๆแม่จะเข้ามาคุยกับเราตลอดว่าแม่กับพ่อจะหย่า ตอนนั้นใจเราพังเลยค่ะ เพิ่งรู้ปัญหาแล้วบอกจะหย่าเลย แต่เราก็เข้าใจดีว่าเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เราเองก็ยังเด็กอยู่ด้วย แต่ใครจะคิดว่าเป็นแบบนี้ เมื่อก่อนยังดีๆอยู่เลย ตอนเด็กเคยคิดด้วยซ้ำว่าครอบครัวเรานี่ดีเนอะ มีพ่อ มีแม่ มีพี่น้อง วาดรูปไว้อย่างดีเลยค่ะ แต่จู่ๆกระดาษที่วาดไว้ก็ขาดซะงั้น เหมือนจะต่อก็ต่อไม่ติด หลังจากนั้นพ่อเราก็กลับบ้านแค่ครั้งสองครั้ง จากตอนแรกก็น้อยอยู่แล้ว
ปกติเวลาวันสำคัญ วันเกิดวันพ่อวันแม่ เราจะทำการ์ด ทำของขวัญให้พ่อกับแม่ตลอด ตอนนี้ของพ่อเก็บไว้ในลิ้นชักนั่นแหละค่ะ ก็ไม่รู้จะให้เค้ายังไงนี่เนอะ
ตั้งแต่นั้นมาก็ดูเหมือนจะร้องไห้เยอะ ร้องไห้กับอะไรง่ายๆมาตลอด ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแต่ก็ห้ามไม่ได้เหมือนกัน
____________________
ค่ะ เริ่มต้นปีนี้มา เราคิดไว้ว่าจะร้องไห้น้อยลงก็อยากจะให้มันเป็นแบบนั้น แต่นี่ก็ร้องตลอดจนเหนื่อยแล้วเอาจริงๆ เราจะแยกปัญหาไว้เป็นข้อๆนะคะ
1 แม่เราอยากจะให้เราเก่งๆ มักพูดตลอดว่าคนนี้เรียนเก่งนะ คนนี้ได้อย่างนั้นนะ เเล้วถามเราว่าวันๆเราทำอะไรบ้าง
_คือถึงมันจะนิดเดียวแต่มันก็ดูจุกๆ อันนี้เราเข้าใจค่ะว่าแม่อยากให้เราเก่งๆมีอนาคตดีๆ แต่บางครั้งตัวเราเองก็เหมือนจะกดดันตัวเองด้วย ก็คิดนะคะว่า นี่เราก็พยายามแล้ว จริงๆ อยากให้แม่รู้ว่าทุกวันนี้มันเหนื่อยมาก พยายามทำทุกอย่างเลยให้แม่รู้สึกไม่น้อยหน้าคนอื่น ให้แม่รู้สึกอยากบอกคนอื่นว่าคนนี้ลูกเค้านะ ลูกเค้าเก่งที่สุดเลย แต่ก็เหมือนจะทำไม่ได้ ไม่อยากให้แม่ผิดหวังเลยจริงๆค่ะ คิดไว้ว่าแม่คงอยากอวดลูกบ้าง อยากให้เค้าได้อวดบ้าง แต่ก็เนอะ ทำไม่ได้จริงๆนี่หน่า แม่จะเข้าใจรึเปล่านะ
2. ทุกๆวันกลับบ้านมาเราจะช่วยแม่ขายของค่ะ (บ้านเราเปิดร้านขายของชำ) พอกลับบ้านมาหลายๆครั้งก็จะโดนแม่ว่าเรื่องต่างๆ หนึ่งในเรื่องต่างๆคือเรื่องอารมณ์ของเราค่ะ เราเป็นคนอารมณ์ร้อน แต่ไม่ถึงกับมาก ก็จะแสดงออกทางสีหน้า เราก็จะโดนด่าทุกครั้ง หลายๆครั้งเราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันค่ะ ทุกคนในบ้านเหมือนจะแสดงอารมณ์ออกมาได้ทุกคน แต่ทำไมเราทำไมได้นะ บางครั้งแค่ทำหน้านิ่งๆยังโดนว่าว่าแสดงออกทางสีหน้าเลย แต่คือแม่คะนี่หน้านิ่งหนูเองง เรื่องอารมณ์มันห้ามไม่ได้จริงๆค่ะ แต่เรากำลังปรับนิสัยทางด้านนี้อยู่ และก็กำลังดีขึ้นด้วยย
จริงๆเหมือนตั้งกระทู้มาบ่นหรือระบายมากกว่า(ง่า) แต่ว่าที่บอกไปข้างบน คือปัญหาในปัจจุบัน เราร้องไห้บ่อยมากเลย มีช่วงนึงร้องไห้ทุกวันเลยเป็นอาทิตย์ หรือเราแค่เป็นคนร้องไห้ง่ายเฉยๆคะ
(แท็กผิดขอโทษด้วยนะคะ)
หรือเราจะเป็นคนร้องไห้ง่าย
คือช่วงที่ผ่านรู้สึกเหมือนมีแต่อะไรแย่ๆ ทุกอย่างมันตีกันเข้ามาจนเหมือนตัวเราเองก็จะรับไม่ไหว
พ่อเราทำงานต่างจังหวัดค่ะ ปีนึงกลับมา4-5ครั้งตั้งแต่เราเด็กๆ จริงๆครอบครัวเราพ่อกับแม่มีปัญหากัน ปัญหานี้เรารับรู้ตอนม.1 พอรับรู้แล้วก็เหมือนเรื่องนี้จะไม่ง่ายเลย แรกๆแม่จะเข้ามาคุยกับเราตลอดว่าแม่กับพ่อจะหย่า ตอนนั้นใจเราพังเลยค่ะ เพิ่งรู้ปัญหาแล้วบอกจะหย่าเลย แต่เราก็เข้าใจดีว่าเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เราเองก็ยังเด็กอยู่ด้วย แต่ใครจะคิดว่าเป็นแบบนี้ เมื่อก่อนยังดีๆอยู่เลย ตอนเด็กเคยคิดด้วยซ้ำว่าครอบครัวเรานี่ดีเนอะ มีพ่อ มีแม่ มีพี่น้อง วาดรูปไว้อย่างดีเลยค่ะ แต่จู่ๆกระดาษที่วาดไว้ก็ขาดซะงั้น เหมือนจะต่อก็ต่อไม่ติด หลังจากนั้นพ่อเราก็กลับบ้านแค่ครั้งสองครั้ง จากตอนแรกก็น้อยอยู่แล้ว
ปกติเวลาวันสำคัญ วันเกิดวันพ่อวันแม่ เราจะทำการ์ด ทำของขวัญให้พ่อกับแม่ตลอด ตอนนี้ของพ่อเก็บไว้ในลิ้นชักนั่นแหละค่ะ ก็ไม่รู้จะให้เค้ายังไงนี่เนอะ
ตั้งแต่นั้นมาก็ดูเหมือนจะร้องไห้เยอะ ร้องไห้กับอะไรง่ายๆมาตลอด ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแต่ก็ห้ามไม่ได้เหมือนกัน
____________________
ค่ะ เริ่มต้นปีนี้มา เราคิดไว้ว่าจะร้องไห้น้อยลงก็อยากจะให้มันเป็นแบบนั้น แต่นี่ก็ร้องตลอดจนเหนื่อยแล้วเอาจริงๆ เราจะแยกปัญหาไว้เป็นข้อๆนะคะ
1 แม่เราอยากจะให้เราเก่งๆ มักพูดตลอดว่าคนนี้เรียนเก่งนะ คนนี้ได้อย่างนั้นนะ เเล้วถามเราว่าวันๆเราทำอะไรบ้าง
_คือถึงมันจะนิดเดียวแต่มันก็ดูจุกๆ อันนี้เราเข้าใจค่ะว่าแม่อยากให้เราเก่งๆมีอนาคตดีๆ แต่บางครั้งตัวเราเองก็เหมือนจะกดดันตัวเองด้วย ก็คิดนะคะว่า นี่เราก็พยายามแล้ว จริงๆ อยากให้แม่รู้ว่าทุกวันนี้มันเหนื่อยมาก พยายามทำทุกอย่างเลยให้แม่รู้สึกไม่น้อยหน้าคนอื่น ให้แม่รู้สึกอยากบอกคนอื่นว่าคนนี้ลูกเค้านะ ลูกเค้าเก่งที่สุดเลย แต่ก็เหมือนจะทำไม่ได้ ไม่อยากให้แม่ผิดหวังเลยจริงๆค่ะ คิดไว้ว่าแม่คงอยากอวดลูกบ้าง อยากให้เค้าได้อวดบ้าง แต่ก็เนอะ ทำไม่ได้จริงๆนี่หน่า แม่จะเข้าใจรึเปล่านะ
2. ทุกๆวันกลับบ้านมาเราจะช่วยแม่ขายของค่ะ (บ้านเราเปิดร้านขายของชำ) พอกลับบ้านมาหลายๆครั้งก็จะโดนแม่ว่าเรื่องต่างๆ หนึ่งในเรื่องต่างๆคือเรื่องอารมณ์ของเราค่ะ เราเป็นคนอารมณ์ร้อน แต่ไม่ถึงกับมาก ก็จะแสดงออกทางสีหน้า เราก็จะโดนด่าทุกครั้ง หลายๆครั้งเราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันค่ะ ทุกคนในบ้านเหมือนจะแสดงอารมณ์ออกมาได้ทุกคน แต่ทำไมเราทำไมได้นะ บางครั้งแค่ทำหน้านิ่งๆยังโดนว่าว่าแสดงออกทางสีหน้าเลย แต่คือแม่คะนี่หน้านิ่งหนูเองง เรื่องอารมณ์มันห้ามไม่ได้จริงๆค่ะ แต่เรากำลังปรับนิสัยทางด้านนี้อยู่ และก็กำลังดีขึ้นด้วยย
จริงๆเหมือนตั้งกระทู้มาบ่นหรือระบายมากกว่า(ง่า) แต่ว่าที่บอกไปข้างบน คือปัญหาในปัจจุบัน เราร้องไห้บ่อยมากเลย มีช่วงนึงร้องไห้ทุกวันเลยเป็นอาทิตย์ หรือเราแค่เป็นคนร้องไห้ง่ายเฉยๆคะ
(แท็กผิดขอโทษด้วยนะคะ)