“เพื่อน” ที่ไม่เคยใส่ใจความรู้สึกคุณเลย จนวันนึงคุณทนไม่ไหวเดินถอยออกมาเอง มันผิดไหม??

⭕️เริ่มเรื่องคือ
        เราคบกับแฟนยังไม่ถึงเดือน 2-3วันแรกที่เราคบกัน เราลงรูปแฟนแล้วใส่แคปชั่นน่ารักๆ ในเฟสบุ๊ค ซึ่งหลายคนที่เป็นเพื่อนในเฟสบุ๊คก็เห็นกันหมด เราตั้งสถานะคบกันก่อนหน้าที่จะมาเจอกกัน ลืมบอกไปว่าเรากับแฟนเราเคยเรียนโรงเรียนเดียวกันมาก่อน แต่ไม่เคยพูดคุยกันในโรงเรียน เพราะตอนนั้นเราไม่ค่อยคุยกับใครเลย เก็บตัวมากจนแทบคนในโรงเรียนไม่ค่อยจะรู้จักสักเท่าไหร่ พอจบมาก็ไม่ค่อยมีเพื่อน มาเรียนคนเดียวในเมือง เพื่อนที่สนิทกันจริงๆต่างก็แยกย้ายไปคนละที่ แต่ช่วงที่เรามีปัญหาเราก็จะไปหาเพื่อนที่ต่างจังหวัด
⭕️เข้าเรื่อง =>
         วันนั้นเป็นวันสำคัญของแฟนเรา เรากำลังตัดสินใจที่จะไปหาเค้า เพื่อให้ของขวัญกับเค้า เค้าไปเลี้ยงฉลองกับเพื่อน ระหว่างที่เรากำลังไปหาเค้า เพื่อนเราโทรมาตามให้ไปช่วยงาน (มันเป็นงานของคนอื่นที่เพื่อนเราอาสาไปช่วยเค้าอีกที แล้วเหมือนคนจะไม่พอเลยเรียกเราไปช่วย) ตอนนั้นเราไม่ว่าง เราเลยบอกไปว่าเราไม่อยู่ เราออกมาข้างนอก ไปหาแฟน เพื่อนก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่แฟนเราไลฟ์สด แล้วเพื่อนเราเข้าไปถามว่าไหนเรา ขอดูเราหน่อย แฟนเราก็บอกว่าเราไม่ได้ไปหา เราไม่ได้อยู่ด้วย ซึ่งเรายังไปไม่ถึง หลังจากนั้นเราทะเลาะกับแฟนเรื่องส่วนตัว แล้วก็เลิกกันเลย เราพึ่งคบกันไม่ถึงเดือนแต่ก็มีปัญหาเลยต้องเลิกกัน เราไม่เคยบอกใครสถานะก็ยังไม่เอาออก
⭕️ใจความสำคัญ (เพื่อคนนึงในกลุ่มเรียกแทนชื่อว่าA)
         วันถัดมา เรามีเรียนพอเรียนจบก็ไปนั่งกินข้าวกับเพื่อนในกลุ่มแล้วเราก็เล่าให้เพื่อนฟังเรื่องกำลังนั่งรถที่ไปหาแฟนแล้วมีปัญหากันเลยกลับก่อนไปถึง แล้วเราอารมณ์เสีย แต่ไม่ได้บอกกับใครว่าเลิกกัน
         จากนั้นAก็พูดขึ้นว่า “ทีหลังก่อนจะคบกับใครก็อย่าพึ่งขึ้นสถานะ พอถ้าเลิกกันมาคนคอยสมน้ำหน้ามันเยอะ” มีหลายคำพูด ที่พูดแล้วชักสีหน้าใสเรา เหมือนจะไปพอใจเรื่องที่เราไม่ยอมไปช่วยงานแต่ไปหาแฟนพอเรามีปัญหากับแฟนก็เลยซ้ำเติม เราไม่โอเค ไม่ใช่ว่าโลกสวย แต่คำพูดแรงๆ คำพูดแฝงความนัย คำพูดไม่แคร์ใคร คำพูดแบบฉันไม่สนโลก มันมาจากคนๆนี้บ่อยครั้งมากแล้วก็หลายๆเรื่อง
         หลังจากนั้นเราก็หันหน้าหนีทั้งๆที่Aยังพูดอยู่ แต่เราไม่พูดอะไรกับเค้า เราทำเป็นเฉยๆ วันถัดมาเราไม่ไปกินข้าว เราไม่ไปหอเพื่อนเพราะมีAอยู่ ซึ่งปกติเราจะไปหอเพื่อนตลอด เราไม่อยากเจอ ไม่อยากพูดอะไรออกไปเดี๋ยวจะมีปัญหากันเปล่า เราเลยไม่ไปยุ่งวุ่นวายอะไรกับA เลือกที่จะถอยออกมา
         พอสัปดาห์ถัดมามีสอบเราไปมอแต่เช้า เพื่อรอสอบ พักเที่ยงก็อยู่ห้องสมุด ถึงเวลาสอบตอนบ่ายก็เข้าสอบ สอบเสร็จก็กลับห้องตัวเอง
         สอบวันที่2 เราก็ทำเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนวันก่อน ช่วงรอเข้าสอบภาคบ่าย เรากำลังเดินไปห้องสอบ Aกับเพื่อนคนอื่นๆในห้องเดินตามหลังเรามา แล้วAกับเพื่อนอีกคนพูดว่า “เดี๋ยวนี้หมั้นเนาะ หยิ่งจัง เจอเพื่อนไม่ทักกันบ้างหรอ” แล้วก็พูดอะไรต่ออีกไม่รู้จำไม่หมด แต่พูดประมาณนี้ เราฟังเราก็รู้ว่าพูดกระแหนะกระแหนเรา ตั้งใจตะโกนให้เราได้ยิน เราก็ทำเป็นไม่สนใจเดินไปสอบ สอบเสร็จก็กลับหอ แล้วก็มาเขียนระบายและอยากถามว่า
      “สิ่งที่เราทำผิดไหม เราเดินออกมาเอง มันทำให้ใครเดือดร้อนรึป่าว”