แด่ชีวิตที่ไม่มีไรดีเหลือสักอย่าง(จากวันนี้จนวันตาย...ชายที่ถูกลืม)เคยมีสิ่งสวยงามอยู่ครั้งหนึ่งแต่มันได้หายไปแล้วในชีวิตนี้ยังเหลืออะไรให้ยังหวังอยู่หรือเราแค่รอและหวังไปเองจากสิ่งที่มันชัดเจนตอนนี้บอกเลยว่ามันรู้สึกเหมือนมันเริ่มจะไม่ชัดเจนอีกต่อไปแล้วจะเหลือก็แค่ความทรงจำที่ยังคงสวยงามอยู่ [อดีต…ยังคงเหมือนเดิม]. [ปัจจุบัน…เริ่มจะไม่ชัดเจน]. [อนาคต…ทูกสิ่งได้พังลงจนไม่เหลืออะไรอีกเลย]. แด่ถูกสิ่งในชีวิตที่เคยชัดเจน…แล้วไม่ชัดเจนตามเวลาที่เปลี่ยนไป…หลายๆสิ่งมันเคยดีจนวันเวลาเปลี่ยนไปใจคนก็เปลี่ยนตาม(วันเก่าๆที่ถูกลืม)กับคนเก่าที่ยังรออยู่ตรงที่เดิมที่เก่า…แต่กับอีกคนเดินไปข้างหน้าโดยไม่คิดถึงอะไรเก่าๆในชีวิตที่มันเคยสวยงาม…สิ่งเก่าๆในชีวิตก็เลยเป็นแค่ของเก่าที่เคยมี(แรกๆอะไรมันก็ชัดเจน…ใจคนก็เหมือนกันความชัดเจนที่เคยมีอยู่กลับหายไปไม่เหลือความชัดเจนที่เคยมี[เมื่อมีสิ่งใหม่ที่ชัดเจน…สิ่งเก่าที่เคยชัดเจนก็จะหายไปเวลาไม่เคยหยุดที่จะเดินต่อแต่ทำไม่ยังมีคนๆหนึ่งที่ยังติดอยู่กับสิ่งเก่าๆ(แล้วยังคงรอวันที่มันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมถึงจะเป็นแค่อะไรที่หวังและคิดไปเอง)จะยังมีสักคนที่รู้จักกันจนวันตายไหมหรือแค่สิ่งที่ทำให้ในชีวิตมันดูดีขึ้นแล้วไปเจออะไรที่มันชัดเจนกว่าของเก่า(แด่ชายคนหนึ่งที่เคยชัดเจนจนทุกสิ่งเปลี่ยนในที่สุด)ถึงมันจะจบไม่สวยเหมือนใครเค้า…แต่เค้าชายที่ทุกลืมก็ยังคิดว่าทุกสิ่งมันยังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนไปไหน(ตัวคนเดียว…เจ็บจนชินกับทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต(แฟน หรือ เพื่อน)ที่ทำให้มัาชัดเจนจน…มันทำให้รู้ว่าความชัดเจนนั้นได้เปลี่ยนไปแล้ว(แล้วยังจะเหลืออะไรที่ชัดเจนในชีวิตนี้อยู่ไหมหรือเป็นแค่สิ่งที่ทุกสร้างมาให้สึกดีแค่นั้นเอง(แด่ทุกสิ่งในชีวิตนี้จนวันสิ้นลมหายใจวันที่ทุกสิ่งได้จบลง)อยากจะบอกว่าอย่าพึ่งมองอะไรที่มันยังไม่ชัดเจนให้มันชัดเจน[แด่แฟนที่เคยชัดเจน…และเพื่อนที่เคยคิดว่าจะอยู่เล่นไปด้วยกันจนตายจากกัน]ชีวิตนี้ไม่เคยสวยงามอย่างใครเค้า…จบไปไหนแล้วชีวิตที่ไม่มีไรดีสักอย่างจากความหวังกายเปนแค่สิ่งที่เคยหวังเท่านั้น[มันคงจะยากที่จะไปหยุดทุกสิ่งให้ยังคงเหมือนเดิมในวันที่ยังสวยงามอยู่เมื่อนานมาแล้ว...
ถามทุกคนหน่อยคับ(ปัจจุบันตอนนี้ของคุณเป็นยังไง)ถ้าผมล่ะก็ทุกสิ่งได้เป็นไปหมดแล้วไม่เหลือสักยัง(อนาคต)น่ากลัวน้อผมว่า