สวัสดีค่ะ
หนูจบ ป.ตรี บัญชี มาได้ประมาณ1ปีกว่า ได้ทำงานในอตุสาหกรรมแห่งหนึ่งที่ต่างจังหวัดไกลบ้านพอสมควร ในฝ่ายบัญชีด้านเจ้าหนี้ แต่งานที่ได้ทำเหมือนเพียงลูกจ้างชั่วคราว ลักษณะงานเพียงแค่คีย์ข้อมูลเอกสารอย่างเดียวหนูทำได้ประมาณ1ปี หนูก็ต้องลาออกเพื่อย้ายกลับมาอยู่ใกล้บ้านและหวังจะหางานแถวบ้านได้ สมัครไปหลายที่แต่ไม่มีที่ไหนรับเลย **ตอนนี้ท้อมากๆ ยังหาเลี้ยงตัวเองยังไม่ได้ เคยคิดสั้นอยากจะฆ่าตัวตาย น้อยใจตัวเองที่เรียนสูง แต่หางานทำเลี้ยงตัวเองยังไม่ได้** หนูว่างงานมาได้ประมาณ 6 เดือนแล้วค่ะ พอสัมภาษอธิบายการผ่านงานไปให้ฟังเขาก็ไม่รับเพราะเหมือนงานเราที่ผ่านมาทำเพียงด้านเดียว หนูก็สมัครไปเรื่อยๆแต่ก็ไร้วี่แวว...เครียดมาก ไม่รู้จะเอายังไงกับชีวิตต่อดี

พ่อกับแม่ก็เฝ้ารอคอยให้เราเลี้ยงดูตัวเองให้ได้ ก็ยิ่งกดดันไปอีก รู้สึกแย่มากๆ ท้อแท้ หมดกำลังใจ มีใบปริญญาแต่หางานไม่ได้ รู้สึกไร้ค่า ที่เรียนมาก็เริ่มจางหาย รู้สึกไม่มีค่าอะไรเลย หนูไม่รู้จะเดินต่อไปทางไหนดี *เป็นผู้ใหญ่ที่มั่นคงทำไมมันยากจังค่ะ หนูไม่รู้ต้องเดินไปทางไหนยืนขึ้นยังไง มืดมาก สับสนจริงๆ*
เอาอย่างไรดีกับชีวิต?
หนูจบ ป.ตรี บัญชี มาได้ประมาณ1ปีกว่า ได้ทำงานในอตุสาหกรรมแห่งหนึ่งที่ต่างจังหวัดไกลบ้านพอสมควร ในฝ่ายบัญชีด้านเจ้าหนี้ แต่งานที่ได้ทำเหมือนเพียงลูกจ้างชั่วคราว ลักษณะงานเพียงแค่คีย์ข้อมูลเอกสารอย่างเดียวหนูทำได้ประมาณ1ปี หนูก็ต้องลาออกเพื่อย้ายกลับมาอยู่ใกล้บ้านและหวังจะหางานแถวบ้านได้ สมัครไปหลายที่แต่ไม่มีที่ไหนรับเลย **ตอนนี้ท้อมากๆ ยังหาเลี้ยงตัวเองยังไม่ได้ เคยคิดสั้นอยากจะฆ่าตัวตาย น้อยใจตัวเองที่เรียนสูง แต่หางานทำเลี้ยงตัวเองยังไม่ได้** หนูว่างงานมาได้ประมาณ 6 เดือนแล้วค่ะ พอสัมภาษอธิบายการผ่านงานไปให้ฟังเขาก็ไม่รับเพราะเหมือนงานเราที่ผ่านมาทำเพียงด้านเดียว หนูก็สมัครไปเรื่อยๆแต่ก็ไร้วี่แวว...เครียดมาก ไม่รู้จะเอายังไงกับชีวิตต่อดี