อนาคตของเด็กผู้ชายคนนึง?

สวัสดีครับขอบคุณนะครับที่เข้ามาอ่านเรื่องราวของผม ผมชื่อไทเกอร์ครับอายุ 18 ปีน้ำหนัก 64 ส่วนสูง 185 ตอนนี้ผมเรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่หกครับกำลังจะจบแล้วก็เป็นเรื่องธรรมดาที่วัยรุ่นมอหกจะต้องหาที่เรียนต่อแต่สำหรับผมผมไม่ได้รับโอกาสนั้นคือผมเกิดมาไม่ได้เห็นหน้าพ่อ มีแม่ พี่สาวหาเลี้ยงผมครับตอนนี้พี่สาวอายุก็จะ 40 แล้วเค้ามีแฟนครับ ผมไม่ได้เรียนต่อเพราะอะไร ผมก็ไม่รู้เหมือนกันแต่พี่บอกผมว่า คนที่ใด้ดีอ่ะไม่จำเป็นต้องเรียนก็ได้แต่ผม ผมไม่ได้คิดว่าผมเรียนเก่งนะแต่เกรดผมก็ดีระดับหนึ่งผมอยู่ห้องคิง เรื่องกีฬาผมเป็นนักกีฬาโรงเรียน ผมตีกลองชุด กิจกรรมวิชาการผมไม่ขาด เกียรติบัตรผมมีเยอะ ผมเป็นเดือนโรงเรียน มันน่าตลกนะผมกำลังรู้สึกขาดอะไรซักอย่างในชีวิตไปตอนเลิกเรียนผมเห็นเด็กมหาลัยเค้าเลิกเรียน มันเลยทำให้เราแบบอยากมีจุดนั้นมันจะมีสักครั้งอ่ะที่เราจะมีสังคมแบบนั้นมีสิ่งที่เรายังไม่เคยทำ ก็อย่างว่า ขาดหัวหน้าครอบครัวไปชีวิตของผมเลยไม่ค่อยโอเคร ผมพร้อมแล้วหรอครับที่จะไปทำงานผมตอบได้เลยว่าผมยัง ผมอยากทำงานดีดีผมอยากทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยสมุทรปราการบางปู เป็นที่ที่ผมต้องไปอยู่ตอนที่ผมจบมอหกครับผมยังไม่รู้เลยว่าที่นั่นเป็นยังไง ผมอยากทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย ความสามารถผมมีรอบด้านผมไม่คิดว่าตัวเองด้อยกว่าใครเลยผมไม่เคยคิดเลยคนอื่นเลยหลายคนทำไม่ได้เหมือนผมแน่แน่ผมก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ ผมนั่งร้องไห้หลายครั้งกับเรื่องเรียนที่ครอบครัวไม่เข้าใจ ผมก็ต้องเปิดใจเนาะ ถ้าเพื่อนเพื่อน พี่ๆ คนไหนพอจะมีทางออกให้ผม ผมขอฟังทางออกที่ผมสามารถที่จะทำมันได้หน่อยนะครับขอบคุณนะครับ