การเเต่งงานไม่ได้ขึ้นอยู่กับคน2คนเเต่ขึ้นอยู่กับคนทั้งตระกูล

เป็นมั้ยคะ เป็นคนบอกเลิกกับเค้าเอง เเต่ตอนนี้มานั่งเป็นห่วงว่าเค้าจะเป็นไง ทำงานเหนื่อยนอนยุรึเปล่า กินไรยังไง เค้าจะรุสึกเเย่เหมือนเรามั้ย เค้าจะคิดถึงเเละทบทวนเรื่องจองเราเเบบที่เรากำลังเป็นมั้ย ไม่

เข้าเรื่องเลยนะคะ. วันนี้ในไลน์กลุ่มเราก็คุยกับเพื่อนปกติค่ะเล้วมีเพื่อนคนนึงพูดขึ้นมาคำนึง เเล้วคำๆนั้นมันก็เป็นคำที่เเทงใจดำเรามากค่ะ มันเหมือนเป็นคำกระเเนะกระเเหน คือเรารุเเล้วล่ะว่าในเชิงทีเล่นนั้

เรื่องมีอยู่ว่า เพื่อนเราคนนี้เขาเป็นคนที่เเบบว่าเล่นก็เล่นเเบบฮากระจายพอจริงจังกับการทำงานก็จริงจังจนเราปรับอารมณ์ตามเขาไม่ทันอย่างเช้ามาเราก็มาโรงเรียนปกติเขาก็จะหน้าบึ้งจนเราไม่อยากคุยด้วยชอบมาอารม

ดูเหมือนก๊กนี้ยุคพี่น้องตระกูลซุนในหงสาจะชอบใช้วิธีหลอกใช้ประโยชน์จากลูกน้องตัวเองโดยไม่ให้เขารู้ตัวจริงๆ ตั้งเเต่เล่งโฉที่ขนาดตายไปแล้วยังถูกขุดศพมาใช้ประโยชน์ มาศึกเซ็กเพ็กโดนหลอกใช้กันเป็นพรวนทั้งอ

คือเราเรียนอยู่ม.ศิลปากรเขตวังท่าพระ เเต่รุ่นพี่ที่เราชอบอยู่สนามจันทร์ ซึ่งห่างกันตั้ง2ชม.ครึ่ง!!! คือเราเคยเจอพี่เขาตอนopen house เเล้วรู้สึกประทับใจมากเลยค่ะ พี่เขาเก่งเเละน่ารักมากๆเลย ให้คำเเนะนำ

เพื่อนมีคัยเป็นเหมือนเรามั้ยค่ะ เรื่องมันเริ่มจากมีคนชอบแซวเรากับน้องคนนึ่ง แซวทุกวัน​ จนวันนึ่งน้องก้อเข้ามาคุยกับเราถามว่าเรา มีแฟนยังเราตอยไปว่ายัง แค่นั้นล่ะจากนั้นเราก้อได้คุยกันบ้างเรารุสึกดีทุก

คือเราอ่ะ เปนคนจีบนะเราเปน ผญ ไปจีบรุ่นพี่คนหนึ่งเเบบเมื่อก่อนเราอยากคุยกับเขาทุกวันเรยนะ เเบบคิดถึงตลอดเวลานอนก็ไม่หลับ คิดถึงตลอดหยิบรูปพี่เขามาดูเเร้วดูอีก เเต่ ตอนนี้ก็ยังจีบไม่ติด. เเต่เรากลับรุส

ก่อนหน้านี้เราเป็นคนติดบ้าน ไม่อินเทศกาลอะไรเลย เพื่อนน้อย เราใช้ชีวิตเเบบวนลูปอยู่ทุกวัน นอน ตื่น เรียน ช่วยที่บ้านทำงาน เเล้วก็กลับมานอน เรายังเป็นเด็กอยู่จริงเเต่ชีวิตช่วงนั้นของเรามีเเค่นี้เลยค่ะ

ทุกอย่างเริ่มต้นเมื่อปลายปี2556 :) มีผู้หญิงอยู่คนหนึ่งเทอนอนเล่นโทรสับอยู่ในช่วงเวลาดึกมาก เเละจู่ๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งทักเทอมาเเละนั้นเป็นรุ่นพี่ใน รร.นั้นเอง เขาส่งหน้ายิ้มมา เรารุ้สึกดี๊ด๊ามากเลยละ55