เรื่องมีอยู่ว่า....เพื่อนคนนี้เขาทะเลอะกับเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งมา แล้วมาอยู่กับเรา เพื่อนคนนี้เนี้ยเขามีแฟนเป็นผู้หญิง เรากับเพื่อนสนิทอีกคนก็เลยบอกว่ามาอยู่กับเราก็ได้นะ เพราะเราสองคนไม่คิดอะไรอยู่แล้ว เราก็เชื่อใจกันมาตลอด แต่กลับไปนอนคิด เขาเคยคุยกับแฟนเราเมื่อตอนคบกัน แต่ตอนนี้เราเลิกกัน ที่เราเลิกกันเพราะเขาแต่เขาไม่รู้หรอก แต่เขาก็มีแฟนเป็นผู้หญิงนะ ฉันสงสัยมากเลย แต่เราก็ตัดปัญหานี้ไป เพราะมันผ่านมาแล้ว เราต้องอยู่กับปัจจุบัน...... เราก็กิน นอน กับเพื่อนคนนี้มา แล้ววันที่เลวร้ายสำหรับเราก็มาถึง คือ วันนั้นเราเดินทางมา กทม. เพื่อมาค่ายกับเพื่อนอีก4คน เพื่อนคนนั้นไม่ได้มากับเราด้วย แต่เขาออกมาข้างนอก เขาขอเราว่า''ขอออกไปด้วยได้ไหม เดี๋ยวให้พี่ชายมารับ'' เราก็บอกว่าได้ พวกเราอยู่พักค่ะ เราก็ต้องทำตามกฏหน่อย เราก็เลยบอกอาจารย์ไปว่า"อาจารย์คะ พอดีจะออกไปค่ายกันที่กทม. เดี๋ยวสองทุ่มกลับค่ะ'' อาจารย์ก็ไม่อะไรก็ออกมาได้ เราก็แยกกับเพื่อนเลย เรานั่งรถตู้ไปค่าย ตอนเรานั่งรถ.....เพื่อนสนิทเราก็บอกว่า"รู้ไหมว่าใครมารับมัน เป็นผู้ชายแถวบ้านมัน เอาในความคิดกูนะ ผัวมันนะ" เราแปลกใจ"อ้าวแล้วน้องผู้หญิงแฟนมันหละ" เพื่อนมันก็บอกต่ออีกว่า"กูรู้เมื่อว่า กูถามมันว่า ออกอย่าไง ใครมารับ ตอนมันตอบแบบพูดกับนั้นหละ แต่ไลน์มันเด้งพอดีกูเลยรู้" พอเพื่อนพูดเสร็จเราก็เลยโทรไปหามัน ถามมันอยู่ไหน กลับกี่โมง อย่ากลับดึกหละ เดี๋ยวบอกให้อาจารย์ไปรับไหม เพื่อนก็บอก"ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวให้พี่เราไปส่ง" เราก็เข้าค่ายไม่เป็นสุขเลย เราก็รีบกลับ ถึงหอก่อนสองทุ่มด้วยเพื่อมาหามัน พอกับถึงหอ มันมาถึงเราดีใจมากๆ แต่สิ่งที่ตามมานั้นคือ รอยดูดที่คอ และตรงหน้าอก เราก็ลากมันไปถามข้างนอก เพราะแฟนมันที่เป็นผู้หญิงมันอยู่ เราถามคอไปโดนอะไรมา มันตอบว่าแมลงบินชน แล้วมันก็เดินไปจากเรา แต่เราสงสัยมาก เราเลยไปปรึกษาเพื่อนคนอื่น เพื่อนบอกว่าเห็นนะ เป็นรอยดูดมาชัดๆ >>>แสดงว่าที่มันออกไปนั้นมันไปทำอะไรกลับผู้ชายคนที่มารับมันแน่ๆ<<< พอเช้าวันปกชุมผู้ปกครอง เราก็พามันไปกินข้าวกับเพื่อนอีก4คนอีกเหมือนเดิม พ่อกับแม่เราไปด้วย ก็ออกได้สบาย แต่ขากลับหอ พวกเรากลับกันเอง นั่งตุ๊กๆกลับ แต่เพื่อนคนนั้นอยากดูหนัง เราก็บอกดูก็ได้สองชั่วโมงทันกลับหออยู่แล้วหละ พอดูหนังเสร็จหาก๋วยเตี๋ยวกิน พอสักพัก สายโทรศัพท์ของเพื่อนคนนนั้นดีงขึ้น แม่เขาโทรมา บอกว่า"ถ้ายังไม่กลับหอ พรุ่งนี้จะเอาออกจากหอ" พวกเราทั้ง4ก็น้ำตาตกว่าทำเพื่อนโดนเอาออกจากหอ เราก็รีบหาทางกลับหอแบบเร็วที่สุด แต่ก็ไม่ทัน กลับถึงหอเพื่อนคนนั้นมันเก็บของเตรียมออกจากหอแล้ว เราวิ่งเขาไปกอดมัน ว่าเราเป็นคนทำให้มันออกจากหอ เราก็เลยขอโทษมันอย่างเดี๋ยวเลย พอเช้ารุ่งขึ้นเรื่องมันไม่ได้จบแค่นั้น แม่มันมาเอาเรื่องกับเรา ว่าเราพามันไปเสียคน กลับดึก เราอยากเขาว่า"คนอื่นออกไปมันยังไม่มีปัญหาเลย ทำไมลูกคุณออกไปถึงมาปัญหาขนาดนี้" ทำได้แต่คิดไว้ทำนั้น แต่ผลสรุปมันไม่ออกจากหอ แต่กลับเป็นที่จะโดนไล่ออกเอง เพราะเป็นคนพาเพื่อนไปเสียคน แต่เราอะไรไม่ได้หรอก เราก็ทนหน้าด้านอยู่ต่อไปแน่ๆ เราไม่คุยกับเพื่อนคนนี้สักอาทิตย์หนึ่ง เพื่อให้เราอยู่กับตัวเอง แต่ไปปรึกษาอาจารย์ที่เราสนิทนะ เราเล่าทุกอย่างให้ท่านฟัง เขาก็ออกมาว่า"แม่ก็ต้องรู้นิสัยลูกตัวเองสิ เขาเลยส่งมาอยู่หอ" เพราะก่อนหน้านี้มันไม่ได้อยู่หอ มาพึ่งมามาอยู่ ทำให้ได้ข้อสรุปว่า >>>ที่แม่มาเอาเรื่อง เพราะกลัวลูกตัวเองทำนิสัยต่ำๆแน่เลย แต่ไม่ทันแล้ว มันคงได้กับผู้ชายคนนั้นแล้วจริงๆ" เราก็ไม่ได้คิดอะไรนะ แต่อยากให้มันกลับตัวใหม่ เราก็คุยกับมันนะ เพราะมันมาขอโทษเรา เราก็ให้อภัยมันตลอด ก็เพื่อนเนอะ แต่ผ่านมาเดือนหนึ่ง นางกลับมาทำนิสัยเดิมอีกแล้ว มันคุยกะแฟนเก่าเรา ซึ่งเราเคยพูดกับนางว่าเพื่อนเขาไม่กินต่อเพื่อนนะ แต่นางกับทำ นางคุยกันเหมือนกับแฟน แต่นางมีแฟนอยู่แล้ว แฟนเก่าเราก็คุยกับมันนะ ปกป้องกันด้วย เอาให้สุดไปเลย เรื่องที่นางทำเนี้ย คุยกันสักพัก เราเลยถามมันว่า"คุยกะแฟนเก่าเราหรอ" นางทำหน้าตกใจ แบบว่าเรารู้ได้ไง เราคนนะไม่ใช่ควาย เรื่องนี้เราก็ปล่อยมันไปนะ แล้วก็เลยไปคุยกับกลุ่มแรกที่นางอยู่ก่อนมาอยู่กับ
เรา เพื่องนางบอกว่ามันมันผัวเยอะ มีเมียเยอะ

เก่งมาก และหลายๆเรื่องที่เพื่อนของนางพูดมา ทำให้เราสับสนว่าควรคบกับเขาต่อหรือป่าว ที่สิ่งที่ทำให้คิดเสมอคือ ""นางไม่เคยบอกความจริงฉันเลย เราต้องเดินหาคำตอบตลอดเวลา""
เพื่อนเป็นแบบนี้ เราควรคบกับเขาต่อไหมค่ะ????
เรา เพื่องนางบอกว่ามันมันผัวเยอะ มีเมียเยอะ