หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
เมื่อห่างกัน
กระทู้คำถาม
แต่งกลอน
เพราะไม่คิด เรียบเรียงร้อย ถ้อยคำพูด
ใจยังผูก พร่ำสับสน แบ่งเป็นสอง
มัวแต่ปล่อย วันวาน ตามครรลอง
ไม่ไตร่ตรอง ถึงเวลา ต้องห่างกัน
มาวันนี้ ความรู้สึก ล้นท่วมนอก
จุกที่อก เจ็บข้างใน เพ้อพร่ำหา
อยากจะบอก ว่ารัก กัลยา
แม่แก้วตา เจ้าไม่อยู่ รู้ความนัย
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
พันบทกลอน
เรียงคำร้อยถ้อยคำรัก...... ห่วงแสนห่วงดวงใจไกลสุดฟ้า ตอนจากลาแสนเศร้าในใจฉัน เคยร่วมเรียนร่วมสนุกมาด้วยกัน ความผูกพันธ์มากล้นเกินบรรยาย มิเคยลืมวันนั้นเราเคียงข้าง ไม่เคยจางเลือนไปโอ้ใจหาย มาวั
Vihok Khawnuan 9
🦁 สีหนาทแห่งความว่าง: เมื่อ "เลื่อย" มิอาจตัด "ใจที่กว้างดั่งพสุธา"
ในโลกที่เต็มไปด้วยถ้อยคำทิ่มแทงและการกล่าวร้าย ปรากฏการณ์ใน "วุฏฐิสูตร" คือบทเรียนที่ล้ำค่าที่สุด เมื่อ พระสารีบุตรเถระ พระธรรมเสนาบดีผู้เป็นเลิศด้วยปัญญา ถูกภิกษุรูปหนึ่งกล่าวหาด้วยความเท
สมาชิกหมายเลข 1265297
มีเรื่องกังวลใจ..จึงระบายผ่านคำกลอน
ให้วิตกคิดหนัก..นักหนา.. คำวาจาพาคิดให้สับสน เล่ห์คำลิ้นเสนาะหูแปลกชอบกล คำพร่ำบ่น..ห่วงหา..น่าหวั่นใจ.. อยู่กับตนไตร่ตรองถามดวงจิต พี่ท่านคิดจริงจัง..หรือไฉน.. หาเคยพบหน้ากันแต่อย่างใด ผ่านมา
สมาชิกหมายเลข 1376643
๐๐๐ รัก ๐๐๐
รักคำเดียวเกี่ยวใจเอาไว้แน่น เป็นคำแทนดวงจิตให้พิศมัย ถึงอยู่ห่างจากกันแสนไกล คำพูดนี้ให้ไว้แทนตัวตน เสมือนหนึ่งม่านบางมากางกั้น ใครมาพร่ำรำพันอย่าได้สน มีเจ้าของจับจองเป็นตัวตน ให้น้องหน้ามลไม
Susisiri
...กลัวเธอเปลี่ยนใจ...
.....แล้ววันนั้น....ก็มาถึง ! วันที่ซึ่งทรวงฉันเริ่มหวั่นไหว เหมือนคมมีดกรีดเตือนเชือดเฉือนใจ อัสสุชลล้นไหลหทัยตรม *คือวันที่เธอนั้นผ่านมาหา พร้อมพร่ำเผยวาจาพาขื่นขม ว่าต้องลาคลาไคลไกลแดนพรม ฉันระทมเ
สุนันยา
O ประชาชนผู้ทนทุกข์ .. O
O เพื่อประชาชนผู้ทนทุกข์ คำแทรกซุกช่องโสตจึงโลดแล่น สาธยายความกลั้วไปทั่วแดน โซมซาบแผ่นดินต่ำด้วยน้ำลาย O บังอบายโบกสะบัดด้วยรัศมี แทรกวจีธีรทัศน์ให้ซัดสยาย งามทั้งโลกสูงต่ำก็กำจาย ดึงสหายจองถนนประดลป
สดายุ...
💐 กาพย์ยานี 11 — “คำขอโทษจากใจ”
ใจหนึ่งซ่อนคำขวัญ อีกใจนั้นกลับพลันไหว กี่ถ้อยที่เอ่ยไป กลับกลายเป็นสายลมลา เคยเผลอทำเธอช้ำ ทั้งที่ย้ำอย่าพูดพา คำหนึ่งหลุดออกมา กลายเป็นหนามแทงใจตน ฝากถ้อยร้อยคำซื่อ แทนใจดื้อที่เคยหล่น ขอโทษด้วยใจ
กิรติ
O จากเหนือลงใต้ .. O
0 ค่อยค่อยไหลค่อยค่อยหลากจนกรากเชี่ยว คืนเปล่าเปลี่ยวเงียบงันก็พลันสลาย คลื่นตีฟองละอองซัดกระจัดกระจาย รวบรวมสายชำแรกกระแทกกระทั้น 0 ปริมาณฝุ่นฝนที่หล่นร่วง ผูกเงื่อนบ่วงหน่วงจิตให้คิดประหวั่น เสียงโค
สดายุ...
O บ่วงอาวรณ์ .. O
0 โอ หนอความเรื่อเรื้องที่เบื้องหน้า กลับเหมือนว่าแอบซ่อนความอ่อนไหว เผลอเผยการแกว่งตัวของหัวใจ พาดแววผ่านเอาไว้ .. ที่นัยน์ตา 0 อาจมีความขัดเขิน .. หยอกเอินอยู่ เพื่อหัวใจรับรู้ .. ได้รู้ว่า ทุกช่วงต
สดายุ...
ไม่จน เคล็ดไม่ลับ
เห็นคนรวย ล้นฟ้า หน้าสดใสบ้างขัดสน จนใจ ไร้เคหาอีกบ้างก็ เวียนวน ทนนานมาโทษชะตา ฟ้าไม่แฟร์ แย่ไม่ดี คนที่มี นี้เอา มาจากไหนเคยมองไหม ใยจน วนกับที่ส่วนคนอื่น ชื่นใจ ในชีวี เขาเหล่านี้ ทำไง ให้ไม่จน ก็ฝ
สมาชิกหมายเลข 6627667
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
เมื่อห่างกัน
ใจยังผูก พร่ำสับสน แบ่งเป็นสอง
มัวแต่ปล่อย วันวาน ตามครรลอง
ไม่ไตร่ตรอง ถึงเวลา ต้องห่างกัน
มาวันนี้ ความรู้สึก ล้นท่วมนอก
จุกที่อก เจ็บข้างใน เพ้อพร่ำหา
อยากจะบอก ว่ารัก กัลยา
แม่แก้วตา เจ้าไม่อยู่ รู้ความนัย