ขอเกริ่นก่อนนะคะ
จขกท.เรียนรามสาขาธุรกิจระหว่างประเทศปี4ค่ะ ในอนาคตมีความคิดที่จะไปเรียนต่อหากขอทุนได้สำเร็จหรือทักษาะการใข้ภาษาแข็งแรงพอ
หลังเรียนจบ จึงอยากลองทำงานในสายงานที่ตัวเองเรียนมาเพื่อหาประสบการณ์ก่อน เช่น ส่งออก-นำเข้า ติดต่อประสานงานกับตปท. บลาๆๆๆ
เกรดเฉลี่ยหวังแค่2.5พอแล้วค่ะ แค่นี้ก็หนักหนาสาหัสแล้ว55555
กรณีแรกค่ะ
ครอบครัวค่อนข้างหวังให้จขกท.ไปทางราชการมากกว่า ตอนมอ.ปลาย พี่สาวเคยจะฝากเข้าเรียนหมอทหารที่พระจอมเกล้า แต่ ณ ตอนนั้น จขกท.มีความฝันเป็นของตัวเองอยู่แล้ว คืออยากจะเรียนวารสาร,สื่อสารมวลชน,พิสูจอักษร เพราะมีความฝันอยากจะเป็นนักข่าวหรือคนหาข่าวมาตั้งแต่เด็กๆ โดยเฉพาะข่าวต่างประเทศ ชอบมากๆ แต่....ครอบครัวไม่อนุมัติค่ะ เพราะหางานทำยากเกินไปมีโอกาสตกงาน
จขกท.เลยตัดใจ เสียใจนิดหน่อย สอบตรงไม่ได้ซักที่ แอดมิชชั่นจะติดได้อย่างไรในเมื่อจขกท.ยื่นแต่คณะสูงๆเช่น หมอ พยาบาล วิศวะของจุฬา มหิดลไรงี้
ทั้งที่เกรดเฉลี่ยรวม3ปีได้แค่2.5 คณิตได้คะแนนไม่ถึงครึ่ง(ฆ่าตัวตายชัดๆ5555) จขกท.ไม่ได้บอกครอบครัวไปตรงๆนะคะว่าเสียใจและหวังกับทางที่เลือกไว้มากเพราะกลัวพวกเขาจะเสียความรู้สึก
จึงตัดสินใจไม่รอแอดมิชชั่นรอบ2 และสมัครเรียนรามคำแหงในสาขาที่ใกล้เคียงกับความชอบตัวเองที่สุด คืออะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับต่างประเทศ จึงเลือกINB
กรณีที่2
เรียนๆไปซักพัก จขกท.รู้สึกว่าตัวเองไม่เอาไหนเลย เรียนมา2ปีได้หน่วยกิจแค่45? Fกันเป็นว่าเล่น
ตอนนั้นครอบครัวจึงอยากจะให้จขกท. เข้าไปเป็นนักเรียนของโรงเรียนไปรษณีย์เรียนแค่ปีเดียวจบแล้วบรรจุเลย ในใจคิดว่า ใช้เส้นอีกแล้วหรอ?
แต่ก็ไม่กล้าคัดค้านตามเคย เลยตอบตกลงไป สมัครสอบเองเรียบร้อย 300บาท แค่ผ่านข้อเขียน สัมภาษก็ไม่มีอะไรน่ากังวล แต่วันสอบจขกท.ไม่ได้ไปสอบค่ะ เพราะช่วงนั้นใกล้สอบซ่อมของรามแล้ว ต้องอ่านหนังสืออย่างหนักเพื่อหน่วยกิจและเกรดที่เพิ่มขึ้น จขกท.เลือกรามมากกว่า นั่นเป็นเพราะเราควรให้ความสำคัญกับปัจจุบันไม่ใช่หรือ?
และสุดท้ายค่ะ เข้าเรื่องละ 😅😅😅
...ตอนนี้ในใจกำลังสับสนวุ่นวายไม่รู้ว่าจะเลือกทางไหน จขกท.อยากจะทำงานในสายงานที่ตัวเองได้เรียนมาและศึกษาต่อในต่างประเทศ อันที่จริงไม่ได้ชอบทางนี้เลยค่ะ แต่คิดว่าอุตส่าเรียนมาได้ขนาดนี้ กว่าจะเก็บเอกได้แต่ละตัว มันยากมาก เลยอยากจะใช้ความรู้ตรงนั่นให้คุ้มค่าที่สุด
แต่อีกใจนึงนั่น..กลับไม่มั่นใจในตัวเอง ว่าจะทำได้อย่างที่หวังไหม เพราะที่ผ่านมาก็ไม่เคยทำอะไรสำเร็จซักอย่าง ญาติพี่น้องเสนอทางเลือกมา ว่า เมื่อเรียนจบให้ไปสอบเข้าไฟฟ้าภูมิภาค เอาข้อเขียนให้ผ่าน ที่เหลือเขาจะจัดการให้ เพราะน้าค่อนข้างมีอำนาจที่นั่น จากลูกจ้างเงินเดือน6000เป็นผู้บริหารเงินเดือนหลักแสนแล้วปัจจุบัน
ก่อนหน้านั้น พี่สาวของเพื่อนสอบเข้าการไฟฟ้าผ่านข้อเขียนไปแล้วตั้ง3-4ครั้ง สอบทุกปี และตกสัมภาษณ์ทุกปี เพราะมีเด็กเส้นเข้ามาแทนที่ จขกท.มีอคติกับการเล่นเส้นสายมาตั้งแต่เด็กๆ เพราะครอบครัวค่อนข้างจะเกลียดการคอรัปชั่น....แต่ก็กลับมาทำซะเอง
ปัญหาคือ
จขกท.ไม่รู้ว่าต้องเลือกทางไหนดี ความสามารถของตัวเองที่มีอยู่ก็ไม่รู้จะไปได้สุดทางไหม หรือจะไปตามทางที่ผู้ใหญ่มีให้ ดีไหมเพื่อความมั่นในอาชีพ เอาตัวเองให้รอดก่อน? ช่างคนอื่นก่อน? จขกท.ควรจะคิดแบบนี้ดีไหม? ตอนนี้หน้ามืดปวดหัวตาลายไปหมด มองไปทางไหนมีแต่เส้นๆๆๆๆ ก้วยเตี๋ยวก็ยังเป็นเส้น ...!
จขกท.ไม่ชอบเวลาที่มีคนอื่นมาเอาเปรียบ และก็ไม่ชอบเอาเปรียบคนอื่นเช่นกัน
อยากให้ครอบครัว เป็นครอบครัวแค่ในบ้านหรือนอกที่ทำงานไม่ได้หรอ? จะมีวันนั้นไหมคะ วันที่ไม่มีคำว่าพี่น้องครอบครัวในที่ทำงานสำหรับประเทศไทย
อันที่จริงปัญหานี้ ใจจขกท.ไปทางเลือกที่1มากกว่า คือทำเองใข้ความสามารถตัวเอง แต่มั่นใจแค่60% จึงมาปรึกในกระทู้พันทิปค่ะ ว่าควรจะเลือกทางไหนที่มันดีกับตัวเราและดีต่อคนอื่น
ขอบคุณมากๆค่ะสำหรับคำตอบล่วงหน้า
และขอบคุณที่สุดดดด ที่อ่านจนจบนะคะ 😁😁😂
อาจจะเป็นการเลือกครั้งสุดท้าย "เดินเอง"หรือ"ตามรอยผู้ใหญ่" ??
จขกท.เรียนรามสาขาธุรกิจระหว่างประเทศปี4ค่ะ ในอนาคตมีความคิดที่จะไปเรียนต่อหากขอทุนได้สำเร็จหรือทักษาะการใข้ภาษาแข็งแรงพอ
หลังเรียนจบ จึงอยากลองทำงานในสายงานที่ตัวเองเรียนมาเพื่อหาประสบการณ์ก่อน เช่น ส่งออก-นำเข้า ติดต่อประสานงานกับตปท. บลาๆๆๆ
เกรดเฉลี่ยหวังแค่2.5พอแล้วค่ะ แค่นี้ก็หนักหนาสาหัสแล้ว55555
กรณีแรกค่ะ
ครอบครัวค่อนข้างหวังให้จขกท.ไปทางราชการมากกว่า ตอนมอ.ปลาย พี่สาวเคยจะฝากเข้าเรียนหมอทหารที่พระจอมเกล้า แต่ ณ ตอนนั้น จขกท.มีความฝันเป็นของตัวเองอยู่แล้ว คืออยากจะเรียนวารสาร,สื่อสารมวลชน,พิสูจอักษร เพราะมีความฝันอยากจะเป็นนักข่าวหรือคนหาข่าวมาตั้งแต่เด็กๆ โดยเฉพาะข่าวต่างประเทศ ชอบมากๆ แต่....ครอบครัวไม่อนุมัติค่ะ เพราะหางานทำยากเกินไปมีโอกาสตกงาน
จขกท.เลยตัดใจ เสียใจนิดหน่อย สอบตรงไม่ได้ซักที่ แอดมิชชั่นจะติดได้อย่างไรในเมื่อจขกท.ยื่นแต่คณะสูงๆเช่น หมอ พยาบาล วิศวะของจุฬา มหิดลไรงี้
ทั้งที่เกรดเฉลี่ยรวม3ปีได้แค่2.5 คณิตได้คะแนนไม่ถึงครึ่ง(ฆ่าตัวตายชัดๆ5555) จขกท.ไม่ได้บอกครอบครัวไปตรงๆนะคะว่าเสียใจและหวังกับทางที่เลือกไว้มากเพราะกลัวพวกเขาจะเสียความรู้สึก
จึงตัดสินใจไม่รอแอดมิชชั่นรอบ2 และสมัครเรียนรามคำแหงในสาขาที่ใกล้เคียงกับความชอบตัวเองที่สุด คืออะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับต่างประเทศ จึงเลือกINB
กรณีที่2
เรียนๆไปซักพัก จขกท.รู้สึกว่าตัวเองไม่เอาไหนเลย เรียนมา2ปีได้หน่วยกิจแค่45? Fกันเป็นว่าเล่น
ตอนนั้นครอบครัวจึงอยากจะให้จขกท. เข้าไปเป็นนักเรียนของโรงเรียนไปรษณีย์เรียนแค่ปีเดียวจบแล้วบรรจุเลย ในใจคิดว่า ใช้เส้นอีกแล้วหรอ?
แต่ก็ไม่กล้าคัดค้านตามเคย เลยตอบตกลงไป สมัครสอบเองเรียบร้อย 300บาท แค่ผ่านข้อเขียน สัมภาษก็ไม่มีอะไรน่ากังวล แต่วันสอบจขกท.ไม่ได้ไปสอบค่ะ เพราะช่วงนั้นใกล้สอบซ่อมของรามแล้ว ต้องอ่านหนังสืออย่างหนักเพื่อหน่วยกิจและเกรดที่เพิ่มขึ้น จขกท.เลือกรามมากกว่า นั่นเป็นเพราะเราควรให้ความสำคัญกับปัจจุบันไม่ใช่หรือ?
และสุดท้ายค่ะ เข้าเรื่องละ 😅😅😅
...ตอนนี้ในใจกำลังสับสนวุ่นวายไม่รู้ว่าจะเลือกทางไหน จขกท.อยากจะทำงานในสายงานที่ตัวเองได้เรียนมาและศึกษาต่อในต่างประเทศ อันที่จริงไม่ได้ชอบทางนี้เลยค่ะ แต่คิดว่าอุตส่าเรียนมาได้ขนาดนี้ กว่าจะเก็บเอกได้แต่ละตัว มันยากมาก เลยอยากจะใช้ความรู้ตรงนั่นให้คุ้มค่าที่สุด
แต่อีกใจนึงนั่น..กลับไม่มั่นใจในตัวเอง ว่าจะทำได้อย่างที่หวังไหม เพราะที่ผ่านมาก็ไม่เคยทำอะไรสำเร็จซักอย่าง ญาติพี่น้องเสนอทางเลือกมา ว่า เมื่อเรียนจบให้ไปสอบเข้าไฟฟ้าภูมิภาค เอาข้อเขียนให้ผ่าน ที่เหลือเขาจะจัดการให้ เพราะน้าค่อนข้างมีอำนาจที่นั่น จากลูกจ้างเงินเดือน6000เป็นผู้บริหารเงินเดือนหลักแสนแล้วปัจจุบัน
ก่อนหน้านั้น พี่สาวของเพื่อนสอบเข้าการไฟฟ้าผ่านข้อเขียนไปแล้วตั้ง3-4ครั้ง สอบทุกปี และตกสัมภาษณ์ทุกปี เพราะมีเด็กเส้นเข้ามาแทนที่ จขกท.มีอคติกับการเล่นเส้นสายมาตั้งแต่เด็กๆ เพราะครอบครัวค่อนข้างจะเกลียดการคอรัปชั่น....แต่ก็กลับมาทำซะเอง
ปัญหาคือ
จขกท.ไม่รู้ว่าต้องเลือกทางไหนดี ความสามารถของตัวเองที่มีอยู่ก็ไม่รู้จะไปได้สุดทางไหม หรือจะไปตามทางที่ผู้ใหญ่มีให้ ดีไหมเพื่อความมั่นในอาชีพ เอาตัวเองให้รอดก่อน? ช่างคนอื่นก่อน? จขกท.ควรจะคิดแบบนี้ดีไหม? ตอนนี้หน้ามืดปวดหัวตาลายไปหมด มองไปทางไหนมีแต่เส้นๆๆๆๆ ก้วยเตี๋ยวก็ยังเป็นเส้น ...!
จขกท.ไม่ชอบเวลาที่มีคนอื่นมาเอาเปรียบ และก็ไม่ชอบเอาเปรียบคนอื่นเช่นกัน
อยากให้ครอบครัว เป็นครอบครัวแค่ในบ้านหรือนอกที่ทำงานไม่ได้หรอ? จะมีวันนั้นไหมคะ วันที่ไม่มีคำว่าพี่น้องครอบครัวในที่ทำงานสำหรับประเทศไทย
อันที่จริงปัญหานี้ ใจจขกท.ไปทางเลือกที่1มากกว่า คือทำเองใข้ความสามารถตัวเอง แต่มั่นใจแค่60% จึงมาปรึกในกระทู้พันทิปค่ะ ว่าควรจะเลือกทางไหนที่มันดีกับตัวเราและดีต่อคนอื่น
ขอบคุณมากๆค่ะสำหรับคำตอบล่วงหน้า
และขอบคุณที่สุดดดด ที่อ่านจนจบนะคะ 😁😁😂