DEATH ?

ความตาย คือ
คือสิ่งที่เราทุกคนต้องเผชิญกับมัน
เพื่ออยู่ในภพภูมิใหม่ ที่ไม่ใช่ภพภูมิที่เราเคยอยู่
ดังนั้นเราต้องหายไปจากภพภูมิเดิมเสียก่อน
ตัวตนของเราจะหายไป มันไม่ได้หน้ากลัวอย่างที่คิด
แค่เราไม่สามารถจดจำชาติกำเนิดที่เราเวียนว่ายตายเกิดได้
เปรียบเสมือนตอนที่เรากำลังหลับ  
เราไม่รู้หรอกว่าเราจะหลับตอนไหน
แล้วก็ไม่รู้หรอกว่าเราจะตื่นขึ้นมาอีกครั้งไหม
เราเกิดมาไม่ได้มีชีวิตอันเป็นนิรันดร
เราเกิดมาเพื่อที่จะเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
แล้วเดินไปบนวิถีชีวิตที่ตัวเองเลือกเดิน
แล้วไม่นานเราก็ต้องจากกัน ไปในภพภูมิใหม่ ๆ
โดยไม่มีใครรู้เลยว่าที่ ที่เราจะไปนั้นมันเป็นที่ไหน
เพราะธรรมชาติกำหนดให้คนเรามีเพียงหนึ่งลมหายใจ
ในการดำลงชีวิตในหนึ่งภพภูมิแห่งนี้
ลองคิดดูสิว่าถ้าวันหนึ่งเราหายไปจากโลกนี้
หายไปจากความทรงจำของทุกคน
ท่ามกลางโลกที่มองไปมีแต่ความมืดมิดอันเป็นนิรันดร
ไม่มีอะไรเลยนอกจากความรู้สึกตัวเองกับความมืด
มันจะอ้างว้างเพียงไหน...
ก่อนจะจากภพภูมิแห่งนี้ไปควรทำในสิ่งที่อยากทำ
พูดในสิ่งที่เราอยากให้เขาได้ยิน ก่อนมันจะสายไป...
เพราะวันเวลาไม่หวนคืนให้เรากลับมาอีกครั้ง
"ความตายไม่ใช่จุดจบ ...แต่คือจุดที่นำไปสู่การค้นพบที่ยิ่งใหญ่"
ส่วนการที่เราจะค้นพบหรือไม่
การใส่ใจต่อความตายอาจจะเป็นอีกหนึ่งคำตอบ
ที่รอการค้นหาของพวกเราอยู่
จุดสุดท้ายของความตายไม่ใช่การสาบสูญ
แต่เป็นการจุติชีวิตบนโลกใบใหม่ โลกที่เราไม่เคยเห็นโลกที่ไม่มีใครรู้จัก
มันจะเป็นโลกแบบไหนกัน...อีกไม่นานเราก็คงจะได้ไปสัมผัส
คำที่เพราะแสนเพราะ...คำที่ดีแสนดี...แม้พูดให้ดังแค่ไหนมันก็คงไม่มีความหมาย ถ้าจากกันไปไกลเกินจะกลับมา...
สุดท้ายแล้วสิ่งที่เราควรรักษามันคืออะไร...พบ จาก นึกถึง หวนคืน และ พันธนาการ(ความรู้สึก)

...จากเด็กน้อยหัดเขียน(เหมือนจะไม่มีสาระสักอันเลย 555- )