อยากได้พระสูตรที่กล่าวถึงการบูชาสิ่งศักดิ์สิทธ์

กระทู้คำถาม

ที่ตั้งกระทู้แบบนี้ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่าเป็นเพราะอรชุนกำลังแต่งบทความ
เกี่ยวกับการลดจำนวนสิ่งของในการไหว้การเซ่นบูชาในแต่ละปีซึ่งนับเป็นจำนวนมาก
กองรวมกันคงได้ภูเขาลูกย่อมๆเลยทีเดียว
อรชุนเล็งเห็นว่าทำตามกันแบบนี้ไม่สู้จะเกิดประโยชน์สักเท่าไร
สู้นำข้าวของเงินทองช่วยเหลือผู้ยากไร้หรือทำกิจกรรมเพื่อส่วนร่วม
ยังส่งผลให้ได้รับความสุขแก่ทั้งตนเองและผู้อื่นได้มากกว่าด้วย
การเซ่นบูชากระทำมากเท่าไรบางทีก็กลับเป็นการพอกพูนความเห็นแก่ตัวนะ
มันไม่ใช่กิริยาสละหรือทานเลย(ความเห็นส่วนตัวนะ)
ที่นี้เเมื่ออรชุนแต่งบทความไปได้พักหนึ่งก็อยากยกพุทธพจน์มากล่าวอ้าง
เพื่อสนับสนุนความเห็นของตัวเองด้วย
แต่ก็ติดขัดเพราะอรชุนแม้เคยอ่านมามากแต่ก็จำไม่ค่อยได้
ว่ามันมีสักบทไหมที่พุทธศาสนาสอนว่า
"คนเราอาศัยความเสื่อม ความทุกข์ ความอยากมี อยากเป็น จึงร่ำร้องและเซ่นบูชาต่อเทพเจ้า
แต่นั่นไม่ใช่การแก้ไขปัญหาและไม่มีคุณประโยชน์อันใดเลย"
และหากมีบทที่พระพุทธเจ้าทรงกล่าวในลักษณะนี้
อรชุนก็ขอให้ท่านนำมามาเป็นวิทยาทานแก่อรชุนเพิ่มเติมด้วย
ทั้งหมดนี้ก็เพื่อให้บทความจรรโลงสังคมของอรชุนน่าเชื่อถือมากยิ่งขึ้นครับ
ขอขอบคุณล่วงหน้า

ถูกใจให้พอยต์

อรชุนแห่งปานทพ

สมาชิกหมายเลข 3152787 ถูกใจ

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้

ความคิดเห็นที่ 2

มนุษย์ทั้งหลายเป็นอันมาก ถูกความกลัวคุกคามเอาแล้ว ย่อมยึดถือเอาภูเขาบ้าง ป่าไม้ที่ศักดิ์สิทธิ์บ้าง สวนศักดิ์สิทธิ์บ้าง รุกขเจดีย์บ้าง ว่าเป็นที่พึ่งของตนๆ : นั่นไม่ใช่ที่พึ่งอันทำความเกษมให้ได้เลย, นั่นไม่ใช่ที่พึ่งอันสูงสุด; ผู้ใดถือเอาสิ่งนั้นๆ เป็นที่พึ่งแล้ว ย่อมไม่หลุดพ้นไปจากทุกข์ทั้งปวงได้.

ส่วนผู้ใด ที่ถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่งแล้ว เห็นอริยสัจทั้งสี่ ด้วยปัญญาอันถูกต้อง คือ เห็นทุกข์, เห็นเหตุเป็นเครื่องให้เกิดขึ้นแห่งทุกข์, เห็นความก้าวล่วงเสียได้ซึ่งทุกข์, และเห็นมรรคประกอบด้วยองค์แปดอันประเสริฐ ซึ่งเป็นเครื่องให้ถึงความเข้าไปสงบรำงับแห่งทุกข์ : นั่นแหละคือ ที่พึ่งอันเกษม, นั่นคือ ที่พึ่งอันสูงสุด; ผู้ใดถือเอาที่พึ่งนั้นแล้ว ย่อมหลุดพ้นไปจากทุกข์ทั้งปวง ได้แท้.

-บาลี ธ. ขุ. ๒๕/๓๙/๒๔.