ผมมีเรื่องมาปรึกษาครับ

คือผมกับแฟนเก่า เราคบกันมา 6 เดือน แล้วเราก็ตัดสินใจเลิกกันเพียงเพราะเขาใส่ใจผมน้อยลง เรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ ผมอายุยังน้อยและทำผิดพลาด ผมเรียนไม่จบ เลยทำงาน ผมเป็นคนใจง่าย เมื่อก่อนผมไม่เคยซื้ออะไรให้แฟนเลย มีแต่ผู้หญิงซื้อให้ ผมก็ไม่ได้ขอหรืออะไรน่ะครับ และไม่ได้เอาอะไรมากนักกับเรื่องของขวัญครบรอบ แล้วพอผมทำงาน ผมเป็นคนที่ทุ่มเทกับงานมากครับ ผมทำงานของที่บ้าน เป็นธุรกิจครอบครัว มีเวลาน้อย และผมติดเพื่อนมากถึงจะอยู่ห่างกันคนละจังหวัดแต่ผมก็จะไปหาเพื่อนเสมอ ผมเจอเเฟนเก่าคนนี้เพราะเพื่อนครับ และไม่ได้ตั้งใจจะชอบเธอ แต่เพราะเรามีเพื่อนคนเดียวกันและเรามีโอกาสได้เล่นเกมด้วยกัน และจีบกันในเกมครับ5555555 เธอตอนแรก เย็นชากับผมมากผมก็ยิ่งจีบเธอมากๆ สุดท้ายเราได้เป้นแฟนกันครับ เราคบกันมาสักพัก ตลอดเวลาที่คบกัน เราอยุ่ห่างกันตลอด แต่เราเชื่อใจกันมากครับ ผมพาเธอไปไหว้ฝ่ายผู้ใหญ่ผมก่อน แล้วผมก้ได้ไปไหว้ฝ่ายผู้ใหญ่ของเธอ พ่อเธอเป็นราชการครับ(น่ากลัวมาก พกปืนตลอดเวลา) แล้วเรื่องก็เกิดครับ เธอทะเลาะกับที่บ้าน และผมก็ไปรับเธอมาอยู่บ้านเพื่อนผม(เธอเรียนอยู่น่ะครับ)ให้เธอได้นอนเธอจะได้ไปเรียนตอนเช้า แล้วพ่อแม่เธอก็ขอคุยกับผมครับ เขาถามผมว่าผมจะอยู่กินกับน้องไหม หรือจะปล่อยให้น้องเรียน ทำไงได้ละครับ อนาคตน้องผมไม่อยากรากน้องมาลำบากด้วย เราเลยตกลงกันว่าจะให้น้องเรียนต่อครับ แต่เรายังคบกันต่อ แต่ผมต้องกลับมาทำงาน แล้วผมก้ทำงานเอาเป็นเอาตาย เธอก็ใจผมตลอดน่ะครับ เราทะเลาะกันบ่อยครับ เรื่องไร้สาระทั้งนั้นเลย แต่ผมก็รักเธอน่ะครับ วันที่ผมทะเลาะกับที่บ้านไม่มีตังสักบาท ร้องไห้หนักมาก เธอเป็นคนกอดผมไว้เช็ดน้ำตาให้ผม เธอดีกับผมมาก แต่เธอเป็นคนปากแรงครับ(ปากหมามากกว่า)เวลาที่เธอไม่พอใจใคร เธอจะพูดขึ้นมาเลยครับ เธฮจะด่าตรงนั้นเลยครับ(ผมเป็นคนกลัวเมียครับ) แล้วเราก็ทะเลาะกันครับเพราะผมเอง เวลาที่ผมทำงานผมมักเจอผู้หญิงเยอะครับ มีคนมาจีบ แต่ผมไม่ได้สนใจ แต่พอเราคบกันนานๆ เราก้ต้องเบื่อใช่ไหมครับ ความรักเด็กๆอ่ะครับ ผมก็เลยเล่นกับผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วเราก็เหมือนจะรู้สึกกับผู้หญิงคนใหม่มากกว่า แต่เราก็ยังมีแฟนอยู่ แล้วผมก็ลงไปหาแฟนปกติ แต่รอบนี้ไม่ปกติ เขารู้ว่าผมมีคนอื่น เธอถามผมว่าระหว่างเขากับเธอ ผมรักใครมากกว่า ผมก็บอกว่ารักเธอมากกว่า เหมือนเดิมครับ ผมกลับมาทำงาน แล้วผู้หญิงคนนั้นก็มารับผม ผมก็ไปครับ เพื่อบอกกับเขาว่า ผมคงเป็นได้แค่พี่น้อง แล้วผมกับเธอก็รักกันเหมือนเดิมครับ แต่โลกก็เล่นตลกครับ "คนที่ใช่มันก็ใช่สักวันก็ต้องวนมาเจอกัน" ตามนั้นเลยครับผู้หญิงที่ผมเคยชอบเมื่อ 3 ปีก่อน เขากลับมาหาผม และช่วงนั้น ผมกับเธอไม่ค่อยได้คุยกันเพราะเธอต้องอ่านหนังสือสอบครับ เราเลยคุยกันน้อยลง และก็อย่างที่คิด เราทะเลาะกันจนเลิกกันครับ และผมก็มีแฟนใหม่ครับ คือน้องคนที่ผมชอบเมื่อสามปีก่อน จากนั้นไม่นาน เธอก็มีแฟนใหม่ครับ แฟนใหม่ของเธอเป็นเพื่อนของเเฟนใหม่ผม🙂 เราได้มีโอกาสคุยกันไม่บ่อยครับ เลยไม่รู้ว่าความรู้สึกจริงๆของแต่ละคนเป็นยังไง ทุกครั้งที่ผม จะเลือกซื้อของให้แฟนใหม่ ผมจะนึกถึงเธอเสมอ(ที่บอกไปตอนแรกเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมซื้อของโน้นนี้นั้นให้) เวลาที่ว่าง แทนที่ผมจะคิดถึงแฟนใหม่ แต่ผมกับคิดถึงเธอ (เพิ่มเติมครับแฟนใหม่เธอเรียนอยู่โรงเรียนเดียวกับเธอและแฟนใหม่ผมก็ด้วยครับ) ทุกครั้งที่คุยกัน ผมมักจะบอกเธอเสมอว่าไม่มีใครมาแทนเธอได้ เราแอบคุยกัน ไม่บ่อยนัก เดือนละครั้งสองครั้งครับ แต่เราก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้คุยกัน เหมือนโลกทั้งใบมีแค่เราสองคน.  ผมควรทำยังไงครับพี่ๆ