แชร์ประสบการณ์ความรัก

สวัสดีค่ะ วันนี้เราจะมาเล่าเรื่องความรักของตัวเราเองเมื่อตอนมัธยมต้น ตอนม.1 เราแอบชอบรุ่นพี่ม.2 ห่างกันแค่ปีเดียว พี่เขาชื่อดอมค่ะ เราเริ่มไปแอบชอบพี่เขาตอนอยู่ที่โรงอาหาร ตอนนันเรานั่งกินข้าวกับเพื่อนอยู่สายตาก็เหลือบมองไปเห็นพี่เขา ที่นั่งกินข้าวกับเพิ้อนอยู๋โต็ะข้างหน้า พี่เขาก็กินข้าวไปคุยไปด้วยสนุกเฮฮาในหมู่เพื่อน แล้วตอนพี่เขายิ้มหรือหัวเราะ เรารู้สึกดีตามไปด้วย บ้าจริง(ยังไม่ร็จักพี่เขาเลย) ลืมบอกไปพี่เขาเป็นคนมีลักยิ้ม ยิ้มทีโครตน่ารัก หลังจากนั้นเราก็เริ่มสนใจในตัวพี่เขา ค้นหาเฟสบุ๊คพี่เขาจากเพื่อนของเขา เราไม่รู้จักเพื่อนในกลุ่มเขาเลยซักคนแต่ก็พยายามค้นหาไปจนเจอดีใจมากๆ ภาพปกเฟสยังคงรอยยิ้มทีมีลักยิ้มแสนจะน่ารัก ผู้ชายอะไรทำไมน่ารักจัง555 แล้วมันมีอยู่วันนึงที่เราแอบมองพี่เขาจนพี่เขามองกลับมาเหมือนมีเซ้นส์ว่ามีคนกำลังแอบมองอยู๋ คือเขาจับได้แล้วว่าเราแอบมอง จากนั้นเราก็ไม่ค่อยกล้ามองเขานานๆเลย แต่มันก็มีบางทีที่เราหันไปมองเขาแล้วเขาก็มองเราอยู๋พอดี เรานี่รีบหันหน้ากลับ เขินนน เรื่องราวก็วนเวียนอยู่อย่างนี้ไปจนจบเทอมแรก เปิดมาเทอม2 เราอยากเห็นหน้าพี่เขามากคิดถึงและเราก็ได้เห็นพี่เขาเิดนผ่านมาตรงที่เรายืนพอดีเลย เรานี่ยิ้มหน้าบานเลย วันไหนที่พี่เขาลาเรียนก็จะหงอยๆ แล้วมีครั้งนึงที่พี่เขาไม่มาเรียนตั้ง1อาทิตย์ เราคิดถึงแทบบ้าแอบส่องเฟสทุกวันทำไมไม่มาเรียน และอาทิตย์ต่อมาพี่เขาก็กลับมาเรียนเหมือนเดิมดีใจมากกก และพี่เขาหยุดเรียนอีกแล้ว เราเริ่มสงสัยทำไมพี่เขามาเรียนไม่ทุกวันเหมือนเมื่อก่อน อยู่ดีๆพี่เขาไปเป็นอาทิตย์ไม่มาเรียน แล้วก็มาเรียน1วัน แล้วก็หยุดไปอีกแต่คราวนี้พี่เขาหยุดยาวเลย2อาทิตย์แล้ว 1เดือนผ่านไปแล้ววพี่เขาก็ยังไม่กลับมาเรียน เราก้ส่องเฟสพี่เขาทุกวันก้็ไม่อัพอะไรลงเลย คิดถึงมากยังรอเมื่อไรพี่เขาจะกลับมาเรียน หรือว่าพี่เขาจะย้ายโรงเรียนไปแล้ว อยู่ดีๆก็หายไป แล้วซักพักนึงพี่เขาก็มาโพสในเฟสว่า"คิดถึงเพื่อนทุกคน แต่กูคงกลับไปเรียนไม่ได้แล้ว" เพื่อนพี่เขาก็ต่างแสดงความคิดเห็นต่างๆนาๆ เราก็อ่านเม้นไป สรุปพี่เขาคงจะถูกไล่ออก หดหู่เลยเรา แต่ยังไงก็ยังคิดถึงพี่ดอมเสมอน่ะ