สวัสดีครับ นี่เป็นกระทู้แรกของผม หากผิดผลาดประการใด ขออภัยด้วยนะครับ
เริ่มเรื่องเลย ผมเป็นคนนึงที่ชอบขี่รถมอเตอร์ไซเล่น แต่มีฐานะปานกลางหนักไปทางยากจนมากกว่า แต่เมื่อวันอาทิตย์ที่ 11 กุมภา ที่ผ่านมาผมขี่รถไปเจอผู้หญิงคนหนึ่งเดินร้องไห้อยู่ข้างทาง ผมก็ชลอรถดูว่า เขาจะโบกรถโดยสารประจำทางมั้ย แต่เขาก็ไม่โบก ผมจึงขับเลยไปเพื่อที่จะกลับรถมารับเธอ พอวนมาถึงเธอยังคงเดินร้องไห้เหมือนเดิม ผมจึงจอดแล้วถามว่า "น้องจะไปไหนหรอครับ" เธอก็ตอบผมว่า "หนูจะไปบ้านไปส่งหนูหน่อยได้ไหม" น้องเขาพูดทั้งที่ยังรัองไห้อยู่ แต่พอมองหน้าน้องเขาแล้ว เขาเป็นคนที่สวยมาก ตัวเล็ก แล้วยิ่งร้องไห้อยู่ด้วยเลยน่ารักมากขึ้นไปอีก ตอนนี้ผมคิดว่า ถ้าให้เงินเธอขึ้นรถโดยสารกลับบ้านเอง คงไม่ถึงบ้านแน่ๆ เพราะที่เธอจะไปมันอยู่ต่างอำเภอแล้วแถวนั้นก็มีแต่ป่า ผมจึงอาสาไปส่งเอง ระยะทางประมาณ 60 กว่ากิโล ระหว่างทางผมก็แวะซื้อน้ำซื้อขนมให้เธอกิน แต่ไม่ได้ถามอะไร เพราะกลัวว่าเธอจะเสียใจ พอขับไปถึงบ้านเธอก็เป็นอย่างที่ผมคิด คือบ้านอยู่ลึกมาก ถ้าให้เงินขึ้นรถมา เธอคงต้องเดินเข้าซอยอีกหลายกิโลแน่ หลังจากที่ส่งเสร็จน้องเขาก็ขอบคุณผมจึงขอตัวกลับ พอกลับมาถึงบ้านสั้กพักก็รู้สึกคิดถึงน้องเค้าขึ้นมา อาจจะเป็นเพราะผมโสดก็ได้ บวกกับน้องัขาตรงสเปคผมหมดทุกอย่าง แต่ิดันลืมขอเบอร์ ผมเลยรีบบิดรถคู่ใจกลับไปขอเบอร์เธอ พอเธอเห็นผมกลับมาอีกรอบ เธอส่งยิ้มให้ผม โลกผมนี่กลายเป็นสีชมพูขึ้นมาทันตาเลย ผมจึงรีบขอเบอร์ซึ่งเธอก็ให้มา แต่เธอบอกว่า โทรสัพพังอยู่ที่ห้องพัก เดี๋ยวจะกลับไปเอาแล้วพี่ค่อยโทรมานะ ถึงต้นนี้ผมเดาว่า เค้าคลทะเลาะกับแฟนจนโทรสัพพัง แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไร แล้วก็ขอตัวกลับบ้าน
ผ่านไป2วันผมยังติดต่อน้องเขาไม่ได้ จนมาถึงวัน valentine ซึ่งผมก็นึกขึ้นได้ ไหนๆก็โสดมาหลายปีล่ะ ขอจบกับน้องคนนี้ก็แล้วกัน ผมจึงลาหยุดงาน แล้วไปซื้อ กุหลาบมาช่อนึง ผมเลือกกุหลาบปลอม เพราะคิดว่ามันอยู่ได้นานกว่า แล้วเอาไปบ้านเธอแต่เช้า แต่ไม่มีคนอยู่ ผมจึงฝากไว้กับคุณยายแก่ๆคนนึงที่อยู่ข้างบ้านเธอ พร้อมเขียนโน๊ตทิ้งไว้ว่า จากคนที่มาส่งวันนั้น แล้วก็เบอร์โทรสัพผม หลับจากนั้นผมก็กลับหัองพัก จนประมานบ่ายของวันนั้น มีคนโทรมาถาม ว่าผมเป็นใคร เรียนที่ไหน ทำงานอะไร ผมเดาว่าคงเป็นแม่ของน้องคนนั้น ก็เลยตอบคำถามอย่างสุภาพ และเล่าเหตุการณ์ทุกอย่างให้ฟัง ปลายสายก็ตอบกลับมาว่า อ๋อ คนนั้นไม่ใช่ลูก แต่เป็นเพื่อนลูก วันนั้นเูเมาขออาศัยนอนพักที่นั่น ผมก็เลยตกใจเพราะส่งผิดบ้าน ผิดคน แต่คุณแม่ปลายสายผู้ใจดีก็มีน้ำใจจะเอาไปส่งให้ ผมก็ได้แค่ขอบคุณแล้ววางสาย นั่งรอเวลา ที่เธอจะได้รับดอกไม้แล้วโทรกลับมา จนเวลาประมาณ19:00ก็มีคนโทรมาซึ่งเป็นน้องคนนั้น ผมดีใจสุดๆเลย และน้องเขาก็ให้ผมไปหาเขา ผมนี่รีบอาบน้ำแต่งตัว ระหว่างทางก็แวะ 7-11 เพื่อซื้อถุงยางอนามัย เพราะคิดว่าวันนี้เป็นวัน valentine คงได้มีอะไรกันแน่ๆ มีติดกระเป๋าไว้ ไม่เสียหาย พอไปถึงจุดนัดพบ ซึ่งเป็นร้าน คาราโอเกะ ข้างทาง และเธอทำงานอยู่ที่นั่น รู้ครั้งแรกผมก็ตกใจ แต่ผมก็รับได้ที่เธอทำงานแบบนี้ ผมเลยสั่งเบียร์มาหนึ่งขวด และ บอกกับเธอว่า ปกติผมไม่ดื่มนะ แต่ผมต้องสั่งเพราะอยากคุยกับเธอ ซึ่งเธอก็เข้าใจ คุยกันได้สั้กพัก เธอก็เล่าเรื่องวันนั้นให้ผมฟัง ว่าอดีตแฟนของเธอ ทำร้ายเธอ เพราะทะเลาะกัน เธอจึงเดินกลับบ้าน แล้วก็มาเจอผมระหว่างทาง ตอนที่เธอเล่า ผมเห็นน้ำตาเธอคลอๆ ผมเลยตัดบท ว่าขอถ่ายรูปเธอคู่กับ กุหลาบที่ผมให้ได้มั้ย ผมจะเอาไปโพสในเฟสบุ๊ค ซึ่งเธอก็ให้ผมถ่าย ก่อนที่ผมจะโพส ผมก็ถามเธอว่า ถ้าโพสไปแล้ว คงจะไม่มีใครตามมาว่า มาด่า หรือ หาเรื่องผมใช่มั้ย ซึ่งเธอก็บอกว่าไม่มีหรอก กับคนเก่าจบกันไปแล้ว ผมจึงตึดสินใจโพส แล้วก็นึ่งคุยกันสั้กพักนึง มีผู้ชายคนนึง มาพร้อมกับกุหลาบช่อใหญ่ มาเรียกเธอไปที่โต๊ะแล้วก็มอบกุหลาบให้ หลังจากนั้นเธอก็คุยกับคนนั้นเป็นเวลานาน มีบางช่วงที่เขาทั้ง 2 คนหันมามองผมซึ่งอยู่อีกโต๊ะ ตอนนี้ผมรู้แล้ว ว่านั่นคงเป็นแฟนเก่าเธอมาขอคืนดี ซึ่งเธอก็รับกุหลาบช่อนั้นมา แล้วเอาไปเก็บ หลังจากนั้นผู้ชายคนนั้นก็จูงมือเธอไปที่รถ แต่เธอสบัดมือออกแล้วกลับมานั่งกับผม ทำให้ผู้ชายคนนั้นโมโห แล้วรับขับรถออกจากร้านไป เธอก็หันมาพูดกับผมว่า นั่นแฟนเก่าพี่คงไม่หึงนะ ผมเองก็เฉยๆกับเรื่องนี้ แต่รู้สึกไม่ค่อยดีจึงของตัวกลับ พร้อมกับจ่ายค่าเบียร์ 120 บาท ที่ผมไม่ได้ดื่ม และ ทิป ให้กับเธออีก 100 บาท(เงินจำนวนนี้เยอะมากสำหรับผม เพราะค่าแรงผมวันล่ะ 320) กลับมาถึงห้องผมก็นอนคิดถึงเธอ ถุงยางอนามัยก็ไม่ได้ใช้ นอนเซ็งจนเผลอหลับไป เช้าวันถัดมา ก็มีสายจากน้องเขาโทรมา ผมจึงรีบรับ แต่นั่นมันเป็นเสียงของแฟนเธอ ซึ่งโทรมาขู่ผม "ถ้าไม่อยากเจ็บตัว ก็อย่ามายุ่งกับแฟนกู" ผมก็เลยตอบไปว่า "ถ้านายกับน้องเขายังไม่เลิกกัน เราก็จะถอยเอง เราะป็นลูกผู้ชายพอที่จะไม่แย่งของใคร แล้วก็ไม่ต้องมาขู่ เราไม่ชอบวันหลังก็โทรมาบอกดีๆก็ได้" ผมจึงวางสายพร้อมกับน้ำตาที่ร่วงหล่น
สรุปคือ ที่เล่นมาทั้งหมดผมแค่อยากระบาย ไม่ได้อยากให้ใครมารุมต่อว่าเธอ ผมก็ผิดเองแหละที่เข้าไปไม่ดูตาม้าตาเรือ ก็เลยต้องเจ็บแบบนี้ สุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านเรื่องของผมนะครับ ขอบคุณมากจริงๆ ขอบคุณครับ