เริ่มมาจากแม่ ได้ไปคบค้าสมาคมกับป้าแถวบ้านที่ขายตรงผลิตภัณฑ์นี้ค่ะ ทีแรกแม่ก็ซื้อมาใช้ หลังๆก็สมัครเป็นสมาชิกซื้อใช้กัน เราก็ไม่ได้อะไรเพราะเงินแม่ค่ะ ถ้าแม่ชอบก็ใช้ไป แม่ว่ามันก็เป็นของที่ซื้อใช้กันในชีวิตประจำวันอยู่ละ ถ้าซื้อแบรนด์นี้แถมเป็นสมาชิกก็ได้ราคาถูก แถมยังได้ % อีก เราก็เออๆ ออๆ ไป

               ผ่านไปซักพักนึง แม่เริ่มมาบ่นเรื่องเครื่องสำอางเรา ว่าไปซื้อตามห้างทำไม (ปกติเราซื้อในเซนทรัลบ้าง อีฟแอนด์บอยบ้าง คละๆกันไป) ทีนี้แม่ก็บอกให้มาซื้อแบรนด์นี้ ที่เขาซื้ออยู่ แม่บอกมันดีเหมือนกับของที่หนูซื้อมานั่นแหละ แล้วก็พูดสรรพคุณมาหมดเลยค่ะ ว่าแม่ใช้แล้วรู้สึก ทาครีมคืนเดียวยังรู้สึกว่าหน้าดูดีขึ้นเลย แล้ว คสอ. เขาก็มีขายครบหมดเหมือนที่หนูใช้ ถ้าหนูซื้อแม่ซื้อ ก็จะได้ % คืน

               ทีแรกเราก็ซื้อมาใช้บ้างบางอย่าง ไม่กี่บาทเพราะไม่อยากขัดใจแม่ แต่ก็เฉยๆใช้แล้วก็ไม่รู้สึกว้าวอะไร ล่าสุดแม่มาชวนให้กินยาน้ำสมุนไพร น้ำผลไม้ อาหารเสริม เราก็ปฏิเสธแม่ไปว่าไม่กิน ไม่ชอบกิน  ไม่จบแค่นั้น พ่อก็มาพูดว่า แม่อุตส่าห์จะซื้อให้กินทำไมไม่กิน พ่อว่ามันดีมากเลยนะของมีประโยชน์ทั้งนั้น มันบำรุงภายใน ทำงานได้ดีขึ้นมากเลยนะ

                เอาจริงๆเราก็ไม่อยากเชื่อหรอกว่ามันดีจริงหรือไม่จริง หลังๆแม่เราเริ่มซื้อเกินคำว่าสินค้าในชีวิตประจำวันไปไกลละ หลังๆแม่เริ่มมาไซโคให้เรามาสมัครเป็นสมาชิกแม่ด้วย เผื่อว่าเราจะไปขายให้คนใกล้ตัวเราได้อีก แหน่ะ ! บอกว่าเป็นอาชีพเสริม พ่ะน่ะ !

                สุดท้ายนี้ เรารู้ว่าเราหยุดแม่ไม่ให้ซื้อไม่ได้หรอก แต่เราไม่รู้จะปฏิเสธแม่ยังไงให้แม่เราไม่รู้สึกว่า เราปฏิเสธความหวังดีของแม่ เราไม่อยากกลับบ้านไปแล้วมานั่งเถียงกัน หรือมาเถียงกันตอนคุยโทรศัพท์ เรื่องมาให้มาซื้อของพวกนี้ใช้อ่ะค่ะ