เรากับสามี ไม่ได้จดทะเบียนสมรส ด้วยปัญหาคาราคาซังหลายสิ่งอย่าง เราทะเลาะกันรุนแรง ผ่านทางแชท และถูกห้ามกลับเข้าบ้าน ห้ามเจอลูก ห้ามไปให้เจอ ถ้าไปบ้านเขา จะฆ่าให้ตาย (เราอาศัยบ้านสามี ไม่มีบ้านตัวเอง ไม่มีพ่อแม่ค่ะ) เขาติดเพื่อน ติดเหล้าหนักมาก เราไม่มีปากมีเสียง โดนข่ม และยอมมาตลอดเพราะไม่มีที่ไปและเพื่อได้อยู่กับลูก เรายอมทุกอย่าง ทุกความรุนแรง ตอนนี้เรามาอาศัยอยู่กับญาติ เขาก็ยังตามรังควานโพสเฟซแท๊กคนในที่ทำงานเราด่าว่าเรามีชู้ เอาหน้าเราประจานว่าให้ดูหน้าไว้ผู้หญิงคนนี้ ทำงานที่นี่ มีชู้
เค้าทำทุกอย่าง เพื่อให้เราต้องซมซานกลับไปยอมเขาทุกอย่างเหมือนเดิม เราเลือกที่จะนิ่ง ไม่โต้ตอบ ยอมอายไปทำงาน เขาก็ยังตามมาทำร้ายร่างกายในที่ทำงาน ที่เป็นสถานที่ราชการ ทิ้งท้ายว่าจะรอดูว่ายังจะกล้ามีหน้ามาทำงานอีกมั้ย
ตอนนี้เราทั้งเจ็บตัวทั้งอับอาย แต่สิ่งที่เราทนไม่ได้ คือเราได้ข่าวว่าลูกสาวตัวน้อยๆของเรา ไปเดินตามหาแม่ ตามบ้านที่เขาเคยไป ได้ทราบแค่นี้ เราแทบพุ่งไปหาลูก แต่ติดที่เขาขู่ฆ่าไว้
คำถามคือ เราจะใช้กฏหมายเพื่อขอสิทธิ์ในการเจอลูกยังไงดี เรารู้ว่า ถ้าอนาคตชีวิตที่ดีกว่า ลูกก็ควรอยู่กับพ่อ เราไม่ได้ต้องการแย่งชิง เราไม่ต้องการดึงแขนอีกข้างของลูก เพื่อแย่งชิงกับพ่อของลูก เราขอแค่ไปรับลูกมาเลี้ยงมาดูแลในวันหยุดบ้าง
เราตั้งใจว่า วันหยุดจะแอบไปขโมยลูกมานอนด้วย เขาจะเอาผิดเราได้ไหมค่ะ ญาติเขาพร้อมจะช่วยเหลือเรา เราคิดถึงลูกเหลือเกิน นึกภาพลูกไปเดินตามหาแม่ เราทำใจไม่ได้ ร้องไห้จนน้ำตาไม่มีจะไหล จนเกิดความคิดว่าเราจะคลานซมซานเข้าไปในบ่วงชีวิตที่ต้องยอมทุกอย่าง รองมือรองเท้าก็ยอม ขอแค่ได้พบลูก
ขอความกรุณาช่วยให้ทางออกเราทีค่ะ
โดนห้ามไม่ให้เจอลูก ช่วยด้วยค่ะ
เค้าทำทุกอย่าง เพื่อให้เราต้องซมซานกลับไปยอมเขาทุกอย่างเหมือนเดิม เราเลือกที่จะนิ่ง ไม่โต้ตอบ ยอมอายไปทำงาน เขาก็ยังตามมาทำร้ายร่างกายในที่ทำงาน ที่เป็นสถานที่ราชการ ทิ้งท้ายว่าจะรอดูว่ายังจะกล้ามีหน้ามาทำงานอีกมั้ย
ตอนนี้เราทั้งเจ็บตัวทั้งอับอาย แต่สิ่งที่เราทนไม่ได้ คือเราได้ข่าวว่าลูกสาวตัวน้อยๆของเรา ไปเดินตามหาแม่ ตามบ้านที่เขาเคยไป ได้ทราบแค่นี้ เราแทบพุ่งไปหาลูก แต่ติดที่เขาขู่ฆ่าไว้
คำถามคือ เราจะใช้กฏหมายเพื่อขอสิทธิ์ในการเจอลูกยังไงดี เรารู้ว่า ถ้าอนาคตชีวิตที่ดีกว่า ลูกก็ควรอยู่กับพ่อ เราไม่ได้ต้องการแย่งชิง เราไม่ต้องการดึงแขนอีกข้างของลูก เพื่อแย่งชิงกับพ่อของลูก เราขอแค่ไปรับลูกมาเลี้ยงมาดูแลในวันหยุดบ้าง
เราตั้งใจว่า วันหยุดจะแอบไปขโมยลูกมานอนด้วย เขาจะเอาผิดเราได้ไหมค่ะ ญาติเขาพร้อมจะช่วยเหลือเรา เราคิดถึงลูกเหลือเกิน นึกภาพลูกไปเดินตามหาแม่ เราทำใจไม่ได้ ร้องไห้จนน้ำตาไม่มีจะไหล จนเกิดความคิดว่าเราจะคลานซมซานเข้าไปในบ่วงชีวิตที่ต้องยอมทุกอย่าง รองมือรองเท้าก็ยอม ขอแค่ได้พบลูก
ขอความกรุณาช่วยให้ทางออกเราทีค่ะ