Azar เป็นแอปที่ทำให้เราเจอเพื่อนใหม่ๆ คุยกับคนที่เราไม่รู้จักมาก่อน เราเองก้เล่นแอปนี้มานานแล้ว เวลาเหงาๆไม่มีไรทำเราก้จะมาเล่น ถ้าเจอคนถูกใจก้อาจจะมีแลกไลน์กันบ้าง ขอเฟสบ้าง จนวันนึงเราได้มาเจอผชคนนึงชื่อบาส วันนั้นเพื่อนเอาโทรศัพท์บาสไปเล่น เปิดมาก้เจอเราคนแรกเลย
แล้วก้คุยกันยาว เพื่อนบาสคุยสนุกมากทำเราหัวเราะได้5555
แต่ส่วนตัวบาสเองเป็นคนไม่ค่อยพูด จนเราเริ่มง่วงบาสก้เอาโทรศัพท์จากมือเพื่อนไปแล้วบอกเราว่า”เธอ แบตเราจะหมดแล้ว เดี๋ยวกลับบ้านแล้วทักไปใหม่นะ” เราก็บอกว่าโอเครๆ
แล้วบาสก็แอดไลน์มา (ขอไอดีเราตอนคุยในazar) หลังจากวันนั้นเราก้คุยกันมาสักพักนึง (ลืมบอกว่า เราเป็นคนโคราช ส่วนบาสอยู่กรุงเทพ) เราคุยกันเกือบทุกวัน เฟสทามกัน บาสโทรปลุกเราตอนเช้าตลอด ไปรรเช้าได้ก้เพราะบาสปลุก บาสรุ่นเดียวกับเราอายุ17ปีเท่ากัน อาจจะดูเหมือนเร็วน้ะว่าคุยกันวันเดียวเปิดกล้องเฟสทาม โทรปลุกกันแล้ว แต่ความรุ้สึกเราคุยกับบาสวันแรกรู้สึกเหมือนรู้จักกันมานาน เป็นตัวของตัวเองมากๆ เราต่างกันต่างชอบพูดว่า เราน่าจะอยู่ใกล้ๆกันเนาะ
อยากไปไหนด้วยกันเนาะ อยากไปหาเนาะ คือมันดีต่อใจน้ะ
เรารุ้จักบาสมาได้1ปีแล้ว คุยกันตั้งแต่ม.4 จนตอนนี้จะจบม.5แล้ว เป็นสถานะที่บอกไม่ถูกไม่ใช่เพื่อน แต่ก็ไม่ใช่แฟน เหมือนคนที่รู้ใจและเข้าใจมากกว่า บาสจำได้ทุกๆอย่างที่เราเคยบอก เคยเล่าให้ฟัง แต่เราเป็นคนขี้ลืม วันเกิดเราบาสจำได้ แต่เราถามวันเกิดบาสเป็น10รอบก้จำไม่ได้55555
แล้วก้มีช่วงที่เราหายไป บาสก็รู้แหล่ะว่าเรามีคนคุย หรือมีแฟนอยู่ ต่อให้ไม่บอกมันก้รู้อยู่ดี เวลาเราโกหกมันก้จับได้ตลอด เป็นคนที่รู้ทันเราตลอด แต่เวลาท้อ ร้องไห้ เหนื่อย เราจะนึกถึงบาสเป็นคนแรกเลยไม่รุ้ทำไม มันรู้สึกว่าอยากเห็นหน้า แค่เห็นเราก้ยิ้มได้ ยังไม่ทันต้องพูดปลอบใจเลย บาสยิ้มได้ตลอดเวลา ไม่ว่าจะมีความสุขหรือไม่ หน้าบาสก้ดูสดใสตลอด รู้สึกว่าแอปAzarบางทีมันก็ดีเหมือนกันน้ะ ที่ทำให้เราเจอคนแบบนี้ เราเชื่อว่าสักวันเราจะต้องได้เจอกันน้ะบาส ขอบคุนอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้รู้สึกดี และทำให้เราเจอกันนะ^^
เจอคนแบบนี้ได้จริงหรอ??
แล้วก้คุยกันยาว เพื่อนบาสคุยสนุกมากทำเราหัวเราะได้5555
แต่ส่วนตัวบาสเองเป็นคนไม่ค่อยพูด จนเราเริ่มง่วงบาสก้เอาโทรศัพท์จากมือเพื่อนไปแล้วบอกเราว่า”เธอ แบตเราจะหมดแล้ว เดี๋ยวกลับบ้านแล้วทักไปใหม่นะ” เราก็บอกว่าโอเครๆ
แล้วบาสก็แอดไลน์มา (ขอไอดีเราตอนคุยในazar) หลังจากวันนั้นเราก้คุยกันมาสักพักนึง (ลืมบอกว่า เราเป็นคนโคราช ส่วนบาสอยู่กรุงเทพ) เราคุยกันเกือบทุกวัน เฟสทามกัน บาสโทรปลุกเราตอนเช้าตลอด ไปรรเช้าได้ก้เพราะบาสปลุก บาสรุ่นเดียวกับเราอายุ17ปีเท่ากัน อาจจะดูเหมือนเร็วน้ะว่าคุยกันวันเดียวเปิดกล้องเฟสทาม โทรปลุกกันแล้ว แต่ความรุ้สึกเราคุยกับบาสวันแรกรู้สึกเหมือนรู้จักกันมานาน เป็นตัวของตัวเองมากๆ เราต่างกันต่างชอบพูดว่า เราน่าจะอยู่ใกล้ๆกันเนาะ
อยากไปไหนด้วยกันเนาะ อยากไปหาเนาะ คือมันดีต่อใจน้ะ
เรารุ้จักบาสมาได้1ปีแล้ว คุยกันตั้งแต่ม.4 จนตอนนี้จะจบม.5แล้ว เป็นสถานะที่บอกไม่ถูกไม่ใช่เพื่อน แต่ก็ไม่ใช่แฟน เหมือนคนที่รู้ใจและเข้าใจมากกว่า บาสจำได้ทุกๆอย่างที่เราเคยบอก เคยเล่าให้ฟัง แต่เราเป็นคนขี้ลืม วันเกิดเราบาสจำได้ แต่เราถามวันเกิดบาสเป็น10รอบก้จำไม่ได้55555
แล้วก้มีช่วงที่เราหายไป บาสก็รู้แหล่ะว่าเรามีคนคุย หรือมีแฟนอยู่ ต่อให้ไม่บอกมันก้รู้อยู่ดี เวลาเราโกหกมันก้จับได้ตลอด เป็นคนที่รู้ทันเราตลอด แต่เวลาท้อ ร้องไห้ เหนื่อย เราจะนึกถึงบาสเป็นคนแรกเลยไม่รุ้ทำไม มันรู้สึกว่าอยากเห็นหน้า แค่เห็นเราก้ยิ้มได้ ยังไม่ทันต้องพูดปลอบใจเลย บาสยิ้มได้ตลอดเวลา ไม่ว่าจะมีความสุขหรือไม่ หน้าบาสก้ดูสดใสตลอด รู้สึกว่าแอปAzarบางทีมันก็ดีเหมือนกันน้ะ ที่ทำให้เราเจอคนแบบนี้ เราเชื่อว่าสักวันเราจะต้องได้เจอกันน้ะบาส ขอบคุนอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้รู้สึกดี และทำให้เราเจอกันนะ^^