มีปัญหากับที่บ้านค่ะ

สวัสดีค่ะคือเรามีปัญหากับที่บ้านค่ะซึ่งปัญหานี้ประมาณ3-4ปีได้แล้ว เรื่องเกิดตั้งแต่เด็กแม่กับพ่อเราแยกทางกันค่ะ แล้วประมาณ4ปีก่อนแม่เราแต่งงานใหม่ซึ่งเราไม่ได้ชอบเขา(คนที่แม่แต่งงานด้วย)ขนาดชื่อเรายังไม่อยากเรียกเลยค่ะ จะมองว่าเราใจแคบหรืออคติก็ได้ค่ะแต่เรากับแม่มีกันแค่สองคนมาทั้งชีวิตแต่วันนึงแม่พาใครก็ไม่รู้เดินเข้าบ้านมาแล้วบอกว่าเขาจะเป็นพ่อของหนูนะ และเขาก็มีลูกติดเช่นเดียวกันค่ะซึ่งเราไม่ชอบอาจเพราะเราเป็นลูกคนเดียวมาตลอดการที่จะต้องแบ่งของให้คนอื่นด้วยเป็นสิ่งที่เราทำไม่ได้จริงๆ แต่ก่อนเราคิดว่าเราอาจจะเปิดใจได้แต่มันไม่ใช่ค่ะยิ่งนานวันยิ่งมีปัญหาจากเรื่องเล็กๆกลายเป็นปมในใจเด็กแบบเรามาตลอด เราพยายามไม่สนใจคิดแต่เรื่องเรียนตั้งใจเรียนจนปัญหามันกลับมาอีกเรารู้สึกน้อยใจแม่ค่ะทุกคนอาจจะมองว่ามันเป็นปัญหาเด็กๆแต่ใครจะรู้คะว่ามันสร้างปมกับเรามาก เราไม่เคยได้คุยกับแม่อย่างจริงจังเพราะเคยพูดไปแล้วทุกคนก็บอกแค่ให้เราทน แม่พูดได้แค่ว่าแม่ขอโทษแต่แม่ขอโทษแล้วมันก็ผ่านไปมัยไม่ได้ทำให้เรามีความสุขขึ้นมา เราอยู่แบบไม่มีความสุข เราแค่ยิ้มให้คนอื่นสบายใจ คนภายจะมองว่าเออเนี่ยเราเข้มแข็งมากนะ แต่ไม่เคยมีใครรู้หรอกค่ะว่าความจริงแล้วเรารู้สึกโดดเดี่ยวแค่ไหน เรารู้สึกว่าเราอยู่บนโลกนี้เพื่ออะไร อยู่ไปเพื่อใคร เราเคยกลับบ้านมาแล้วร้องไห้คนเดียวอยู่หลายครั้งเลยค่ะ ทุกวันนี้เราแค่ใช้ชีวิตวันนึงให้หมดไป เราปรึกษากับแม่ไม่ได้เพราะทั้งเราและแม่ไม่มีเวลาเลยค่ะเราเรียนหนักแม่ก็ต้องดูแลน้อง(ลูกของน้าสาวฝากแม่เราเลี้ยง)มันเริ่มจากที่แม่ดูแลน้องนี่แหละค่ะที่ปัญหามันหนักขึ้น แม่ไม่ค่อยมีเวลาเราคุยกับแม่นับคำต่อวันได้เลยค่ะยิ่งนานวันก็ยิ่งแย่ขึ้นความรู้สึกเรามันแย่ลงทุกวันๆ เราควรทำยังไงดีค่ะ