รวบรัดเลยนะคับ ตอนแรกผมได้ทำสมาธิโดยการกำหนดลมหายใจเข้ารู้-ออกรู้ แล้วเหนื่อยคับ เลยเปลี่ยนมากำหนดจิตเป็นคำพูดในใจแทนว่า
กายนี้ไม่ใช่ของเรา ก็ได้ผลคับ จิตใจจดจ่อ เป็นสมาธิ ทำได้นานและบ่อยคับ ทำมาเป็นปีกว่าแล้วคับ เวลามีควมคิดอกุศลในใจก็จะมีความคิดว่า
กายนี้ไม่ใช่เรามาแบบอัตโนมัติ ทำให้ดับอกุศลและปรงได้คับ แต่พักหลังๆนี้ เริ่มควบคุมความคิดไม่ได้คับ ถึงจะดับความคิดอกุศลได้ในทันทีก็ตาม
แต่อีกไม่กี่วิก็จะคิดมาอีก ต้องดับแล้วดับอีกจนเหนื่อยมากคับ เหมือนจะเป็นบ้าคับ จนต้องหาอะไรทำให้เพลิน จนตอนนี้กายเป็นว่า
เมื่อมีสติเมื่อไหร่ก็จะมีความคิดอกุศลนี้เกิดมาถึงจะดับได้ในทันทีก็ตาม แบบนี้จะบาปไหมคับ และควรปฎิบัติอย่างไร
ปฎิบัติแบบนี้ถูกหรือผิดคับ ช่วยแน่นำด้วย
กายนี้ไม่ใช่ของเรา ก็ได้ผลคับ จิตใจจดจ่อ เป็นสมาธิ ทำได้นานและบ่อยคับ ทำมาเป็นปีกว่าแล้วคับ เวลามีควมคิดอกุศลในใจก็จะมีความคิดว่า
กายนี้ไม่ใช่เรามาแบบอัตโนมัติ ทำให้ดับอกุศลและปรงได้คับ แต่พักหลังๆนี้ เริ่มควบคุมความคิดไม่ได้คับ ถึงจะดับความคิดอกุศลได้ในทันทีก็ตาม
แต่อีกไม่กี่วิก็จะคิดมาอีก ต้องดับแล้วดับอีกจนเหนื่อยมากคับ เหมือนจะเป็นบ้าคับ จนต้องหาอะไรทำให้เพลิน จนตอนนี้กายเป็นว่า
เมื่อมีสติเมื่อไหร่ก็จะมีความคิดอกุศลนี้เกิดมาถึงจะดับได้ในทันทีก็ตาม แบบนี้จะบาปไหมคับ และควรปฎิบัติอย่างไร