คิดถึง "คึกฤทธิ์ ปราโมช" ............................................................. โดย ตระกองขวัญ

"คึกฤทธิ์  ปราโมช"

เคยเขียนไว้ว่า  ถ้าอยากให้ใครเสียคน  ไม่ยาก
ยอ  ยุ  ไม่นานมันเสียคนเอง

เป็นการทำลายคนอย่างคลาสสิค



ผมเชื่อครับ
แต่ผมไม่เคยทำอย่างคึกฤทธิ์




ผมเห็นต่าง

เวลาผมอยากให้ใครเสียคน  ผมไม่ยุ ไม่ยอ ครับ    
เพราะผมเห็นว่า เป็นวิธีการที่อำมหิตเกินไป   แม้จะคลาสสิคก็เหอะ

ผมมีวิธีของผมเอง

นั่นคือ  ผมจะ "ผลักด้วยบาทาส่ง"





สิ่งที่คุณทำกับผม  มันเกินขอบเขต

สิ่งที่คุณทำกับผม  มันผิดมหันต์

สิ่งที่คุณทำกับผม  มันพิสูจน์แล้วว่าคุณเป็นคนเช่นไร

สิ่งที่คุณทำกับผม  มันบอกแล้วว่าคุณเป็นคนถือดีจนไม่มีดีจะถือ


ผมอ่านขาด  ว่าคุณกำลังคิดอะไร  กำลังจะดำเนินต่อไปอย่างไร  และจะจบอย่างไร


อย่าคิดว่าฉลาด

หลุมแห่งความผิดพลาดนั้น  ไม่มีใครมองเห็น   จงสำนึกรู้ไว้ให้ดี



ผมแค่นั่งหัวเราะกับโทรศัพท์   ว่าไม่นานโทรมา
ไม่ผิดสักวินาที !!!



จงรู้ไว้

ผมไม่ได้จองเวรใคร  หากผมจะจองเวรใคร  จบไปนานแล้ว
สิ่งที่ผมทำ  ก็แค่ผม "ผลักคุณด้วยบาทา"  เร่งให้คุณได้เห็น "นรก" ด้วยตัวคุณเองเท่านั้น  เมื่อเตือนแล้วไม่ฟัง

คุณก็แค่จะหลงไปกับคารมว่า  โดนรังแก  โดนกระทำ  โดนใส่ร้าย  โดนกลั่นแกล้ง  ฯลฯ





นิยาย   มีบทเริ่ม   มีตอนจบ

จุดเริ่มต้นอาจจากอะไรก็ตาม   แรงบันดาลใจไหนก็ช่าง   แต่บทจบนั้น

"นักเขียน" เป็นผู้กำหนด





เมื่อเตือนไม่ฟัง  หวังดีไม่เชื่อ   อย่ายุงกับผม

ผมไม่ยุ  ผมไม่ยอ

ผม "ผลักส่งด้วยบาทา"





เข้าใจตรงกันนะ






อย่ายังอาจโทรมาอีก