กาลเวลา พาผ่าน ก็นานแล้ว
เคยคลาดแคล้ว กันไป ใจห่วงหา
จากกันไป ไกลแสนไกล ไม่พบพา
ยังคิดถึง แม่กานดา มิลืมเลือน

ได้มาเยือน ดวงหน้า อีกคราครั้ง
ใจเต้นดัง กว่าครั้งใด ไม่มีเหมือน
เธอนั่นหนา ที่อุรา คอยย้ำเตือน
ช่างสะเทือน ใจหนักหนา คราได้เจอ

นี่ละเออ คือเงา ที่เรารัก
คนรู้จัก ครั้งเก่า เราฝันเพ้อ
ลมพัดพา ขีดชะตา พาพบเจอ
จะไม่ปล่อย คอยรักเธอ เก้อเหมือนเคย .