เมื่อชะนีตัวดำอย่างดิฉันหลงรักผู้ที่หล่อที่สุดในกรม
สวัสดีค่ะ เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องจริงนะคะ อาจจะมีแต่งเสริมเพิ่มเติมบ้างเล็กน้อย
เราเขียนตามความรู้สึกและอารมณ์ของตัวเองนะคะ อาจจะอ่านยากหรือไม่เข้าใจก็ต้องขออภัย
ขอแนะนำตัวก่อนสักนิดนะคะ ตอนนี้เราเป็นนักศึกษาฝึกงาน ณ ที่แห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยข้าราชการ
เราเป็นผู้หญิงผิวสีแทน อวบๆหน่อยแต่ไม่ได้น่าเกลียดเพราะออกกำลังกายเป็นประจำ
เรื่องที่จะเล่าคือเราอยากเก็บไว้เป็นความทรงจำดีดีในขณะที่ฝึกงาน เพราะเรามีเวลาอยู่ที่นั่นอีกแค่ 5 สัปดาห์เพียงเท่านั้น
เมื่อฝึกงานเสร็จเราคงไม่ได้เจอพี่เขาแล้ว และเราก็คงจะไม่ตามอยากให้เรื่องราวของเราจบลงแค่นี้พอ
เพราะเรารู้ตัวเองดีว่ารักไปก็ไม่ได้อะไรจึงอยากจะเล่าเรื่องราวนี้ไว้เพื่อเป็นความทรงจำดีดีเพียงเท่านั้น
เพราะนานๆทีเราจะมีความรักและมักจะเป็นความรักที่เป็นไปไม่ได้
ขอแทนพี่เขาว่า พี่โชน ละกันนะคะ เพราะอารมณ์ประมาณหนังเรื่อง สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก
เมื่อวันที่15 มค. เราได้มีโอกาสเข้าไปฝึกงาน ณ ที่แห่งหนึ่ง สองสัปดาห์แรกก็ปกติดีค่ะยังไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น
โดยปกติแล้วเราเป็นคนที่ชอบออกกำลังกาย หลังจากเลิกงานเราก็ฟิตเนสเป็นปกติแต่ที่มันไม่ปกติคือ เมื่อวันพุธที่31 มค.
เวลาประมาณ6โมงเย็น นี่จำได้แม่นทั้งวันเวลาเลยจ้าาา555555 หลังจากออกกำลังกายเสร็จเราก็มายืดเส้นยืดสายเพื่อคลายกล้ามเนื้อ
และในจังหวะที่เราฉีกขา180° อยู่นั้น มีคุณลุงท่านหนึ่งพูดขึ้นมาว่า โห่!!ฉีกขาได้ด้วย ด้วยน้ำเสียงตกใจเล็กน้อย
เราเลยหันไปยิ้มให้กับคุณลุงท่านนั้น และนี่แหละค่ะที่ทำให้เราตกหลุมรักพี่โชน วินาทีนั้นคือแบบ
โอ้วววว!! พ่อเทพบุตรของเดี๊ยนจะหล่ออะไรเบอนั้นค่ะ ดูดีไปหมดเลย
หุ่นล้ำๆหน่อยใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อแต่ทรงผมนี่ยังเป๊ะเว่อร์จากการปาดเยลนั่นเอง เห็นครั้งแรกก็หลงเลยค่ะ
นี่มันพ่อของลูกในอนาคตนิ55555555 พี่โชนก็มองเราแบบอึ้งๆเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้เจอพี่โชน
แบบนี้เรียกว่ารักแรกพบใช่ไหมแกรรรร จากนั้นเราก็จำหน้าพี่โชนได้ขึ้นใจแต่ยังไม่รู้ว่าอยู่แผนกไหน
แต่เผอิ๊ญเผอิญ วันต่อมาพี่เลี้ยงให้เราไปส่งหนังสือที่แผนกที่พี่โชนทำงานอยู่พอดี อะไรจะบังเอิญขนาดนี้คะ55555555
แบบนี้เรียกพรหมลิขิตรึเปล่าาาา?? ดิฉ้านนั้นมีความเชื่อว่าบนโลกนี้ไม่มีคำว่า "บังเอิญ" ทุกอย่างถูกลิขิตไว้หมดแล้ว
อร้ายยยยย! มีความคิดเข้าข้างตัวเอง ต่อๆ ความรู้สึกที่เจอพี่โชนตอนนั้นคือแบบ
ในห้องฟิตเนสว่าหล่อแล้วแต่ในลุคการทำงานหล่อยิ่งกว่า ดูเข้ม สุขุม ผมปาดเยล เนี๊ยบซะไม่มี
เป๊ะทุกระเบียบนิ้ว งานดีเว่ออออออ พอส่งหนังสือเสร็จเราก็เดินกลับไปที่แผนกของตัวเอง
เดินยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียมเหมือนคนบ้าเลยจ้าาา
จากนั้นเราก็บอกเพื่อนว่าถ้ามีส่งเอกสารที่แผนกของพี่โชนเดี๋ยวเราไปส่งเองน่ะ เพื่อนก็บอกเป็นบ้าไรเนี่ยอาการหนักน่ะ
แต่ดิฉ้านนั้นก็ไม่สนใจ ฉันก็รักของฉันเข้าใจบ้างไหม นิวจิ๋วก็มา5555555
แต่แอบผิดหวังเล็กน้อยเพราะไปส่งหนังสือไม่ค่อยเจอพี่โชนเลย เจอแต่โต๊ะทำงานที่ไม่มีพี่โชนนั่งอยู่
แอบเศร้าเบาๆ ด้วยความที่อยากรู้จักพี่โชนให้มากกว่านี้ เลยหา Facebook ของพี่โชนค่ะ
ในความคิดตอนนั้นคือพี่โชนชอบไปฟิตเนส เค้าน่าจะเช็คอินบ้างแหละแต่ก็ไม่เป็นอย่างที่หวังค่ะเพราะพี่โชนไม่เช็คอินเลย😭
แต่ดิฉันนก็ยังไม่ล้มเลิกที่จะหาต่อไปมีความตั้งใจมาก555555 กับเรื่องเรียนหนูตั้งใจแบบนี้ไหมลูก ตอบเลยว่าไม่555555
และแล้วก็หาจนเจอจากการที่คนในกรมเช็คอินเราเลยกดเข้าไปดูคนที่มาไลค์ และ1ในคนที่ไลค์มีพี่โชนด้วยยยย ดีใจเว่อออ!
ไม่เสียแรงเลยที่พยายามหามาตั้งนาน แต่ถามว่าแอดไปไหมตอบเลยว่า ไม่ค่ะ 555555 ใครจะกล้าแอดไปถูกมะ?
ก็ได้แต่ส่องๆๆๆๆ ส่องวันละหลายๆรอบ สิ่งที่ไม่น่าเชื่อคือพี่โชนยังโสดค่ะมนุษย์ทุกคนนนนนน
แต่ในใจก็แอบเศร้าถึงยังไงเค้าก็ไม่ชอบเราอยู่ดีเขาคงจะมีคนในใจบ้างแล้วแหละ คนหล่อก็ต้องชอบคนสวย😭
จากที่ส่องคือพี่โชนเป็นคนรักพ่อแม่มากกกกกกก ซึ่งตรงเนี่ยมันทำให้เรารู้สึกชอบพี่โชนมากๆๆ
เพราะเราก็เป็นคนรักครอบครัวเหมือนกัน
จากนั้นเราก็ขยันไปฟิตเนสทุกวันเลยค่ะเจอบ้างไม่เจอบ้าง ถึงเจอก็ได้แต่ "แอบมองเธออยู่น๊ะจ๊ะแต่เธอไม่รู้บ้างเลย"
แต่มันก็ดีต่อใจของเรามากน๊ะจ๊ะ เรื่องนี้จบไป และเมื่อวันศุกร์ที่9 กพ.เราก็ไปเดินส่งหนังสือตามปกติ
ได้ไปที่แผนกของพี่โชนด้วยแต่ไม่เจอ แอบเศร้านิดๆ พอส่งเสร็จก็เดินกลับมาที่แผนกของตัวเอง
เรื่องไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้น เจอพี่โชนค่ะ ใช่ค่ะพี่โชนอยู่ที่แผนกของดิฉ้านนน
ขยี้ตารัวๆนี่พี่โชนจริงๆใช่ไหม? พี่โชนนั่งคุยกับพี่เลี้ยงของดิฉันอยู่ โอ้ว!แม่เจ้าตอนนั้นหัวในเต้นแรง
มือไม้สั่นไปหมดมือนี่เย็นเจี๊ยบเลย ไม่คิดไม่ฝันว่าจะเจอในระยะประชิดขนาดนี้
พี่เลี้ยงเราบอกให้ลงรับหนังสือให้หน่อย เรานั่งเก้าอี้ทางด้านซ้ายของพี่เลี้ยง
ส่วนพี่โชนนั่งก้าวอี้อยู่ทางด้านขวาของพี่เลี้ยง ซึ่งแปลว่าก้าวอี้เราติดกัน ตอนนั้นคือหัวใจดิฉันจะละลายแล้วค่ะ
เข้าใจอารมณ์คนแอบรักป่ะมันอธิบายไม่ถูกเลยจริงๆ รู้แค่ว่าตอนนั้นมีความสุขมากกกกกก
ตอนนั้นที่พี่เลี้ยงให้ลงรับหนังสือเราทำเอกสารหล่นเว่ยแกรรร ก็มือไม้มันสั่นนี่หน่า
แต่ไม่ได้หล่นไปทางที่พี่โชนนั่งน่ะ จริงๆถ้าหล่นไปทางนั้นก็ดีสิพี่โชนจะได้เก็บให้ มโนเก่ง555555
พอลงรับหนังสือเสร็จเราก็กลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานของเราซึ่งอยู่ไม่ไกลจากพี่เลี้ยง
นี่แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าพี่เขาก็มองเราเหมือนกัน เพราะเราสบตากันบ่อยมากอาจจะเพราะพี่เขาคงคิดว่า
เอ่อน้องตัวดำๆคนนี้ที่เจอกันบ่อยๆที่ฟิตเนสพี่เค้าเลยมองละมั้ง วันนั้นก็ฟินไปทั้งวันเลยจ้าาาา
แต่เย็นวันศุกร์เราไม่ฟิตเนสเพราะพี่เขาต้องพาเจ้านายไปงาน มีความแอบฟังพี่เขาคุยกัน
พรุ่งนี้วันจันทร์ ขอให้มีหนังสือที่ต้องไปส่งในแผนกของพี่โชนด้วยเถิด ขอให้เจอพี่โชนที่ฟิตเนสด้วยเถิดดด
เรื่องราวยังไม่จบแค่นี้ หวังว่าอีก 5 สัปดาห์ที่เหลือจะมีเรื่องราวดีดีให้ได้มาเล่าต่อนะคะ
เมื่อชะนีตัวดำอย่างดิฉันหลงรักผู้ที่หล่อที่สุดในกรม
สวัสดีค่ะ เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องจริงนะคะ อาจจะมีแต่งเสริมเพิ่มเติมบ้างเล็กน้อย
เราเขียนตามความรู้สึกและอารมณ์ของตัวเองนะคะ อาจจะอ่านยากหรือไม่เข้าใจก็ต้องขออภัย
ขอแนะนำตัวก่อนสักนิดนะคะ ตอนนี้เราเป็นนักศึกษาฝึกงาน ณ ที่แห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยข้าราชการ
เราเป็นผู้หญิงผิวสีแทน อวบๆหน่อยแต่ไม่ได้น่าเกลียดเพราะออกกำลังกายเป็นประจำ
เรื่องที่จะเล่าคือเราอยากเก็บไว้เป็นความทรงจำดีดีในขณะที่ฝึกงาน เพราะเรามีเวลาอยู่ที่นั่นอีกแค่ 5 สัปดาห์เพียงเท่านั้น
เมื่อฝึกงานเสร็จเราคงไม่ได้เจอพี่เขาแล้ว และเราก็คงจะไม่ตามอยากให้เรื่องราวของเราจบลงแค่นี้พอ
เพราะเรารู้ตัวเองดีว่ารักไปก็ไม่ได้อะไรจึงอยากจะเล่าเรื่องราวนี้ไว้เพื่อเป็นความทรงจำดีดีเพียงเท่านั้น
เพราะนานๆทีเราจะมีความรักและมักจะเป็นความรักที่เป็นไปไม่ได้
ขอแทนพี่เขาว่า พี่โชน ละกันนะคะ เพราะอารมณ์ประมาณหนังเรื่อง สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก
เมื่อวันที่15 มค. เราได้มีโอกาสเข้าไปฝึกงาน ณ ที่แห่งหนึ่ง สองสัปดาห์แรกก็ปกติดีค่ะยังไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น
โดยปกติแล้วเราเป็นคนที่ชอบออกกำลังกาย หลังจากเลิกงานเราก็ฟิตเนสเป็นปกติแต่ที่มันไม่ปกติคือ เมื่อวันพุธที่31 มค.
เวลาประมาณ6โมงเย็น นี่จำได้แม่นทั้งวันเวลาเลยจ้าาา555555 หลังจากออกกำลังกายเสร็จเราก็มายืดเส้นยืดสายเพื่อคลายกล้ามเนื้อ
และในจังหวะที่เราฉีกขา180° อยู่นั้น มีคุณลุงท่านหนึ่งพูดขึ้นมาว่า โห่!!ฉีกขาได้ด้วย ด้วยน้ำเสียงตกใจเล็กน้อย
เราเลยหันไปยิ้มให้กับคุณลุงท่านนั้น และนี่แหละค่ะที่ทำให้เราตกหลุมรักพี่โชน วินาทีนั้นคือแบบ
โอ้วววว!! พ่อเทพบุตรของเดี๊ยนจะหล่ออะไรเบอนั้นค่ะ ดูดีไปหมดเลย
หุ่นล้ำๆหน่อยใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อแต่ทรงผมนี่ยังเป๊ะเว่อร์จากการปาดเยลนั่นเอง เห็นครั้งแรกก็หลงเลยค่ะ
นี่มันพ่อของลูกในอนาคตนิ55555555 พี่โชนก็มองเราแบบอึ้งๆเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้เจอพี่โชน
แบบนี้เรียกว่ารักแรกพบใช่ไหมแกรรรร จากนั้นเราก็จำหน้าพี่โชนได้ขึ้นใจแต่ยังไม่รู้ว่าอยู่แผนกไหน
แต่เผอิ๊ญเผอิญ วันต่อมาพี่เลี้ยงให้เราไปส่งหนังสือที่แผนกที่พี่โชนทำงานอยู่พอดี อะไรจะบังเอิญขนาดนี้คะ55555555
แบบนี้เรียกพรหมลิขิตรึเปล่าาาา?? ดิฉ้านนั้นมีความเชื่อว่าบนโลกนี้ไม่มีคำว่า "บังเอิญ" ทุกอย่างถูกลิขิตไว้หมดแล้ว
อร้ายยยยย! มีความคิดเข้าข้างตัวเอง ต่อๆ ความรู้สึกที่เจอพี่โชนตอนนั้นคือแบบ
ในห้องฟิตเนสว่าหล่อแล้วแต่ในลุคการทำงานหล่อยิ่งกว่า ดูเข้ม สุขุม ผมปาดเยล เนี๊ยบซะไม่มี
เป๊ะทุกระเบียบนิ้ว งานดีเว่ออออออ พอส่งหนังสือเสร็จเราก็เดินกลับไปที่แผนกของตัวเอง
เดินยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียมเหมือนคนบ้าเลยจ้าาา
จากนั้นเราก็บอกเพื่อนว่าถ้ามีส่งเอกสารที่แผนกของพี่โชนเดี๋ยวเราไปส่งเองน่ะ เพื่อนก็บอกเป็นบ้าไรเนี่ยอาการหนักน่ะ
แต่ดิฉ้านนั้นก็ไม่สนใจ ฉันก็รักของฉันเข้าใจบ้างไหม นิวจิ๋วก็มา5555555
แต่แอบผิดหวังเล็กน้อยเพราะไปส่งหนังสือไม่ค่อยเจอพี่โชนเลย เจอแต่โต๊ะทำงานที่ไม่มีพี่โชนนั่งอยู่
แอบเศร้าเบาๆ ด้วยความที่อยากรู้จักพี่โชนให้มากกว่านี้ เลยหา Facebook ของพี่โชนค่ะ
ในความคิดตอนนั้นคือพี่โชนชอบไปฟิตเนส เค้าน่าจะเช็คอินบ้างแหละแต่ก็ไม่เป็นอย่างที่หวังค่ะเพราะพี่โชนไม่เช็คอินเลย😭
แต่ดิฉันนก็ยังไม่ล้มเลิกที่จะหาต่อไปมีความตั้งใจมาก555555 กับเรื่องเรียนหนูตั้งใจแบบนี้ไหมลูก ตอบเลยว่าไม่555555
และแล้วก็หาจนเจอจากการที่คนในกรมเช็คอินเราเลยกดเข้าไปดูคนที่มาไลค์ และ1ในคนที่ไลค์มีพี่โชนด้วยยยย ดีใจเว่อออ!
ไม่เสียแรงเลยที่พยายามหามาตั้งนาน แต่ถามว่าแอดไปไหมตอบเลยว่า ไม่ค่ะ 555555 ใครจะกล้าแอดไปถูกมะ?
ก็ได้แต่ส่องๆๆๆๆ ส่องวันละหลายๆรอบ สิ่งที่ไม่น่าเชื่อคือพี่โชนยังโสดค่ะมนุษย์ทุกคนนนนนน
แต่ในใจก็แอบเศร้าถึงยังไงเค้าก็ไม่ชอบเราอยู่ดีเขาคงจะมีคนในใจบ้างแล้วแหละ คนหล่อก็ต้องชอบคนสวย😭
จากที่ส่องคือพี่โชนเป็นคนรักพ่อแม่มากกกกกกก ซึ่งตรงเนี่ยมันทำให้เรารู้สึกชอบพี่โชนมากๆๆ
เพราะเราก็เป็นคนรักครอบครัวเหมือนกัน
จากนั้นเราก็ขยันไปฟิตเนสทุกวันเลยค่ะเจอบ้างไม่เจอบ้าง ถึงเจอก็ได้แต่ "แอบมองเธออยู่น๊ะจ๊ะแต่เธอไม่รู้บ้างเลย"
แต่มันก็ดีต่อใจของเรามากน๊ะจ๊ะ เรื่องนี้จบไป และเมื่อวันศุกร์ที่9 กพ.เราก็ไปเดินส่งหนังสือตามปกติ
ได้ไปที่แผนกของพี่โชนด้วยแต่ไม่เจอ แอบเศร้านิดๆ พอส่งเสร็จก็เดินกลับมาที่แผนกของตัวเอง
เรื่องไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้น เจอพี่โชนค่ะ ใช่ค่ะพี่โชนอยู่ที่แผนกของดิฉ้านนน
ขยี้ตารัวๆนี่พี่โชนจริงๆใช่ไหม? พี่โชนนั่งคุยกับพี่เลี้ยงของดิฉันอยู่ โอ้ว!แม่เจ้าตอนนั้นหัวในเต้นแรง
มือไม้สั่นไปหมดมือนี่เย็นเจี๊ยบเลย ไม่คิดไม่ฝันว่าจะเจอในระยะประชิดขนาดนี้
พี่เลี้ยงเราบอกให้ลงรับหนังสือให้หน่อย เรานั่งเก้าอี้ทางด้านซ้ายของพี่เลี้ยง
ส่วนพี่โชนนั่งก้าวอี้อยู่ทางด้านขวาของพี่เลี้ยง ซึ่งแปลว่าก้าวอี้เราติดกัน ตอนนั้นคือหัวใจดิฉันจะละลายแล้วค่ะ
เข้าใจอารมณ์คนแอบรักป่ะมันอธิบายไม่ถูกเลยจริงๆ รู้แค่ว่าตอนนั้นมีความสุขมากกกกกก
ตอนนั้นที่พี่เลี้ยงให้ลงรับหนังสือเราทำเอกสารหล่นเว่ยแกรรร ก็มือไม้มันสั่นนี่หน่า
แต่ไม่ได้หล่นไปทางที่พี่โชนนั่งน่ะ จริงๆถ้าหล่นไปทางนั้นก็ดีสิพี่โชนจะได้เก็บให้ มโนเก่ง555555
พอลงรับหนังสือเสร็จเราก็กลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานของเราซึ่งอยู่ไม่ไกลจากพี่เลี้ยง
นี่แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าพี่เขาก็มองเราเหมือนกัน เพราะเราสบตากันบ่อยมากอาจจะเพราะพี่เขาคงคิดว่า
เอ่อน้องตัวดำๆคนนี้ที่เจอกันบ่อยๆที่ฟิตเนสพี่เค้าเลยมองละมั้ง วันนั้นก็ฟินไปทั้งวันเลยจ้าาาา
แต่เย็นวันศุกร์เราไม่ฟิตเนสเพราะพี่เขาต้องพาเจ้านายไปงาน มีความแอบฟังพี่เขาคุยกัน
พรุ่งนี้วันจันทร์ ขอให้มีหนังสือที่ต้องไปส่งในแผนกของพี่โชนด้วยเถิด ขอให้เจอพี่โชนที่ฟิตเนสด้วยเถิดดด
เรื่องราวยังไม่จบแค่นี้ หวังว่าอีก 5 สัปดาห์ที่เหลือจะมีเรื่องราวดีดีให้ได้มาเล่าต่อนะคะ