ุแค่อยากระบายน่ะครับ เรื่องมีอยู่ว่าเพื่อนคนนี้เคยดีกับผมมาก มีอะไรคอยช่วยเหลือตลอด ผมเป็นเกย์ เพื่อนคนนี้ก็เป็น ผมก็เกิดความรู้สึกรักเพื่อนคนนี้แบบไม่ใช่เพื่อนขึ้นมา ผมรักเพื่อนคนนี้มาก มีอะไรก็ทุ่มเทให้ทุกอย่าง ระหว่างนั้นเรามีความทรงจำดีๆต่อกันหลายอย่างมาก แล้วก่อนเกิดเรื่องที่จะไม่คุยกันคือวันนึงที่วิทยาลัยเค้าหยิบโทรศัพท์ผมไป หวังที่จะแกล้งผม ผมก็หยิบโทรศัพท์เค้ามา จนเลิกเรียน ผมไปขอโทรศัพท์ผมคืน เค้าก็บอกให้ผมคืนโทรศัพท์เค้าก่อน ผมก็บอกให้เค้าคืนผมมาก่อน แต่เค้าก็ไม่คืน ผมเลยพูดว่า "เล่นอะไรให้มันรู้เรื่องมั่งดิ//ชักสีหน้าใส่" จากนั้นเค้าก็คืนโทรศัพท์ให้ผม แล้วเค้าก็ไม่คุยกับผมอีกเลย แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่าเราทำโปรเจคจบด้วยกัน อยู่กลุ่มเดียวกัน ผมก็ไลน์ไปถามว่า..
ผม: เลือกที่จะไม่ยุ่งกับกูไม่คุยกับกูอีกแล้วจริงๆใช่มั้ย
เค้า: ใช่
แล้วต่อมาเค้าก็ไลน์มาแล้วบอกว่า..
เค้า: กุมีเรื่องจะคุยด้วยไม่ใช่งานแต่เป็นเรื่องส่วนตัวจะคุยมั่ย
ผม: อะไร
เค้า:ตอนนี้คิดกับกุแบบไหนวะอย่างเช่นเกียดหรือเฉยๆอะไรประมาณนี้อ่
สามารถบอกออกมาได่เต็มที่เลยนะ
กุก็แค่อยากรู้ความรู้สึกของตอนนี้เพราะกุก็มีความในใจจะบอกด้วยเช่นกัน
ผม: ไม่รู้ ตอนนี้กูเฉยๆ มันอยู่ที่ด้วยทำยังไงกับกู เลือกที่จะไม่ยุ่ง ไม่คุยกับกูเอง ทั้งๆที่กูรักมาก ตอนนี้กูไม่รู้สึกอะไรแล้วอยากทำอะไรก็ทำ ดีมากูดีตอบ
เป็นคนเลือกที่จะไม่ยุ่งกับกูเอง
กูก็ไม่มีอะไรจะพูด ไม่รู้จะพูดว่าอะไร เพราะใจคิดที่จะออกไปจากกู
เค้า; ใช่พูดถูกที่กุเลือกเองที่จะออกมาจากแต่ที่กุออกมานั้นก็ไม่ใช่เพราะกุเกียดหรืออะไรหรอกนะแต่มันเป็นแค่ความเอาแต่ใจของกุเองและอิกอย่างก็มีเรื่องมากมายที่ต้องคิดแต่กุไม่อยากเอามาเกี่ยวด้วย อยากให้เจอคนที่ดีกว่าชอบคนที่ดีกว่าความรู้สึกกุในตอนนี้อ่มันก็ลำบากใจนะที่ทำแบบนี้กุอาจจะไม่ได้เล่นไม่ได้คุยกับแบบเมื่อก่อนกุเคยคิดนะว่าจะตัดเพื่อนกับอ่แต่ว่ากุทำไม่ได้เพราะก็คือเพื่อนคือคนที่มีบุญคุณกับกุมากกมีความทุกความสุขที่ผ่านกันมันด้วยตั่งหลายอย่างพอกุคิดแบบนั้นกุก็ตัดกับไม่ได้จิงๆว่กุขอโทดที่เคยทำไม่ดีใส่ขอโทดที่ทำให้เดือดร้อนหลายๆอย่างกุจะขอให้มาเป็นแบบเดิมหรอกนะและกุก็ไม่เป็นแบบเดิมด้วยแต่นี้มันก็ไกล้จะปิดเทอมแล้วทุกคนก็ต้องแยกย้ายไปทำความฝันของตัวเองคือกุไม่รู้จะพูดยังงัยว่ะแต่ก็ขอขอบคุณนะที่ทำอะไรดีและก็มีความรู้สึกดีๆให้มาตลอดไงก็ขอให้โชคดีนะ
ผม; พูดถึงความรู้สึกเมื่อก่อน เอาจริงๆไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ เพราะกูเต็มใจทำให้จริงๆกูยินดีร่วมทุกข์ร่วมสุขไปกับ
ความรู้สึกตอนนี้กูยังเฉยๆไม่ถึงขั้นเกลียด แต่ถ้ายังทำแบบนี้อยู่ เลือกที่จะออกไปจากกูเลือกที่จะไม่ยุ่งกับกู ถ้าจะกลับมาคุยกับกูตอนนี้ก็ยังไม่สาย หากปิดเทอมไปแล้ว แม้แต่สิ่งดีๆที่เคยมีค่าที่สุดกูก็จะไม่จำ.
อะไรที่เคยให้ไว้กูจะทิ้งให้หมดไม่ให้มีอะไรเหลือเป็นความทรงจำระหว่างกูกับอีก
มุมๆนึงกูอาจเป็นคนอ่อนแอ แต่กูเป็นคนรักแรงเกลียดแรง ไม่อยากให้คนที่กูเคยรักที่สุด กลายเป็นคนที่กูเกลียดที่สุด
แต่ถ้ามันเป็นสิ่งที่เลือกแล้วกูจะไม่พูดอีกพอจบ
เค้า; แล้วแต่ละกัน
คนทุกคนย่อมมีการตัดสินใจของตัวเอง
ผม; ก็แล้วแต่
เค้า; อยากจะลืมหรือเกียดอะไรก็ช่างแต่กุคงไม่ลืมหรอกเพราะทุกความทรงจำดีกุมักจะเก็บไว้
ส่วนที่ไม่ดีกุจะลืม
โปรเจคงานนี้อาจจะเป็นงานสึดท้ายแล้วก็ได้ที่มันยังสามารถทำให้เราได้คุยกันอยู่เมื่องานจบลงก็ต้องเลือกที่จะเดินต่อไปข้างหน้า ยังงัยก็ขอให้โชคดีละกัน โปรเจคนี้คือส่วนสำคัญที่คือช่วงเวลาที่ดีที่สุดกุจะไม่มีวันลืมมันส่วนอยากจะลืมก็ขึ้นอยู่กับเองคงไม่มีคัยห้ามได้หรอก
ผม; กูถามจริงๆนะ ทำแบบนี้ เพื่ออะไร
กูดูจากข้อความที่บอกกูแล้วก็ไม่ได้โกรธเกลียดอะไรกู แล้วทำแบบนี้ทำไม ทำไปเพื่ออะไรไหนตอบกูสิ
เค้า; ตอบคำถามแรก กูก็ไม่รู้คำตอบที่2กูก็ไม่รู้อิกแหละ
อาจเป็นเพราะแยากให้เปลี่ยนและก็เจออะไรที่ดีกว่ามั่ง
ผม; อยากให้กูเจอสิ่งที่ดีกว่า?
ถามกูยังว่ากูอยากเจออยากไปจากหรือป่าว? แน่นอนว่าใครๆก็อยากเจอคนดีๆ สิ่งดีๆข้างหน้าอยู่แล้ว แต่ไม่คิดจะถามกูหน่อยเหรอว่ากูรู้สึกยังไงต้องการอะไรกูเสียความรู้สึกมากนะที่คิดจะตัดความเป็นเพื่อนกับกูทั้งๆที่กูไม่มีความผิดไม่ได้ทำอะไรให้เลย
เค้า; ก็แค่ความคิดแต่ยังไม่ได้ทำหนิ
ผม; อีกไม่ถึงเดือนก็ปิดเทอมแล้ว. เอาช่วงเวลาที่เหลืออยู่มาสร้างความทรงจำดีๆสิ่งดีๆให้แก่กันไม่ดีกว่าเหรอ ไม่แน่กูอาจจะได้ต่อปวส.ที่นี่ก็ได้ ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกโลกมันแคบมากนะยังไงเราก็ต้องได้กลับมาเจอกันอยู่ดี ถ้าถึงเวลานั้นจะมองหน้ากันยังไง คิดดีๆนะ แต่ถ้าเลือกแล้วก็ไม่เป็นไร กูยังไงก็ได้เดี๋ยวกูก็ชิน
เค้า; จะสร้างไไปทำไมบอกเองว่าจะไม่จำมัน
ผม; ตอนนี้ยังคงมีความรู้สึกดีๆหลงเหลืออยู่ ถ้ายังปล่อยให้เป็นแบบนี้ หลังจากนั้นกูจะลืมให้หมด จะจำไปทำไมในเมื่อจากกันแบบนี้ ยิ่งคิดถึงก็ยิ่งมีแต่ทำให้เจ็บ
.
เค้าก้ไม่ได้ตอบผมแล้ว
ความรู้สึกผมตอนนี้มันไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย ผมรักเค้า ผมอยากจะคุย อยากจะทำให้มันเป็นเหมือนเดิม แต่เค้าก็เลือกที่จะไม่คุย เลือกที่จะทิ้งผมไป อีกไม่ถึงเดือนก็ปิดเทอมแยกย้ายกันแล้ว อยากจะให้จากกันด้วยดีมากกว่าไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย เป็นเพื่อนๆจะทำยังไงครับ ขอบคุณที่รับฟังนะครับ
เพื่อนๆจะทำยังไงถ้าเพื่อนสนิทของคุณบอกว่าจะไม่ยุ่งไม่คุยกับคุณอีก
ผม: เลือกที่จะไม่ยุ่งกับกูไม่คุยกับกูอีกแล้วจริงๆใช่มั้ย
เค้า: ใช่
แล้วต่อมาเค้าก็ไลน์มาแล้วบอกว่า..
เค้า: กุมีเรื่องจะคุยด้วยไม่ใช่งานแต่เป็นเรื่องส่วนตัวจะคุยมั่ย
ผม: อะไร
เค้า:ตอนนี้คิดกับกุแบบไหนวะอย่างเช่นเกียดหรือเฉยๆอะไรประมาณนี้อ่
สามารถบอกออกมาได่เต็มที่เลยนะ
กุก็แค่อยากรู้ความรู้สึกของตอนนี้เพราะกุก็มีความในใจจะบอกด้วยเช่นกัน
ผม: ไม่รู้ ตอนนี้กูเฉยๆ มันอยู่ที่ด้วยทำยังไงกับกู เลือกที่จะไม่ยุ่ง ไม่คุยกับกูเอง ทั้งๆที่กูรักมาก ตอนนี้กูไม่รู้สึกอะไรแล้วอยากทำอะไรก็ทำ ดีมากูดีตอบ
เป็นคนเลือกที่จะไม่ยุ่งกับกูเอง
กูก็ไม่มีอะไรจะพูด ไม่รู้จะพูดว่าอะไร เพราะใจคิดที่จะออกไปจากกู
เค้า; ใช่พูดถูกที่กุเลือกเองที่จะออกมาจากแต่ที่กุออกมานั้นก็ไม่ใช่เพราะกุเกียดหรืออะไรหรอกนะแต่มันเป็นแค่ความเอาแต่ใจของกุเองและอิกอย่างก็มีเรื่องมากมายที่ต้องคิดแต่กุไม่อยากเอามาเกี่ยวด้วย อยากให้เจอคนที่ดีกว่าชอบคนที่ดีกว่าความรู้สึกกุในตอนนี้อ่มันก็ลำบากใจนะที่ทำแบบนี้กุอาจจะไม่ได้เล่นไม่ได้คุยกับแบบเมื่อก่อนกุเคยคิดนะว่าจะตัดเพื่อนกับอ่แต่ว่ากุทำไม่ได้เพราะก็คือเพื่อนคือคนที่มีบุญคุณกับกุมากกมีความทุกความสุขที่ผ่านกันมันด้วยตั่งหลายอย่างพอกุคิดแบบนั้นกุก็ตัดกับไม่ได้จิงๆว่กุขอโทดที่เคยทำไม่ดีใส่ขอโทดที่ทำให้เดือดร้อนหลายๆอย่างกุจะขอให้มาเป็นแบบเดิมหรอกนะและกุก็ไม่เป็นแบบเดิมด้วยแต่นี้มันก็ไกล้จะปิดเทอมแล้วทุกคนก็ต้องแยกย้ายไปทำความฝันของตัวเองคือกุไม่รู้จะพูดยังงัยว่ะแต่ก็ขอขอบคุณนะที่ทำอะไรดีและก็มีความรู้สึกดีๆให้มาตลอดไงก็ขอให้โชคดีนะ
ผม; พูดถึงความรู้สึกเมื่อก่อน เอาจริงๆไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ เพราะกูเต็มใจทำให้จริงๆกูยินดีร่วมทุกข์ร่วมสุขไปกับ
ความรู้สึกตอนนี้กูยังเฉยๆไม่ถึงขั้นเกลียด แต่ถ้ายังทำแบบนี้อยู่ เลือกที่จะออกไปจากกูเลือกที่จะไม่ยุ่งกับกู ถ้าจะกลับมาคุยกับกูตอนนี้ก็ยังไม่สาย หากปิดเทอมไปแล้ว แม้แต่สิ่งดีๆที่เคยมีค่าที่สุดกูก็จะไม่จำ.
อะไรที่เคยให้ไว้กูจะทิ้งให้หมดไม่ให้มีอะไรเหลือเป็นความทรงจำระหว่างกูกับอีก
มุมๆนึงกูอาจเป็นคนอ่อนแอ แต่กูเป็นคนรักแรงเกลียดแรง ไม่อยากให้คนที่กูเคยรักที่สุด กลายเป็นคนที่กูเกลียดที่สุด
แต่ถ้ามันเป็นสิ่งที่เลือกแล้วกูจะไม่พูดอีกพอจบ
เค้า; แล้วแต่ละกัน
คนทุกคนย่อมมีการตัดสินใจของตัวเอง
ผม; ก็แล้วแต่
เค้า; อยากจะลืมหรือเกียดอะไรก็ช่างแต่กุคงไม่ลืมหรอกเพราะทุกความทรงจำดีกุมักจะเก็บไว้
ส่วนที่ไม่ดีกุจะลืม
โปรเจคงานนี้อาจจะเป็นงานสึดท้ายแล้วก็ได้ที่มันยังสามารถทำให้เราได้คุยกันอยู่เมื่องานจบลงก็ต้องเลือกที่จะเดินต่อไปข้างหน้า ยังงัยก็ขอให้โชคดีละกัน โปรเจคนี้คือส่วนสำคัญที่คือช่วงเวลาที่ดีที่สุดกุจะไม่มีวันลืมมันส่วนอยากจะลืมก็ขึ้นอยู่กับเองคงไม่มีคัยห้ามได้หรอก
ผม; กูถามจริงๆนะ ทำแบบนี้ เพื่ออะไร
กูดูจากข้อความที่บอกกูแล้วก็ไม่ได้โกรธเกลียดอะไรกู แล้วทำแบบนี้ทำไม ทำไปเพื่ออะไรไหนตอบกูสิ
เค้า; ตอบคำถามแรก กูก็ไม่รู้คำตอบที่2กูก็ไม่รู้อิกแหละ
อาจเป็นเพราะแยากให้เปลี่ยนและก็เจออะไรที่ดีกว่ามั่ง
ผม; อยากให้กูเจอสิ่งที่ดีกว่า?
ถามกูยังว่ากูอยากเจออยากไปจากหรือป่าว? แน่นอนว่าใครๆก็อยากเจอคนดีๆ สิ่งดีๆข้างหน้าอยู่แล้ว แต่ไม่คิดจะถามกูหน่อยเหรอว่ากูรู้สึกยังไงต้องการอะไรกูเสียความรู้สึกมากนะที่คิดจะตัดความเป็นเพื่อนกับกูทั้งๆที่กูไม่มีความผิดไม่ได้ทำอะไรให้เลย
เค้า; ก็แค่ความคิดแต่ยังไม่ได้ทำหนิ
ผม; อีกไม่ถึงเดือนก็ปิดเทอมแล้ว. เอาช่วงเวลาที่เหลืออยู่มาสร้างความทรงจำดีๆสิ่งดีๆให้แก่กันไม่ดีกว่าเหรอ ไม่แน่กูอาจจะได้ต่อปวส.ที่นี่ก็ได้ ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกโลกมันแคบมากนะยังไงเราก็ต้องได้กลับมาเจอกันอยู่ดี ถ้าถึงเวลานั้นจะมองหน้ากันยังไง คิดดีๆนะ แต่ถ้าเลือกแล้วก็ไม่เป็นไร กูยังไงก็ได้เดี๋ยวกูก็ชิน
เค้า; จะสร้างไไปทำไมบอกเองว่าจะไม่จำมัน
ผม; ตอนนี้ยังคงมีความรู้สึกดีๆหลงเหลืออยู่ ถ้ายังปล่อยให้เป็นแบบนี้ หลังจากนั้นกูจะลืมให้หมด จะจำไปทำไมในเมื่อจากกันแบบนี้ ยิ่งคิดถึงก็ยิ่งมีแต่ทำให้เจ็บ
.
เค้าก้ไม่ได้ตอบผมแล้ว
ความรู้สึกผมตอนนี้มันไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย ผมรักเค้า ผมอยากจะคุย อยากจะทำให้มันเป็นเหมือนเดิม แต่เค้าก็เลือกที่จะไม่คุย เลือกที่จะทิ้งผมไป อีกไม่ถึงเดือนก็ปิดเทอมแยกย้ายกันแล้ว อยากจะให้จากกันด้วยดีมากกว่าไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย เป็นเพื่อนๆจะทำยังไงครับ ขอบคุณที่รับฟังนะครับ