ท่านจะคิดอย่างไรถ้าผู้บริหารของบริษัทท่านใช้เวลากับวิชาการราวกับเป็นนักวิชาการ

จากการกระทำผิดของกรรมการและผู้บริหารกิจการต่าง ๆ พบว่าผู้นำเหล่านี้ได้ใช้เวลากับสิ่งที่ผิดกฎหมาย เช่น ยักยอกเงินไปบริจาคให้วัด หรือ ล่าเสือดำ เป็นต้น

ผมเลยอยากถามว่า ถ้ากรรมการของกิจการของท่านชอบใช้เวลากับวิชาการ เช่น ภาษาและวรรณกรรม กฎหมาย วิทยาศาสตร์ สถาปัตยกรรม เศรษฐศาสตร์การเมือง ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ศิลปะนามธรรม เทคโนโลยีพื้นบ้าน การตลาดยุค 4.0 ฯลฯ และฝึกหัดทักษะเฉพาะทางเท่าที่ท่านมีเวลา (อาจเป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับบริษัทเลยก็ได้ เช่น ปรัชญา หรือ ทฤษฎีควอนตัม)

หรือใช้เวลากับทักษะเฉพาะทางด้านอื่นที่ไม่ผิดกฎหมาย หรือจริยธรรม ทั้งในสังคมบริษัท และสังคมสาธารณะ

ท่านในฐานะพนักงานจะรู้สึกอย่างไร