เราได้คุยกับพี่คนนึงชื่อ โจนัส ค้ะ ประเด็ดคือเราอยู่อำเภอเดียวกัน และบ้านห่างกัน 3 กิโลเมตร แล้วที่ตรงกันคือ ทางเรากับทางพี่โจนัสมีอะไรหลายๆอย่างที่เหมือนๆกัน เช่น บ้า เหงาเป็นบางเวลา บางครั้งก็ร้องไห้ แบบไม่มีเหตุผล เราเริ่มคุยกันวันแรก ก็ต้องไป ร.ร. เนอะ เราก็เป็นสภานักเรียน เราทำงานสภานักเรียนหนักก็มีพี่โจนัสให้กำลังใจ ส่งแชทกันเกือบตลอด แล้ววันที่ 2 ตอนสายๆเราก็คุยกันปกติ้ พอตกบ่ายเฟ๊ซพี่เค้าออน เราก็ส่งไปแต่พี่เค้าอ่านแล้วไม่ตอบ เราก็สงสัย เราก็รอ ตอนเย็นก็รอคุย รอมา 3 วัน และเพิ่งมารูว่าพี่เค้าโดนรถชน วันแรกที่รู้ น้ำตาไหลพราก ทั้งๆที่กำลังประชุมใยห้องสภาอยู่ และเราก็ได้แต่ส่งแชทไปให้กำลังใจในระยะเวลา 4 วันติด หวังให้พี่เค้ามาอ่าน จนวันที่ 5 พี่เค้ามาอ่าน คำให้กำลังเป็นร้อยๆที่ส่งไป พี่เค้าตอบมาแค่ว่า / ทรมาณมากน้ะคั้บ / แล้วเพื่อนพี่เค้าก็ส่งรูปใบเอ็กซ์สเร มาให้ดู คือ กระดูกขาขวาหัก และเราก็คุยกันน้อยลง จนพี่เค้าได้กลับมารักษาตัวอยู่บ้านเราเป็นคนแรกที่ไปเยี่ยม พี่เค้าก็แค่ยิ้มให้ ตั้งแต่วันที่เราไปเยี่ยมเราแชทคุยก็เหมือนไม่ได้คุย ปัจจุบันพี่เค้าเงียบหายไปแบบไม่มีบอก 😢😭