ละครไทยในความทรงจำ " ละคร ร่มฉัตร " ปี2538 ใครทันบ้างเอ๋ย...

กระทู้สนทนา

ร่มฉัตร (2538) Title 1

ร่มฉัตร (2538) Title 2

ร่มฉัตร เป็นละครโทรทัศน์ แนวพีเรียดอิงประวัติศาสตร์เล่าถึงชีวิตของสตรีชื่อ แม้นวาด บนแผ่นดินสมัยรัชกาลที่ 5 - ปัจจุบัน จากบทประพันธ์อันทรงคุณค่าของ ทมยันตี หรือ วิมล เจียมเจริญ นวนิยายเรื่องนี้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์

ครั้งสองในปี พ.ศ. 2538 ออกอากาศทาง ช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา กำกับการแสดงโดย ชูศักดิ์ สุธีรธรรม นำแสดงโดย สินจัย เปล่งพานิช, ฉัตรชัย เปล่งพานิช, อภิชาติ พัวพิมล, สินิทรา บุญยศักดิ์, ขวัญฤดี กลมกล่อม, สิริยากร พุกกะเวส, สวิช เพชรวิเศษศิริ ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.20 - 22.20 เริ่ม 25 กันยายน 2538 - 12 ธันวาคม 2538

บทโทรทัศน์ ยิ่งยศ ปัญญา
กำกับการแสดง ชูศักดิ์ สุธีรธรรม
นักแสดงนำ
สินจัย เปล่งพานิช
ด.ญ.ชมพูนุช ปิยธรรมชัย
สินิทรา บุญยศักดิ์
มารศรี อิศรางกูร ณ อยุธยา
ฉัตรชัย เปล่งพานิช
อภิชาติ พัวพิมล
วรวุฒิ นิยมทรัพย์
ด.ช.อนุชา เจือจุ้ย
สิริยากร พุกกะเวส
ด.ญ.ชมพูนุช ศรีสุนทร
ขวัญฤดี กลมกล่อม
ด.ญ.หยาดทิพย์ ราชปาล

เรื่องย่อ
เป็นเรื่องราวที่จะกล่าวถึงในยุคสมัยของแม้นวาด หญิงสาวที่ถูกส่งเข้ามาในวังตั้งแต่ยังเป็นเด็กตามคำสั่งเสียของแม่ วาด เป็นเด็กสาวที่หัวอ่อนและมีความขยันเป็นอย่างมาก ด้วยเหตุนี้เธอจึงเป็นที่โปรดปรานต่อเสด็จและคุณหยดเป็นอย่างมากเลยทีเดียว ซึ่งการใช้ชีวิตในวังของวาดมีเพื่อนสนิทชื่อ กลิ่น ที่เป็นหลานสาวของคุณหยด กลิ่นไม่ถูกกับอุษา ซึ่งเป็นลูกของขุนนางระดับสูงในวัง จึงพาลทำให้อุษาไม่ชอบวาดขึ้นมาอีกคน ในขณะที่พี่ชายของอุษาชื่ออรรถ กลับมาเมืองไทยหลังจากไปเรียนที่เมืองนอก เขาเห็นวาดในงานวัดก็รู้สึกชอบพอเป็นอย่างมาก ประกอบกับได้มาเจอวาดในวังซึ่งเธอต้องมาจัดดอกไม้ อรรถจึงพยายามสานสัมพันธ์และขอวาดแต่งงาน ด้วยการให้ผู้ใหญ่ไปสู่ขออย่างเป็นทางการทั้งสองจึงได้แต่งงานด้วยกัน และย้ายมาอยู่นอกวัง ซึ่งแม้ว่าวาดไม่คุ้นชินกับวิถีชีวิตนอกวัง แต่เธอก็ต้องพยายามปรับตัวให้ได้ ทั้งชีวิตของวาดมีทั้งความรุ่งเรืองและอุปสรรคปัญหามากมาย แต่เธอก็ไม่เคยหวั่นไหวหรือตื่นตระหนกกับมันสักเท่าใดนัก เพราะสิ่งที่สามารถยึดเหนี่ยวจิตใจของวาดให้ร่มเย็นได้ตลอด นั่นก็คือ”ร่มฉัตร”ที่เทิดทูนไว้เหนือหัว แม่วาดดำเนินชีวิตผ่านการเปลี่ยนแปลงการปกครองจนกระทั่งในปัจจุบันที่เธอมียศเป็นถึงท่านผู้หญิง แต่ก็ไม่เคยหยิ่งทะนงในเกียรติยศของตนเอง ยังคงใช้ชีวิตที่เรียบง่ายและเป็นที่รักของผู้คนมากมายเพราะเธอมีร่มฉัตรที่ทำให้รมเย็นเป็นสุข จนกระทั่งได้เสียชีวิตลง