มืด - สว่าง
ประชาธิปไตยสองด้าน
ช่วงเปลี่ยนผ่านอาจนานเนิ่น
แต่มิใช่จะนานเกิน
ย่อมเหยียดแทรกโขดเขินขึ้นผลิใบ
วันนี้ ตั้งแต่สาย ๆ ผมใจจดใจจ่อระทึกตึ๊กตั๊กกับการร่วมกิจ รวมพลคนอยากเลือกตั้ง
ก็เป็นธรรมดาครับ เพราะนี่คือการปรากฎโฉมความหล่อเป็นครั้งแรกของผมต่อสาธารณะ
ตื่นเต้นพอสมควร กลัวสาว ๆ กรี๊ดสลบ
ก๊อก ๆ แก๊ก ๆ จากสาย ๆ จนเที่ยง ก็เริ่มมุ่งสู่จุดเป้าหมาย
บ่ายสอง ผมก็เริ่มเดินรอบ ๆ บริเวณอนุสารีย์ประชาธิปไตย
ยืนเหม่อที่ถนนดินสอ ดูหลังคาโรงเรียนสตรีวิทยา
ได้แต่ทอดถอนหายใจ ย้อนนึกกลับไปเหตุการณ์ปี 53 แล้วเศร้าครับ
สี่โมงเย็น กิจจกรรมรวมพลคนนอกกะลา เอ๊ย รวมพลคนอยากเลือกตั้งเริ่ม
ผมก็ยังเกร่อยู่รอบนอก เก็บรายละเอียดบรรยากาศ สังเกตปฏิกิริยาทั้งของประชาชนทั่วไป ทั้งของเจ้าหน้าที่
บรรยากาศไม่เครียดครับ อัธยาศัยอันดีต่อกันทั้งนั้น
เดินไปเดินมา ผมโดนเจ้าหน้าที่ตรวจสองครั้ง เพราะผมสะพายกระเป๋าประจำตัวเดินไปมาด้วย
ปกติ ผมจะพา "ไอ้กล็อค" ไปไหนมาไหนด้วยเสมอ ใส่กระเป๋าสะพายคู่ใจไว้
ตอนโดนขอตรวจ ผมใจหายวาบ เพราะความเคยชิน คิดว่า "ไอ้กล็อค" มาด้วย
แต่ก็แว่บเดียว ก็นึกได้ว่า ไอ้กล็อคไม่ได้มา นอนอยู่ที่ห้องพักโน่น
ตรวจเสร็จ ทั้งสองครั้ง เหมือนกัน คือเจ้าหน้าที่จะบอกผมว่า พี่หล่อกว่าในบัตรประชาชนเยอะเลย
ผมก็ได้แต่ยิ้ม ๆ ตอบกลับแบบสุดถ่อมตัวว่า ผมก็หล่อไปตามบุญตามกรรมงั้น ๆ แหละครับ
บรรยากาศ และ สถานการณ์เป็นไปอย่างเรียบร้อย
ขนลุกซู่ทุกทีที่ได้ยินเสียงผู้ร่วมกิจกรรมโห่ร้องปรบมือให้กับคำไฮปาร์คของผู้พูด
แม้คนจะไม่มากหลักหลายพันหลายหมื่น
แต่เสียงช่างฟังดูกึกก้องฮึกเหิม มุ่งมั่นเดินหน้าสู่การเลือกตั้ง
สองทุ่ม กิจกรรมก็จบลงอย่างงดงาม
ที่ผมประทับใจที่สุด ก็คือกลุ่ม "สาวน้อย" 8 นาง อายุระหว่าง 65-70 ขวบ
ที่ยืนหยัดอยู่หน้าเวทีไฮปาร์คตั้งแต่เริ่มจนจบ
ตอนจบกิจกรรม สาวน้อยทั้ง 8 เดินออกมาที่ลานถนนอนุสาวีย์ประชาธิปไตย
แยกกันขึ้นรถตุ๊ก ๆ สองคัน ๆ ละ 4 คน ก่อนรถเคลื่อน ต่างโบกมือให้กัน พร้อมเสียงตะโกนว่า ครั้งหน้าเจอกัน
ผมงี้ น้ำตาแทบซึม
จบกิจกรรม ผมหมดเรี่ยวแรง เดินไปมาตั้งแต่บ่ายสองจนสองทุ่ม
6 ชั่วโมงเต็ม ๆ รวมหลายสิบกิโลเมตร
นัดแนะสั่งลากับเพื่อน ๆ โผเผกลับถึงโรงแรมที่พัก กินข้าวด้วยความหิว อาบน้ำ
ตั้งกระทู้นี้แหละครับ
ก็ดีครับ ผมล้า ๆ เดินตากแดดให้ดำสักหน่อย ความหล่อจะได้ลดลงบ้าง
พอปะหล่อกับหนุ่มอังกฤษที่จะมาถึงไทยพรุ่งนี้เช้า ความหล่อจะได้สูสีกันหน่อย คนดูจะได้ไม่เซ็ง
พรุ่งนี้ จะพาหวานใจไปด้วย ห้ามใครเกาะแกะแฟนหล่อนะครับ เตือนไว้ก่อน
หมดแรงกายครับ แต่แรงใจเต็มเปี่ยม
จากการเดินเก็บรายละเอียด สังเกตบรรยากาศ ผมเชื่อมั่นเหลือเกินครับ
หนึ่งมือที่เชื่อมั่น
ว่าสักวันฟ้าจะใส
งดงามประเทศไทย
ประชาธิปไตยที่แท้จริง
วันนี้ กินแม็คไม่ผิดกฎหมายแล้วครับ
ขอบคุณลุงตู่
หมดแรงแล้วครับ ................................................. โดย ตระกองขวัญ
มืด - สว่าง
ประชาธิปไตยสองด้าน
ช่วงเปลี่ยนผ่านอาจนานเนิ่น
แต่มิใช่จะนานเกิน
ย่อมเหยียดแทรกโขดเขินขึ้นผลิใบ
วันนี้ ตั้งแต่สาย ๆ ผมใจจดใจจ่อระทึกตึ๊กตั๊กกับการร่วมกิจ รวมพลคนอยากเลือกตั้ง
ก็เป็นธรรมดาครับ เพราะนี่คือการปรากฎโฉมความหล่อเป็นครั้งแรกของผมต่อสาธารณะ
ตื่นเต้นพอสมควร กลัวสาว ๆ กรี๊ดสลบ
ก๊อก ๆ แก๊ก ๆ จากสาย ๆ จนเที่ยง ก็เริ่มมุ่งสู่จุดเป้าหมาย
บ่ายสอง ผมก็เริ่มเดินรอบ ๆ บริเวณอนุสารีย์ประชาธิปไตย
ยืนเหม่อที่ถนนดินสอ ดูหลังคาโรงเรียนสตรีวิทยา
ได้แต่ทอดถอนหายใจ ย้อนนึกกลับไปเหตุการณ์ปี 53 แล้วเศร้าครับ
สี่โมงเย็น กิจจกรรมรวมพลคนนอกกะลา เอ๊ย รวมพลคนอยากเลือกตั้งเริ่ม
ผมก็ยังเกร่อยู่รอบนอก เก็บรายละเอียดบรรยากาศ สังเกตปฏิกิริยาทั้งของประชาชนทั่วไป ทั้งของเจ้าหน้าที่
บรรยากาศไม่เครียดครับ อัธยาศัยอันดีต่อกันทั้งนั้น
เดินไปเดินมา ผมโดนเจ้าหน้าที่ตรวจสองครั้ง เพราะผมสะพายกระเป๋าประจำตัวเดินไปมาด้วย
ปกติ ผมจะพา "ไอ้กล็อค" ไปไหนมาไหนด้วยเสมอ ใส่กระเป๋าสะพายคู่ใจไว้
ตอนโดนขอตรวจ ผมใจหายวาบ เพราะความเคยชิน คิดว่า "ไอ้กล็อค" มาด้วย
แต่ก็แว่บเดียว ก็นึกได้ว่า ไอ้กล็อคไม่ได้มา นอนอยู่ที่ห้องพักโน่น
ตรวจเสร็จ ทั้งสองครั้ง เหมือนกัน คือเจ้าหน้าที่จะบอกผมว่า พี่หล่อกว่าในบัตรประชาชนเยอะเลย
ผมก็ได้แต่ยิ้ม ๆ ตอบกลับแบบสุดถ่อมตัวว่า ผมก็หล่อไปตามบุญตามกรรมงั้น ๆ แหละครับ
บรรยากาศ และ สถานการณ์เป็นไปอย่างเรียบร้อย
ขนลุกซู่ทุกทีที่ได้ยินเสียงผู้ร่วมกิจกรรมโห่ร้องปรบมือให้กับคำไฮปาร์คของผู้พูด
แม้คนจะไม่มากหลักหลายพันหลายหมื่น
แต่เสียงช่างฟังดูกึกก้องฮึกเหิม มุ่งมั่นเดินหน้าสู่การเลือกตั้ง
สองทุ่ม กิจกรรมก็จบลงอย่างงดงาม
ที่ผมประทับใจที่สุด ก็คือกลุ่ม "สาวน้อย" 8 นาง อายุระหว่าง 65-70 ขวบ
ที่ยืนหยัดอยู่หน้าเวทีไฮปาร์คตั้งแต่เริ่มจนจบ
ตอนจบกิจกรรม สาวน้อยทั้ง 8 เดินออกมาที่ลานถนนอนุสาวีย์ประชาธิปไตย
แยกกันขึ้นรถตุ๊ก ๆ สองคัน ๆ ละ 4 คน ก่อนรถเคลื่อน ต่างโบกมือให้กัน พร้อมเสียงตะโกนว่า ครั้งหน้าเจอกัน
ผมงี้ น้ำตาแทบซึม
จบกิจกรรม ผมหมดเรี่ยวแรง เดินไปมาตั้งแต่บ่ายสองจนสองทุ่ม
6 ชั่วโมงเต็ม ๆ รวมหลายสิบกิโลเมตร
นัดแนะสั่งลากับเพื่อน ๆ โผเผกลับถึงโรงแรมที่พัก กินข้าวด้วยความหิว อาบน้ำ
ตั้งกระทู้นี้แหละครับ
ก็ดีครับ ผมล้า ๆ เดินตากแดดให้ดำสักหน่อย ความหล่อจะได้ลดลงบ้าง
พอปะหล่อกับหนุ่มอังกฤษที่จะมาถึงไทยพรุ่งนี้เช้า ความหล่อจะได้สูสีกันหน่อย คนดูจะได้ไม่เซ็ง
พรุ่งนี้ จะพาหวานใจไปด้วย ห้ามใครเกาะแกะแฟนหล่อนะครับ เตือนไว้ก่อน
หมดแรงกายครับ แต่แรงใจเต็มเปี่ยม
จากการเดินเก็บรายละเอียด สังเกตบรรยากาศ ผมเชื่อมั่นเหลือเกินครับ
ว่าสักวันฟ้าจะใส
งดงามประเทศไทย
ประชาธิปไตยที่แท้จริง
วันนี้ กินแม็คไม่ผิดกฎหมายแล้วครับ
ขอบคุณลุงตู่