ควรทำยังไงดีคะ?

คือช่วงหลายปีมานี้ครอบครัวเรามีปัญหามากค่ะ ทีแรกเราไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นแต่เนื่องด้วยความที่เป็นเด็ก เรารู้สึกเหมือนพ่อแม่จะแยกกัน แต่แค่ห่วงเราและน้องๆเลยไม่แยกซักทีหรืออาจเป็นเหตุผลอื่นๆ เราไม่ๆด้เติบโตมาเพราะพ่อและแม่เลี้ยงโดยตรง แต่จะเป็นย่าและยาย พึ่งมาอยู่กับพ่อแม่ตอนขึ้นประถมช่วงปลายๆ ตอนนี้ก็อยู่มัธยมปลายแล้วค่ะ ช่วงแรกที่มาอยู่เราเป็นโรคซึมเศร้าแบบหนัก เนื่องด้วยปัญหาหลายๆอย่างจนคิดฆ่าตัวตายหลายรอบทั้งๆที่ยังเป็นแค่เด็กประถม พอโตมาเลยพอคิดได้ว่าไร้สาระอะไรจะเกิดก็ต้องเกิดตอนนั้นเลยสอบเข้า ร.ร มัธยม ที่พ่อแม่อยากให้เข้า แล้วเริ่มเปลี่ยนตัวเองค่ะตอนนี้ก็ดีขึ้น จนวันหนึ่งเราเปิดใจคุยกับพ่อแม่ว่าถ้าจะเลิกไม่ต้องห่วงเพราะอยู่ด้วยกันก็อึดอัดเปล่าๆตอนนั้นเหมือนทั้งสองไม่ยอมบอกว่ามีปัญหาเเล้วเมินคำพูดเราจึงไม่สนใจ แต่วันนี้เราทราบมาว่า แม่เบื่อพ่อและมีกิ๊กใหม่คนๆนั้นชอบแม่ตั้งแต่เด็กและรับเราและน้องได้แม่เลยบอกปีหน้าจะออกไป...ค่ะ ส่วนพ่อมีคนมาจีบพ่อเยอะมากเนื่องด้วยหน้าที่การงานทีแรกเรานึกว่าพ่อไม่เล่นด้วยแต่เมื่อ2วันก่อนพ่อเปลี่ยนภาพโปรฯ เป็นภาพพ่อกับผู้หญิงอื่น ซึ่งตอนนั้นเรากับแม่อยู่ที่บ้านส่วนพ่อไปทำงานต่างจังหวัด แม่เราเห็นแต่แม่เราไม่โวย ส่วนเรากับน้องก็เฉยๆเพราะความที่ชิดกับอะไรแบบนี้ตั้งแต่เด็ก ที่เราสังเกตุหลายครั้ง เวลาที่พ่ออยู่กับพวกเรา(ตอนที่ไม่มีแม่)พ่อจะใจเย็นเละใจดี ส่วนแม่(ตอนที่ไม่มีพ่อ)ก็ดูสดใสใจดีเหมือนกัน ทั้งๆที่ทั้งสองใจดีเหมืนกันแท้ๆแต่พอมาอยู่ด้วยกับชอบทะเลาะและเอาอารมณ์มาลงที่เรากับน้องเสมอ(รู้สึกเริ่มนอกเรื่อง) คือที่ถามเพราะเรารู้แน่ๆว่าปีหน้าแม่จะไป แต่เราค่อนข้างเป็นห่วงพ่อ พ่อเราเป็นโรคเยอะมากเราก็คุยกับพ่อและแม่ไว้แล้วว่าใครจะไปยังไงก็ช่าง เราจะอยู่นี้เพราะเรามีรากฐานที่นี้แล้ว เพื่อนครูโน้นนี้นั้นบ้าง แต่เหมือนแม่อยากได้ลูกไปทั้งหมด พ่อก็เหมือนกัน ยิ่งพอรู้ว่าแม่มีชู้เราก็ยิ่งรู้สึกผิดกับพ่อ เราไม่รู้ควรทำตัวยังไง ในเมื่อรู้แบบนี้แล้วแถมยังรู้ว่าพ่ออาจซ้อนเด็กไว้อีก(โทรมาตามถึงบ้าน น้งเรารับแถมขึ้นเสียงกับน้องเราด้วย) อาจมีคนบอกเรื่องของผู้ใหญ่เด็กไม่ควรไปเกี่ยว แต่เรื่องนี้เราต้องเกี่ยวอยู่ดี นอกเรื่องมาตั้งนานคือ ตอนนี้เหมือนพ่อไม่ยอมเลิกไม่ให้ลูก ขณะที่แม่อยากเลิกและไม่ให้ลูกเหมือนกัน(ทั้งๆที่เหมือนมีคนใหม่ทั้งสองแล้ว) เราปวดหัวมากค่ะโดนกดดันเรื่องเรียน เรื่องสายการเรียนเรื่องกุลสตรี เรื่องดูแลน้อง เรื่องติ่งอปป้า เรื่องออกไปทำงานในวันหยุด เราโดนจำกัดทุกด้านๆ เป็นเพราะพ่อทีความคิดที่ว่าเด็กผู้หญิงต้องเลี้ยงให้อยู่ในกรอบ ไม่เหมือนเด็กผู้ชายเราโดนกักในกรอบตลอดจนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่เที่ยวในจังหวัดมีอะไรบ้าง เรารู้จักแค่บ้านกับร.ร จนเราเริ่มไม่ไหวแล้วก่อการปฏิวัติ จึงพอได้เที่ยวบ้าง(ตลาดนัดงี้แต่ต้องทีคนคุม) เราอยากไปอยู่กับแม่ค่ะไม่ใช่เหตุผลอื่นแต่เหมือนแม่เข้าใจเรามากกว่า แต่เราสงสารพ่อเราก็รู้ว่าที่ท่านทำเพราะรักเราแต่ท่านรักมากเกินไปจนไม่คิดว่าลูกคิดว่าท่านทำร้ายมากกว่ารัก ท่านอยากให้เรียนสูงๆให้ได้เป็นหมอเรียนบัญชีช่วงม.ปลาย ร่วมไปด้วย แต่เราไม่ไหวเราไม่ชอบคณิตเราชอบภาษาแต่ไม่มีใครสนับสนุนเรื่องนี้จึงได้แต่เรียนเองแต่ก็ไม่ได้เท่าที่ควร เรามีความฝันของเรา เลยกังวลว่าควรทำไงดีถึงบอกไปว่าจะอยู่ที่บ้านหลังปัจจุบันไม่ไปไหนแต่ใครจะมารับรองว่าเราจะได้อยู่จริงๆ พิมพ์อยู่นี้แม่ก็กำลังคุยกับชู้ พ่อก็ออกไปข้างนอก อนาคตเราก็ไม่มีอะไรให้เลือกเองแล้ว พอต้องมาเลือกครั้งแรกเราต้องมาเลือกอะไรแบบนี้อีกเหรอ ควรทำยังไงดีคะ อยากไปกับแม่ก็ห่วงพ่อ กลัวท่าไม่มีใคร ยิ่งป่วยๆอยู่
*ขอโทษสำหรับคำผิดด้วยค่ะเราเขียนในโทรศัพท์