เข้าเรื่องเลยค่ะ แฟนไม่พาเราไปแนะนำกับครอบครัวเค้า
คือครอบครัวแฟนรับราชการค่ะ ส่วนตัวแฟนก็เป็นเช่นกัน
เราเคยคบกันมารอบนึง แล้วก็เลิกกัน ด้วยเหตุผลที่เค้าไม่ยอมฟังเหตุผลของเรา
จนห่างกันไป 3 ปี จากนั้นก็กลับมาคบกันอีกได้ 1 ปีกว่า
แฟนเคยไปบ้านเราตลอด ไปหลายครั้ง รู้จักพ่อแม่เรา รู้จักทุกซอกทุกมุมของบ้านเรา แต่!! เค้าไม่เคยพาเราไปบ้านเค้าเลย
เราแอบสงสัยมาตลอดว่า ที่เค้าไม่พาเราไปอาจเป็นเพราะบ้านเราไม่รวยหรอ ? คบกับเราแล้วถ้าพ่อแม่เค้ารู้ มันไม่มีอะไรให้เชิดหน้าชูตาหรือป่าว
เราสงสัยมาตลอด จนเราทนไม่ได้ เลยตัดสินใจถามแฟน แล้วแฟนก็บอกเรามาตรงๆว่า "ใช่"
เราเจ็บมากๆค่ะเมื่อได้ฟังแบบนั้น เราเลยถามเค้าว่า ถ้ารู้ว่าเราไม่มีอะไร แล้วยังจะมาคบกับเราทำไม? แฟนตอบว่าเราคือรักแรกของเค้าและรักมาก
เราไม่เข้าใจว่า การที่เรารักกัน มันต้องมียศ มีศักดิ์ด้วยหรอถึงจะมีความสุข?
ต้องมีเงิน มีทองขนาดไหน ถึงจะพาเราไปที่บ้านเค้าได้? คือเราไม่เคยคิดจะจับเค้า ทุกครั้งที่เราคบกัน เค้าก็เป็นคนเข้ามาหาเราก่อน
ประเด็นคือ ตอนนี้ครอบครัวเค้ารู้ว่าเราสองคนคบกัน และรู้ว่าเราหน้าตายังไง น้อยชายของเค้า เราก็เคยคุยเล่น เคยพาไปเลี้ยงไอติม ชาบู บราๆ
แต่แฟนกลับไม่พาเราไปแนะนำกับคนที่บ้านเค้า
เราเห็นหลายคู่ของเพื่อนเรา เราก็เห็นเค้าคบกัน เปิดร้านอาหารด้วยกันอยู่ที่บั้าน อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขโดยไม่จำเป็นต้องมียศมีศักดิ์เค้ายังอยู่ได้
เค้ายังมีความสุขได้ เค้าดูแลพ่อแม่เค้า ดูแลแฟนเค้า
อีกคู่เพื่อนเราเป็นทหาร ให้เมียอยู่บ้านเลี้ยงลูก พอวันหยุดก็พาเมียไปเที่ยวไปกินอาหาร ก็ดูมีความสุขดี
อีกคู่ เพื่อนเราขายกับข้าวในตลอดสด มีผัว มีลูก ว่างๆก็ไปเที่ยวด้วยกัน เห็นเค้ามีความสุข ช่วงปีใหม่ก็เห็นจัดงานเล็กๆในบ้านเค้าเอาขนมมาห่อของขวัญให้ลูกๆ แม้จะทำแบบบ้านนอกๆก็ตามเถอะ เห็นเค้าทำกินกันมีแค่น้ำโค้กกับขนมนิดหน่อยแล้วก็หมูปิ้ง แต่ทำไมเรามองดูแล้ว ทำไมมันมีความสุขจังละค่ะ
เรารู้ว่าชีวิตคนเรามันแตกต่างกัน ทุกวันนี้เราก็เป็นผู้หญิงไม่เข้าผับ ไม่กินเหล้า ไม่เที่ยวกลางคืน รักแค่เค้าคนเดียว ขยันทำงาน ทำงานเสร็จก็กลับบ้าน ดูแลพ่อแม่ เราไม่ได้เป็นผู้หญิงเข้าสังคมเพราะเราไม่ชอบกินเหล้า แต่ถ้าชวนไปกินหมูกะทะ ชาบู เราก็ไม่ปฎิเสษ! ถ้าจะไปเที่ยว ในความหมายของเราคือไปเที่ยวแบบสถานณ์ที่ท่องเที่ยวเลย ไม่ใช่ไปเที่ยงกลางคืน
เราแค่อยากได้ครอบครัวอบอุ่นๆ มีแค่พอดีๆ ไม่จำเป็นต้องมีมากให้ปวดหัว มีเท่าที่เรามีได้ ขอแค่ใส่ใจคนข้างๆ เข้าใจคนที่อยู่ข้างๆแค่นั้นก็พอ
แต่ทำไมเรารู้สึกว่าเค้าไม่ได้คิดเหมือนเราเลยค่ะ.... ทำไมเรารู้สึกว่าเค้าต้องการให้เรามีการงานที่ดีก่อน มั่นคงก่อน หรือไม่ก็เป็นอะไรที่มียศก่อน เค้าถึงจะพาเราไปหาคนที่บ้านเค้า
ปล. ที่เราอยากไปพบคนที่บ้านเค้า ก็เพราะเราอยากมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนที่บ้านเค้า อยากให้เค้ารู้ว่าเราเป็นเด็กดีแบบไหนแค่นั้นเอง
ปล. เราอายุ 26 แล้วค่ะ แฟนก็เช่นกัน
ปล. บ้านเราก็มีกินมีใช้ในระดับหนึ่ง บ้านไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหล่ บ้านสวยมีพื้นที่เยอะค่ะ แต่แค่ไม่ได้รับราชการเท่านั้น
สุดท้ายอยากถามว่าคุณผู้ชายคิดยังไงบ้าง กับสิ่งที่เราพูดไปทั้งหมดนี้ ตอบเราตรงๆเลยค่ะ
ขอถามผู้ชายหน่อยค่ะเรื่องนิสัย
คือครอบครัวแฟนรับราชการค่ะ ส่วนตัวแฟนก็เป็นเช่นกัน
เราเคยคบกันมารอบนึง แล้วก็เลิกกัน ด้วยเหตุผลที่เค้าไม่ยอมฟังเหตุผลของเรา
จนห่างกันไป 3 ปี จากนั้นก็กลับมาคบกันอีกได้ 1 ปีกว่า
แฟนเคยไปบ้านเราตลอด ไปหลายครั้ง รู้จักพ่อแม่เรา รู้จักทุกซอกทุกมุมของบ้านเรา แต่!! เค้าไม่เคยพาเราไปบ้านเค้าเลย
เราแอบสงสัยมาตลอดว่า ที่เค้าไม่พาเราไปอาจเป็นเพราะบ้านเราไม่รวยหรอ ? คบกับเราแล้วถ้าพ่อแม่เค้ารู้ มันไม่มีอะไรให้เชิดหน้าชูตาหรือป่าว
เราสงสัยมาตลอด จนเราทนไม่ได้ เลยตัดสินใจถามแฟน แล้วแฟนก็บอกเรามาตรงๆว่า "ใช่"
เราเจ็บมากๆค่ะเมื่อได้ฟังแบบนั้น เราเลยถามเค้าว่า ถ้ารู้ว่าเราไม่มีอะไร แล้วยังจะมาคบกับเราทำไม? แฟนตอบว่าเราคือรักแรกของเค้าและรักมาก
เราไม่เข้าใจว่า การที่เรารักกัน มันต้องมียศ มีศักดิ์ด้วยหรอถึงจะมีความสุข?
ต้องมีเงิน มีทองขนาดไหน ถึงจะพาเราไปที่บ้านเค้าได้? คือเราไม่เคยคิดจะจับเค้า ทุกครั้งที่เราคบกัน เค้าก็เป็นคนเข้ามาหาเราก่อน
ประเด็นคือ ตอนนี้ครอบครัวเค้ารู้ว่าเราสองคนคบกัน และรู้ว่าเราหน้าตายังไง น้อยชายของเค้า เราก็เคยคุยเล่น เคยพาไปเลี้ยงไอติม ชาบู บราๆ
แต่แฟนกลับไม่พาเราไปแนะนำกับคนที่บ้านเค้า
เราเห็นหลายคู่ของเพื่อนเรา เราก็เห็นเค้าคบกัน เปิดร้านอาหารด้วยกันอยู่ที่บั้าน อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขโดยไม่จำเป็นต้องมียศมีศักดิ์เค้ายังอยู่ได้
เค้ายังมีความสุขได้ เค้าดูแลพ่อแม่เค้า ดูแลแฟนเค้า
อีกคู่เพื่อนเราเป็นทหาร ให้เมียอยู่บ้านเลี้ยงลูก พอวันหยุดก็พาเมียไปเที่ยวไปกินอาหาร ก็ดูมีความสุขดี
อีกคู่ เพื่อนเราขายกับข้าวในตลอดสด มีผัว มีลูก ว่างๆก็ไปเที่ยวด้วยกัน เห็นเค้ามีความสุข ช่วงปีใหม่ก็เห็นจัดงานเล็กๆในบ้านเค้าเอาขนมมาห่อของขวัญให้ลูกๆ แม้จะทำแบบบ้านนอกๆก็ตามเถอะ เห็นเค้าทำกินกันมีแค่น้ำโค้กกับขนมนิดหน่อยแล้วก็หมูปิ้ง แต่ทำไมเรามองดูแล้ว ทำไมมันมีความสุขจังละค่ะ
เรารู้ว่าชีวิตคนเรามันแตกต่างกัน ทุกวันนี้เราก็เป็นผู้หญิงไม่เข้าผับ ไม่กินเหล้า ไม่เที่ยวกลางคืน รักแค่เค้าคนเดียว ขยันทำงาน ทำงานเสร็จก็กลับบ้าน ดูแลพ่อแม่ เราไม่ได้เป็นผู้หญิงเข้าสังคมเพราะเราไม่ชอบกินเหล้า แต่ถ้าชวนไปกินหมูกะทะ ชาบู เราก็ไม่ปฎิเสษ! ถ้าจะไปเที่ยว ในความหมายของเราคือไปเที่ยวแบบสถานณ์ที่ท่องเที่ยวเลย ไม่ใช่ไปเที่ยงกลางคืน
เราแค่อยากได้ครอบครัวอบอุ่นๆ มีแค่พอดีๆ ไม่จำเป็นต้องมีมากให้ปวดหัว มีเท่าที่เรามีได้ ขอแค่ใส่ใจคนข้างๆ เข้าใจคนที่อยู่ข้างๆแค่นั้นก็พอ
แต่ทำไมเรารู้สึกว่าเค้าไม่ได้คิดเหมือนเราเลยค่ะ.... ทำไมเรารู้สึกว่าเค้าต้องการให้เรามีการงานที่ดีก่อน มั่นคงก่อน หรือไม่ก็เป็นอะไรที่มียศก่อน เค้าถึงจะพาเราไปหาคนที่บ้านเค้า
ปล. ที่เราอยากไปพบคนที่บ้านเค้า ก็เพราะเราอยากมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนที่บ้านเค้า อยากให้เค้ารู้ว่าเราเป็นเด็กดีแบบไหนแค่นั้นเอง
ปล. เราอายุ 26 แล้วค่ะ แฟนก็เช่นกัน
ปล. บ้านเราก็มีกินมีใช้ในระดับหนึ่ง บ้านไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหล่ บ้านสวยมีพื้นที่เยอะค่ะ แต่แค่ไม่ได้รับราชการเท่านั้น
สุดท้ายอยากถามว่าคุณผู้ชายคิดยังไงบ้าง กับสิ่งที่เราพูดไปทั้งหมดนี้ ตอบเราตรงๆเลยค่ะ