สงสารตัวเอง

-ณ จุดๆนี้คือจุดที่สุดๆของช่วงชีวิตแล้วอ่ะคือไม่มีตังค์สักบาทเดียวแล้วคือต้องออกมาทำงานกับเพื่อนแล้วคือต้องใช้เงินแต่ไม่มีตังค์อ่ะจะออกมาได้ไงจะขอแม่ก็ไม่ได้เพราะเค้าให้มาแล้วเราใช้หมดก่อนเองจนเพื่อนต้องเอ่ยปากบอกให้เอาของมันไปก่อนจะได้มีตังค์ค่ารถมาทำงาน
-จากคนที่มีตังค์ติดกระเป๋ามาตลอดกลับเป็นคนที่เพื่อนต้องให้ยืมตังค์มันใช่มั้ยหละ
-สงสารเพื่อนก็สงสารมันก็ไม่ค่อยมีตังค์สงสารตัวเองก็สงสาร
-ต้องทำไงกับชีวิตดีคะ?