สิ่งที่ขาดสำหรับนักฟุตบอลทีมชาติไทยไม่ใช่พละกำลังหรือความคล่องตัว แต่เป็นเบสิกต่างหาก

ปกติดูแค่การแข่งขันทางทีวีหรือไปดูแข่งขันในสนาม  แต่เมื่อเร็วๆนี้ได้ไปสัมนาในสนามฟุตบอลประจำทีมไทยลีกทีมหนึ่ง อยู่สัมนา2วัน ได้เห็นการซ้อมแบบเต็มรูปแบบของนักเตะอาชีพเป็นครั้งแรก  สิ่งที่ผิดคาดคือ นักเตะไทยส่วนใหญ่ตัวใหญ่และสูงมาก 180+ เกือบทุกคน(ผมสูง177 นักฟุตบอลในทีมนี้สูงกว่าผมเกือบทั้งหมด) แต่ในทีวีเห็นตัวเล็กเพราะตัวต่างชาติสูงและใหญ่กว่ามาก แต่สิ่งที่ผมผิดหวังสุดๆคือ มันมีการจับคู่เดาะบอลส่งไปมา ครอนโทลบอล เล่นลิง การรับลูกข้ามฟาก อะไรต่างๆนาๆ เห็นชัดมากเวลานักเตะไทยคนใดคนหนึ่งไปเล่นร่วมกับนัดเตะต่างชาติ ลูกจ่ายตอนจวนตัว  การจับบอลจวนตัว พักบอล ดูดบอล นักบอลไทยทักษะห่วยมาก  ต่างชาตินี่คือนิ่งทุกๆคน ไม่มีกระเด็นไปไกล  ส่วนนักเตะไทยจับบอลลั่นเป็นว่าเล่น  ดังนั้นคนไทยนี่แหละกำลังหลงผิดกันมากที่จะไปเน้นด้านร่างกายความแข็งแกร่ง ซึ่งมันสำคัญ แต่มันจะไปมีประโยชน์อะไร ในเมื่อทักษะนักเตะยังไม่ได้เลย ความแข็งแกร่งไม่ช่วยอะไรผมบอกเลย  ความแข็งแกร่งจะสำคัญมากก็ต่อเมื่อทักษะนักเตะเราดี  ลองยกตัวอย่างสมมติ กอปปี้สิโรจน์10คน+1เดเคอา  vs กอปปี้ชนาธิป10คน +1 เดเคอา  เป็นท่าน ท่านคิดว่าทีมไหนจะชนะ   ดังนั้นความแข็งแกร่งและพละกำลังสำคัญสำหรับการเล่นฟุตบอล แต่สิ่งที่จะต้องมาก่อนอันดับแรกไม่ใช่ความแข็งแกร่ง แต่เป็นทักษะด้านฟุตบอลต่างหากครับ

ป.ล. ผมเห็นการซ้อมที่เป็นส่วนตัวแบบนี้ ผมไม่แปลกใจเลยทำไม นักเตะไทยเราไปได้ไม่ไกล  ทักษะต่างกันกับนักเตะต่างชาติมากๆเลยจริงๆขนาดระดับมีชื่อเสียงและคุ้นหน้าคุ้นตาหลายๆคนเลยนะนั่น...