::: เมื่อไมเคิลเป็นแขกรับเชิญไปบ้านนักแต่งเพลงชื่อดังของญี่ปุ่น :::

                               อยากจะบอกว่าคิดถึงไมเคิลมาก บ้านเงียบเหงาจังเลยค่ะ

                               
                          วันนี้นำเรื่องน่ารักๆมาฝาก เหตุเกิดตอนไมเคิลไปทัวร์ที่ญี่ปุ่นในปี 1987ค่ะ

                  
                   ในวันที่ 24 กันยายน 2530 (1987) ไมเคิลเป็นแขกรับเชิญไปรับประทานอาหารค่ำที่บ้านของคุณ Isao Tomita นักแต่งเพลงชื่อดังของญี่ปุ่นค่ะ
                    

               ล่ามได้บอกประเพณีการรับประทานอาหารและเครื่องดื่มไว้ก่อนล่วงหน้าแล้วว่า ที่ญี่ปุ่นจะต้องนั่งรับประทานอาหารและเครื่องดื่มไปด้วยกันจนกว่าจะหมดค่ะ

                        

                                                              
                      

                 
                  สิ่งที่ไมเคิลได้รับการนำเสนอเป็นอันดับแรกคือถ้วยสาเกค่ะ  ไมเคิลเคยได้ยินมาว่าที่ญี่ปุ่นมีไวน์ (rice wine) ที่ทำมาจากข้าว100% และบริสุทธิ์มาก
                   
              ตอนแรกไมเคิลเพียงแค่อยากลองชิมดูนิดหน่อย ถ้วยก็เป็นถ้วยเล็กๆ แต่จิบไปจิบมาในไม่ช้าก็หมดถ้วยจนได้  และนักแต่งเพลงก็รินให้ไมเคิลเยอะกว่าด้วยค่ะ

                                         
                                        ไมเคิลก็ไม่อยากจะขัดใจและละเลยประเพณีของเค้าด้วยค่ะ


                                    
                              

                                ต่อมาเครื่องดื่มที่สองคือไวน์ (เหล้าองุ่น) ... ตอนนี้เปลี่ยนเป็นใช้แก้วค่ะ และก็ชนแก้วอย่างต่อเนื่องแก้วแล้วแก้วเล่า

                                                  
                                    again  ...  and again ... again ... and again ... again  

                                  

                           จนกระทั่งไมเคิลรู้สึกว่าตัวเค้าไม่อาจที่จะดื่มต่อไปได้อีกแล้ว  เค้าจึงเอาเทใส่ถ้วยเล็ก แล้วส่งไปทางใต้โต้ะเพื่อให้ล่ามของเค้าดื่มแทน และล่ามก็ส่งถ้วยกลับมายังที่เดิมค่ะ

                        
                            และล่ามก็ดื่มแทนไมเคิลโดยส่งกลับไปกลับมาแบบเดิม ถ้วยแล้วถ้วยเล่าจนกว่าไวน์ขวดนั้นจะหมดเพื่อเจ้านายของเขาค่ะ

                                              
                                  again ... and again ...  again ...  and again ... again