11 ธันวาคม 2560 ผมได้รู้จักกับใครคนหนึ่ง Application ซึ่งแน่นอน...สำหรับผมคิดว่ามันคือความสัมพันธ์ที่ฉาบฉวย
เรานัดเจอกันภายใต้ความต้องการแค่เพียงเรื่องนั้น แน่นอนเราทั้งคู่ไม่ได้บอกอะไรกันและกัน และผมก็คิดแค่เพียงความสัมพันธ์แค่ชั่วคราวและก็จบไป
แต่...มันกลับไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด ก่อนแยกจากกัน เขาขอไลน์ผม และเมื่อเราแยกย้าย เราไลน์หากัน และบอกความในใจว่า สิ่งที่เราต้องการ
ไม่ใช่แค่เพียงเรื่องเซ็กส์ อยากมีความสัมพันธ์มากกว่าเรื่องเซ็กส์
คำถามเปิด ที่ผมเปิดไปคือ "คุณมีภรรยาแล้วใช่ไหม" ซึ่งคำถามนี้ผมเดาเชิงเท่านั้น ไม่ได้รู้ความจริงใดๆมาก่อนเลย
คำตอบที่ผมได้คือ "ใช่ ผมมีแล้ว และอยู่ด้วยกัน" แต่ผมรู้สึกชอบทางด้านนี้มากกว่า 3 ปีให้หลัง ผมรู้สึกว่าด้านนี้ใช่
เขาให้เหตุผลมากมาย และในที่สุด เขาก็เล่าให้ฟังว่า แฟนเขาจับได้ว่าเขาเบี่ยงเบน และชอบ แต่แฟนกลับไม่ตีโพยตีพาย และบอกให้เขาเลิกพฤติกรรม
เช่นนี้ แต่เขาไม่สามารถเลิกได้
ผมไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับตัวผมเลย และเช่นกัน ผมก็มีคนรักของผมอยู่แล้ว ซึ่งเป็นผู้ชาย และเราคบกันมา 5 ปี แต่ที่แปลกคือ ผมกลับรู้สึกว่า เวลาอยู่กับผู้ชายที่ผมเพิ่งนัดเจอ ผมช่างมีความสุขจัง มันเป็นความสุขที่บรรยายไม่ได้เป็นคนพูดไม่ได้
28 มกราคม 2561 เรานัดกันไปทะเล แน่นอน...ผมไปรับเขาถึงสมุทรปราการ ซึ่งผมออกจากที่บ้าน(ศรีราชา) ตั้งแต่ 05.00 น. เพื่อไปจุดนัดพบคือบริเวณ BTS ช่างเอราวัณ เวลา 07.00 น. จากนั้น เราก็มุ่งตรงสู่หาดบางแสน แต่หาดบางแสนไม่สวยงาม ผมเลยเสนอว่าเราไป หาดทรายแก้ว กันดีกว่า ซึ่งแน่นอน ว่าจากหาดบางแสน ไปหาดทรายแก้ว ค่อนข้างไกล แต่ผมก็ไม่รู้สึกอะไรเลย นั่นเพราะผมได้อยู่กับเขาบนรถกัน 2 คน ซึ่งระหว่างทางเราก็มีการสนทนาด้วยความสุข เสียงหัวเราะและรอยยิ้ม เขาบอกว่ารักผม และชอบผม ซึ่งผมเองก็รู้สึกดีที่เขาพูด แต่ในใจผมคิดตลอดทางว่า เราเจอกันเพียงเดือนกว่าๆ คำว่ารัก ไม่น่าจะใช่ ซึ่งอาจเป็นคำว่าหลงมากกว่า แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป
บ่าย 3 โมง เราออกจากหาดทรายแก้ว และผมก็ขับรถไปส่งเขาที่ปากซอยเข้าที่พักเขา เวลาประมาณ 17.00 น. ณ เวลานั้น และผมก็ได้กลับคอนโดของแฟน ที่แบริ่ง
เรายังคุยกันเรื่อยมา แต่...สิ่งที่ตามมาคือ มี Facebook ปริศนา เข้ามาถามว่ารู้จักคนที่ผมคุยด้วยอยู่ไหม และ Facebook นั้นแสดงตัวว่า เขาเป็นเจ้าของของคนที่ผมกำลังคุยได้ แต่ผมก็ไม่โต้ตอบอะไร การสนทนาเป็นเรื่องของการอยากให้เรารู้ว่า "คนที่ผมกำลังคุยด้วยนั้น เขาไม่เคยจริงจังกับใครหรอก เขาคบใครไปทั่ว และผมก็คงเป็นหนึ่งในเคสนั้น" ซึ่งแน่นอน...ผมก็กระอักอยู่ไม่น้อย แต่ก็คุยกันจนคำสนทนาจบ
ผมแคปหน้าจอส่งไลน์ไปให้เขา และเมื่อเขาได้อ่าน เขาก็รีบติดต่อภรรยาของเขาทันที แน่นอน...ภรรยาของเขาบอกว่าไม่ได้ทำ และไม่รู้เรื่องใดๆ
จากนั้นปัญหาก็ตามมาเรื่อยๆ ซึ่งสำหรับผมแล้ว ผมวางแผนไว้ว่า วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 นี้ ผมจะจับความสัมพันธ์กับเขา และจะบอกทุกเรื่องที่ผมเป็นอยู่ไม่ว่าจะเป็นเรื่องแฟน และเรื่องทุกสิ่งอย่าง
7 กุมภาพันธ์ 2561 วันชี้ชะตาก็มาถึง เราคุยไลน์กันตามปกติ แล้วเขาก็พิมพ์มาว่า " ถ้าเราไม่ได้รักกันแล้ว เราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ไหม" แน่นอนผมรับรู้เลยว่า เขาหมายถึงอย่างไร ผมจึงได้แถลงไปเลยว่า ผมก็มีเรื่องจะบอกเหมือนกัน แต่ผมกะว่าจะบอกเขาในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 แต่ไหนๆ เรื่องก็มาถึงตอนนี้แล้ว ผมจึงของนัดเจอเขาในวันอาทิตย์ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 และผมก็คิดว่าเราจะจบความสัมพันธ์กันในวันนั้น
แต่...ด้วยความร้อนรนของเขาและเขาอยากรู้ จึงทำให้ผมต้องบอกเขาไปในวันนี้เลย บทสนทนา จึงเริ่มขึ้น
ผม : ก่อนอื่นผมต้องขอโทษที่ไม่ได้บอกความจริงอะไรกับคุณเลย ผมเองก็มีแฟนแล้ว มีคนรักอยู่แล้ว และคอนโดที่แบริ่งที่ผมเคยบอกคุณว่าผมมานอนกับเพื่อน ที่จริงแล้วคือคอนโดแฟนผม ผมกับแฟนคบกันมา 5 ปี เราใช้ชีวิตมีความสุขตลอดมา เพียงแต่วันนั้น ผมลองเล่น app นี้และเห็นคุณทักมา ผมเลยตกลงนัดเจอ ซึ่งแน่นอนตอนแรกผมก็กะว่าจะจบลงในวันนั้น ครั้งนั้นเท่านั้น แต่เราคุยกันเรื่อยมาก จนมันเกิดความสุขอีกแบบหนึ่ง แน่นอนหล่ะ...ผมก็คิดอยู่ว่าสิ่งที่ผมทำมันไม่ถูกต้องและผิดศีลธรรมอย่างมากมาย และผมก็รู้สึกสงสารแฟนคุณ
เขา : ความจริงบอกผมตรงๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องปิดบัง คุณมี ผมมี และตอนนี้ผมรู้แล้วว่าคุณก็มีคนของคุณ และเรายังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ใช่ไหม
ผม : ผมตอบว่าได้ เราสามารถเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้
ซึ่งยังคงมีบทสนทนามากมาย แต่สำหรับผม ผมเลือกแล้วที่จะหยุดความสัมพันธ์ของเราไว้ตรงนี้ และผมก็พร้อมสำหรับการเปลี่ยนสถานะ จากคนที่รู้สึกดี กลายมาเป็น "เพื่อนที่ดีต่อกัน"
แต่สิ่งที่ผมกำลังเป็นอยู่คือ เมื่อสถานะเปลี่ยน แต่ทำไมใจผมมันดูห่อเหี่ยว และรู้สึกแป๊บๆ เหมือนผมกำลังสูญเสีย คนที่ผมรู้สึกดี ทั้งๆ ที่ผมก็มีคนที่รู้สึกดีกว่าอยู่แล้ว
ผมเอ่ยบอกเขาไปว่า วันหนึ่งวันใด ถ้าคนของเราทั้งคู่จับได้ ผมเองก็ต้องเลือกคนของผม คุณเองก็คงเลือกคนของคุณ ซึ่งคำตอบเราก็เหมือนกันคือ เราก็คงเลือกคนของเราเองแน่นอน
ภาวะผมตอนนี้คือ สถานะเปลี่ยน แต่ทำไมความรู้สึกผมกลับยังไม่เปลี่ยน ซึ่งผมคิดว่าอาจต้องใช้เวลา และเวลาคงจะรักษาร่องรอยนั่นไปเอง
ตอนนี้ เรื่องของผมกับเขาจบลงไปด้วยดี และผมก็ปฏิธานไว้ในใจว่า ผมจะไม่หาสิ่งเหล่านี้เข้ามาบั่นทอนความรักที่ผมมีให้คนปัจจุบันของผมอีก
เมื่อสถานะเปลี่ยน แต่ความรู้สึกกลับยังไม่เปลี่ยน มันคงเป็นภาวะความรู้สึกที่ต้องใช้เวลาอีกนานเลยทีเดียว
"สถานะ" เปลี่ยน แต่...ความรู้สึกกลับยังไม่เปลี่ยน
เรานัดเจอกันภายใต้ความต้องการแค่เพียงเรื่องนั้น แน่นอนเราทั้งคู่ไม่ได้บอกอะไรกันและกัน และผมก็คิดแค่เพียงความสัมพันธ์แค่ชั่วคราวและก็จบไป
แต่...มันกลับไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด ก่อนแยกจากกัน เขาขอไลน์ผม และเมื่อเราแยกย้าย เราไลน์หากัน และบอกความในใจว่า สิ่งที่เราต้องการ
ไม่ใช่แค่เพียงเรื่องเซ็กส์ อยากมีความสัมพันธ์มากกว่าเรื่องเซ็กส์
คำถามเปิด ที่ผมเปิดไปคือ "คุณมีภรรยาแล้วใช่ไหม" ซึ่งคำถามนี้ผมเดาเชิงเท่านั้น ไม่ได้รู้ความจริงใดๆมาก่อนเลย
คำตอบที่ผมได้คือ "ใช่ ผมมีแล้ว และอยู่ด้วยกัน" แต่ผมรู้สึกชอบทางด้านนี้มากกว่า 3 ปีให้หลัง ผมรู้สึกว่าด้านนี้ใช่
เขาให้เหตุผลมากมาย และในที่สุด เขาก็เล่าให้ฟังว่า แฟนเขาจับได้ว่าเขาเบี่ยงเบน และชอบ แต่แฟนกลับไม่ตีโพยตีพาย และบอกให้เขาเลิกพฤติกรรม
เช่นนี้ แต่เขาไม่สามารถเลิกได้
ผมไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับตัวผมเลย และเช่นกัน ผมก็มีคนรักของผมอยู่แล้ว ซึ่งเป็นผู้ชาย และเราคบกันมา 5 ปี แต่ที่แปลกคือ ผมกลับรู้สึกว่า เวลาอยู่กับผู้ชายที่ผมเพิ่งนัดเจอ ผมช่างมีความสุขจัง มันเป็นความสุขที่บรรยายไม่ได้เป็นคนพูดไม่ได้
28 มกราคม 2561 เรานัดกันไปทะเล แน่นอน...ผมไปรับเขาถึงสมุทรปราการ ซึ่งผมออกจากที่บ้าน(ศรีราชา) ตั้งแต่ 05.00 น. เพื่อไปจุดนัดพบคือบริเวณ BTS ช่างเอราวัณ เวลา 07.00 น. จากนั้น เราก็มุ่งตรงสู่หาดบางแสน แต่หาดบางแสนไม่สวยงาม ผมเลยเสนอว่าเราไป หาดทรายแก้ว กันดีกว่า ซึ่งแน่นอน ว่าจากหาดบางแสน ไปหาดทรายแก้ว ค่อนข้างไกล แต่ผมก็ไม่รู้สึกอะไรเลย นั่นเพราะผมได้อยู่กับเขาบนรถกัน 2 คน ซึ่งระหว่างทางเราก็มีการสนทนาด้วยความสุข เสียงหัวเราะและรอยยิ้ม เขาบอกว่ารักผม และชอบผม ซึ่งผมเองก็รู้สึกดีที่เขาพูด แต่ในใจผมคิดตลอดทางว่า เราเจอกันเพียงเดือนกว่าๆ คำว่ารัก ไม่น่าจะใช่ ซึ่งอาจเป็นคำว่าหลงมากกว่า แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป
บ่าย 3 โมง เราออกจากหาดทรายแก้ว และผมก็ขับรถไปส่งเขาที่ปากซอยเข้าที่พักเขา เวลาประมาณ 17.00 น. ณ เวลานั้น และผมก็ได้กลับคอนโดของแฟน ที่แบริ่ง
เรายังคุยกันเรื่อยมา แต่...สิ่งที่ตามมาคือ มี Facebook ปริศนา เข้ามาถามว่ารู้จักคนที่ผมคุยด้วยอยู่ไหม และ Facebook นั้นแสดงตัวว่า เขาเป็นเจ้าของของคนที่ผมกำลังคุยได้ แต่ผมก็ไม่โต้ตอบอะไร การสนทนาเป็นเรื่องของการอยากให้เรารู้ว่า "คนที่ผมกำลังคุยด้วยนั้น เขาไม่เคยจริงจังกับใครหรอก เขาคบใครไปทั่ว และผมก็คงเป็นหนึ่งในเคสนั้น" ซึ่งแน่นอน...ผมก็กระอักอยู่ไม่น้อย แต่ก็คุยกันจนคำสนทนาจบ
ผมแคปหน้าจอส่งไลน์ไปให้เขา และเมื่อเขาได้อ่าน เขาก็รีบติดต่อภรรยาของเขาทันที แน่นอน...ภรรยาของเขาบอกว่าไม่ได้ทำ และไม่รู้เรื่องใดๆ
จากนั้นปัญหาก็ตามมาเรื่อยๆ ซึ่งสำหรับผมแล้ว ผมวางแผนไว้ว่า วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 นี้ ผมจะจับความสัมพันธ์กับเขา และจะบอกทุกเรื่องที่ผมเป็นอยู่ไม่ว่าจะเป็นเรื่องแฟน และเรื่องทุกสิ่งอย่าง
7 กุมภาพันธ์ 2561 วันชี้ชะตาก็มาถึง เราคุยไลน์กันตามปกติ แล้วเขาก็พิมพ์มาว่า " ถ้าเราไม่ได้รักกันแล้ว เราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ไหม" แน่นอนผมรับรู้เลยว่า เขาหมายถึงอย่างไร ผมจึงได้แถลงไปเลยว่า ผมก็มีเรื่องจะบอกเหมือนกัน แต่ผมกะว่าจะบอกเขาในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 แต่ไหนๆ เรื่องก็มาถึงตอนนี้แล้ว ผมจึงของนัดเจอเขาในวันอาทิตย์ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 และผมก็คิดว่าเราจะจบความสัมพันธ์กันในวันนั้น
แต่...ด้วยความร้อนรนของเขาและเขาอยากรู้ จึงทำให้ผมต้องบอกเขาไปในวันนี้เลย บทสนทนา จึงเริ่มขึ้น
ผม : ก่อนอื่นผมต้องขอโทษที่ไม่ได้บอกความจริงอะไรกับคุณเลย ผมเองก็มีแฟนแล้ว มีคนรักอยู่แล้ว และคอนโดที่แบริ่งที่ผมเคยบอกคุณว่าผมมานอนกับเพื่อน ที่จริงแล้วคือคอนโดแฟนผม ผมกับแฟนคบกันมา 5 ปี เราใช้ชีวิตมีความสุขตลอดมา เพียงแต่วันนั้น ผมลองเล่น app นี้และเห็นคุณทักมา ผมเลยตกลงนัดเจอ ซึ่งแน่นอนตอนแรกผมก็กะว่าจะจบลงในวันนั้น ครั้งนั้นเท่านั้น แต่เราคุยกันเรื่อยมาก จนมันเกิดความสุขอีกแบบหนึ่ง แน่นอนหล่ะ...ผมก็คิดอยู่ว่าสิ่งที่ผมทำมันไม่ถูกต้องและผิดศีลธรรมอย่างมากมาย และผมก็รู้สึกสงสารแฟนคุณ
เขา : ความจริงบอกผมตรงๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องปิดบัง คุณมี ผมมี และตอนนี้ผมรู้แล้วว่าคุณก็มีคนของคุณ และเรายังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ใช่ไหม
ผม : ผมตอบว่าได้ เราสามารถเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้
ซึ่งยังคงมีบทสนทนามากมาย แต่สำหรับผม ผมเลือกแล้วที่จะหยุดความสัมพันธ์ของเราไว้ตรงนี้ และผมก็พร้อมสำหรับการเปลี่ยนสถานะ จากคนที่รู้สึกดี กลายมาเป็น "เพื่อนที่ดีต่อกัน"
แต่สิ่งที่ผมกำลังเป็นอยู่คือ เมื่อสถานะเปลี่ยน แต่ทำไมใจผมมันดูห่อเหี่ยว และรู้สึกแป๊บๆ เหมือนผมกำลังสูญเสีย คนที่ผมรู้สึกดี ทั้งๆ ที่ผมก็มีคนที่รู้สึกดีกว่าอยู่แล้ว
ผมเอ่ยบอกเขาไปว่า วันหนึ่งวันใด ถ้าคนของเราทั้งคู่จับได้ ผมเองก็ต้องเลือกคนของผม คุณเองก็คงเลือกคนของคุณ ซึ่งคำตอบเราก็เหมือนกันคือ เราก็คงเลือกคนของเราเองแน่นอน
ภาวะผมตอนนี้คือ สถานะเปลี่ยน แต่ทำไมความรู้สึกผมกลับยังไม่เปลี่ยน ซึ่งผมคิดว่าอาจต้องใช้เวลา และเวลาคงจะรักษาร่องรอยนั่นไปเอง
ตอนนี้ เรื่องของผมกับเขาจบลงไปด้วยดี และผมก็ปฏิธานไว้ในใจว่า ผมจะไม่หาสิ่งเหล่านี้เข้ามาบั่นทอนความรักที่ผมมีให้คนปัจจุบันของผมอีก
เมื่อสถานะเปลี่ยน แต่ความรู้สึกกลับยังไม่เปลี่ยน มันคงเป็นภาวะความรู้สึกที่ต้องใช้เวลาอีกนานเลยทีเดียว