แค่อยากระบาย

เราเจอกับแฟนครั้งแรกวันที่19เมษายนค่ะเค้าตกงานเลยกลับมาอยู่บ้านค่ะตอนคบกันเราจะไปอยู่บ้านเค้าบ้างพ่อกับแม่รับรู้ทั้งสองฝ่ายค่ะแต่พ่อกับแม่เราไม่ปลื้มนิดหน่อยแค่นิดหน่อยนะคะเพราะเค้าไม่ได้ทำงานแต่เราไม่ซีเรียสก็ไม่มีใครอยากว่างงานนี่คะ..จริงมั้ย..เวลาไม่ได้อยู่ด้วยกันไม่ค่อยโทรหากันแต่จะคุยกันทางเฟสค่ะ...ตอนนี้เค้าได้งานทำแล้วค่ะอยู่ต่างจังหวัดวันที่เค้าจะไปทำงานเราย้งไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเค้าได้งานอยู่ๆก็ส่งข้อความมาว่าจะไปทำงานจะเดินทางวันนี้เก็บของเลยเราเก็บของแทบไม่ทัน555..ลงมาส่งเค้าทำงาน4วันเราก็กลับค่ะวันแรกส่งข้อความหาเค้าเค้าอ่านแต่ไม่ตอบ...ไม่เป็นไร...วันที่สองส่งข้อความหาเค้าเค้าไม่อ่านและลบเราเป็นเพื่อน(เราจะทักเค้าเฉพาะเวลาที่เค้าออนเท่านั้น)วันที่สามเราเลยตัดสินใจโทรหาเค้าๆไม่รับสายค่ะเราเลยส่งข้อความอีกครั้งว่าเป็นอารัยมั้ยอยากให้ลงไปหาหรือเปล่า..ครั้งนี้เค้าส่งข้อความกลับมาค่ะไม่ใช่ข้อความบอกเลิกแต่ทุกครั้งที่เราคิดถึงเค้าอยากส่งข้อความหาเค้าอยากโทรหาเค้าเราจะอ่านข้อความเหล่านั้นและเราจะห้ามใจตัวเองไว้ได้4วันแค่4วันที่เค้าได้งานทำเราถูกทิ้งเหมือนหมาข้างถนนตัวหนึ่งแต่เราไม่ได้โกรธหรือเกลียดเค้านะเพราะถ้าเลือกได้ทุกคนก็ต้องอยากเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเองเราแค่ไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเค้าแค่เสียใจว่าเกือบปีที่คบกันแค่คำพูดตรงๆเรายังไม่ได้รับน้ำใจจากเค้าเลย..เราแค่อยากเล่าอยากระบายให้ใครสักคนฟังแต่เราคุยกับใครไม่ได้เลยแม้แต่เพื่อนสนิทเราไม่อยากให้เค้าถูกมองไม่ดีว่าทำงานได้ไม่กี่วันก็ทิ้งเรายิ่งกับพ่อแม่นี่ยิ่งไม่กล้าพูดเลย
...ขอโทษด้วยนะคะเราแค่อยากระบายจริงๆ