คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
เราเดานะคะ จากข้อมูลที่คุณเล่ามา ... เดาโดยมีสมมุติฐานว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับเราเอง ...
(ซึ่งสิ่งที่เธอคิดอาจไม่เหมือนเราคิดนะคะ)
เราไม่เคยถูกคนรักทำร้ายร่างกายเลย ..
แต่เคยเห็นคนถูกทำร้าย และเคยถูกอบรมสั่งสอนมาว่า
หากคนรัก ฟิวส์ขาดถึงกับลงมือทำร้ายเราล่ะก็ นั่นเป็นสัญญาณอันตรายอย่างยิ่ง
ให้อภัยเขาได้ ไม่ถือสาหาความใดๆก็ได้ หรือจะยังรักเขา ยังไม่ลืมเขาก็ได้
แต่ “อย่าให้โอกาสเขาอีก” จงเลิกให้เด็ดขาดทันทีที่ทำได้
วิธีเลิก ...
คือคนเราคบกันมา รักกันมา จู่ๆจะตัดใจมันยาก
กรณีของคุณ ไม่ใช่เธอไม่รัก ไม่ใช่เธอไม่ใจอ่อนเวลาคุณขอโทษ
แต่ตอนกลับไปบ้าน ตอนมีสติ ตอนที่เหตุการณ์เลวร้ายมันผุดขึ้นมาในความทรงจำ
มันทิ่มแทงค่ะ ... จิตใจบาดเจ็บนานกว่ารอยฟกช้ำทางกายเสียอีก
และเมื่ออารมณ์ยังกรุ่น เจอคุณร้อนตอบ ขีดความอดทนที่ต่ำอยู่แล้ว มันก็เหมือนฟางเส้นสุดท้าย
ถ้าเป็นเรา เราจะค่อยๆห่างออกมา
ไม่รับสาย / ไม่โทรหา / ยกเลิกนัด
เรื่องของที่ตกลงซื้อด้วยกันคราวนั้น เพราะยังรักกัน อาจใช้ด้วยกัน
แต่เมื่อมั่นใจว่าอนาคตจะใช้คนเดียว เป็นเรา เราก็โอนคืนให้อยู่แล้วค่ะ
คุณคงต้องทำใจ ..
คุณต้องรักตัวเองให้มากพอ ...
พอที่จะรู้ว่าอะไรทำให้ตัวเองมีความสุข เมื่อเข้าใจความสุขของตัวเองชัด คุณจะรักคนอื่นเป็น
รักแบบไม่อึดอัด รักแบบมอบอิสระและความอุ่นใจให้
เมื่อพบรักแท้ในตนเองเมื่อไหร่ ค่อยมอบรักแท้นั้นให้แก่เธอก็ยังไม่สายค่ะ
(ซึ่งสิ่งที่เธอคิดอาจไม่เหมือนเราคิดนะคะ)
เราไม่เคยถูกคนรักทำร้ายร่างกายเลย ..
แต่เคยเห็นคนถูกทำร้าย และเคยถูกอบรมสั่งสอนมาว่า
หากคนรัก ฟิวส์ขาดถึงกับลงมือทำร้ายเราล่ะก็ นั่นเป็นสัญญาณอันตรายอย่างยิ่ง
ให้อภัยเขาได้ ไม่ถือสาหาความใดๆก็ได้ หรือจะยังรักเขา ยังไม่ลืมเขาก็ได้
แต่ “อย่าให้โอกาสเขาอีก” จงเลิกให้เด็ดขาดทันทีที่ทำได้
วิธีเลิก ...
คือคนเราคบกันมา รักกันมา จู่ๆจะตัดใจมันยาก
กรณีของคุณ ไม่ใช่เธอไม่รัก ไม่ใช่เธอไม่ใจอ่อนเวลาคุณขอโทษ
แต่ตอนกลับไปบ้าน ตอนมีสติ ตอนที่เหตุการณ์เลวร้ายมันผุดขึ้นมาในความทรงจำ
มันทิ่มแทงค่ะ ... จิตใจบาดเจ็บนานกว่ารอยฟกช้ำทางกายเสียอีก
และเมื่ออารมณ์ยังกรุ่น เจอคุณร้อนตอบ ขีดความอดทนที่ต่ำอยู่แล้ว มันก็เหมือนฟางเส้นสุดท้าย
ถ้าเป็นเรา เราจะค่อยๆห่างออกมา
ไม่รับสาย / ไม่โทรหา / ยกเลิกนัด
เรื่องของที่ตกลงซื้อด้วยกันคราวนั้น เพราะยังรักกัน อาจใช้ด้วยกัน
แต่เมื่อมั่นใจว่าอนาคตจะใช้คนเดียว เป็นเรา เราก็โอนคืนให้อยู่แล้วค่ะ
คุณคงต้องทำใจ ..
คุณต้องรักตัวเองให้มากพอ ...
พอที่จะรู้ว่าอะไรทำให้ตัวเองมีความสุข เมื่อเข้าใจความสุขของตัวเองชัด คุณจะรักคนอื่นเป็น
รักแบบไม่อึดอัด รักแบบมอบอิสระและความอุ่นใจให้
เมื่อพบรักแท้ในตนเองเมื่อไหร่ ค่อยมอบรักแท้นั้นให้แก่เธอก็ยังไม่สายค่ะ
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
ผมควรทำยังไงดีครับ เพื่อให้เธอยอมพูดความรู้สึกจริงๆของเธอออกมา ?
เรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนที่งานอยู่คนละที่ คนละจังหวัด ทำให้เราสองคนต้องห่างกัน ก่อนที่ผมจะเลือกมาทำงานอีกที่หนึ่ง ผมตกลงกับเธอไว้ว่า ผมจะกลับไปหาเธอทุกเดือน ซึ่งผมก็ทำตามที่รับปากไว้ โดยไปหาเธอ อาทิตย์เว้นอาทิตย์ พูดง่ายๆก็เดือนละ 2 ครั้งนั่นแล่ะครับ ทุกครั้งที่ผมกลับไปหาผมจะทำทุกอย่างที่ผมเคยทำเวลาอยู่กับเธอ ผมทำไว้ให้เธอทุกครั้งก่อนที่ผมจะกลับมาทำงาน ผมรักแฟนคนนี้มาก อยากดูแลเธอให้ดีที่สุด เธอเป็นแรกที่ผมคบแล้วมองถึงอนาคต
ผมแนะนำให้ครอบครัวผมรู้จักหมดทุกคน พาเธอเข้าหาครอบครัวของผม ต่างจากคนที่ผ่านมาผมไม่เคยบอกครัวผมเลยว่าผมคบใครอยู่ ผมกับเธอเวลาเจอหน้ากันอยู่ด้วยกัน ก็มีทะเลาะบ้างดีบ้างตามประสาชีวิตคู่
จนมีวันหนึ่งที่ผมกับเธอทะเลาะกันมากจนผมโมโหและพลาดไปทำร้ายเธอและทำร้ายตัวผมเองด้วย วันต่อมาผมพยายามง้อเธอ เธอกลัว กลัวว่าผมจะทำร้ายเธออีก ผมยอมให้เธอทำร้ายผมกลับ ยอมอยู่แบบนั้นเพื่อให้เธออารมณ์เย็นลงและยอมฟังผม สุดท้ายเราก็กลับมาดีกันครับ และเธอก็พูดคำเดิมซ้ำๆบอกให้ผมรักตัวเองให้เป็น แต่ผลหลังจากนั้นมันแย่กว่า
เวลาผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ ซึ่งเป็นครั้งล่าสุดที่ผมไปหาเธอ ผมกลับไปหาเธออีกครั้ง เธอบอกกับผมว่าเธอยังไม่หายโกรธผมเรื่องวันนั้น ทำให้รู้สึกแย่กับตัวผมมาก ผมทำผิด ทำผิดอย่างใหญ่หลวงกับเรื่องวันนั้น ผมไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าเธอ ผมไม่กล้าแม้แต่จะกอดเธอ ผมไม่กล้าแม้แต่จะแตะต้องตัวเธอ ความรู้สึกของผมตอนนั้นคือผมมองหน้าเธอแล้วผมจะร้องไห้ตลอดเวลา เธอพาผมยิ้ม พาผมหัวเราะ แต่ตัวผมตอนนั้นยิ้ม หัวเราะได้ไม่เต็มที่ ผมจิตตกไปเลยวันนั้น
หลังจากที่ผมไปหาเธอครั้งล่าสุด ผมกับเธอคุยกันน้อยลงมากด้วยงานที่เธอทำเป็นช่วงที่งานเยอะ
แต่ละวันผมกับเธอจะคุยกันแค่ไม่กี่คำ ผมโทรหาเธอ
เธอจะไ่ม่ค่อยรับ เธอก็ไม่ค่อยได้โทรกลับมาหาผมเหมือนกัน อาจเป็นเพราะเธอยุ่งกับงานจริงๆ ตรงนี้ผมเข้าใจเธอคับ เพราะตอนผมอยู่กับเธอเวลานอนเธอยังต้องลุกมารับโทรศัพท์เลย ผมกับเธอตกลงกันคับว่าจะซื้อของสิ่งหนึ่ง จะออกกันคนละครึ่ง ผมดีใจนะ เพราะคิดว่ามันเป็นของที่เราสองคนหามาร่วมกัน พอเงินเดือนผมออกผมก็รีบโอนให้เธอตามที่ตกลงกันไว้ แต่อยู่ดีๆเมื่อสองวันที่แล้ว ผมแสดงอาการน้อยเธอกับเรื่องละน้อยมาก ผมดันไปตอบแชทเธอด้วยคำที่ทำให้รู้ว่าผมนอยเธอ ทำให้เธอไม่พอใจ บอกผมว่าอย่าเยอะ ด้วยที่เธอเป็นคนใจร้อนเธอกลับโอนเงินมาคืนผม ผมก็โอนกลับให้เธอคืนคับ วันต่อมาเธอก็โอเงินก้อนนี้คืนผมอีก ทำให้ผมไม่เข้าใจเลยว่า เธอไม่อยากให้ผมมีส่วนร่วมกับของนั้น หรือเพราะอะไร โดยบอกเธอบอกกับผมว่า เธอยังไม่จำเป็นต้องใช้ แต่ผมก็ยังรู้สึกแย่ที่เธอคืนเงินผมอยู่ดี จนเใื่อวานผมบอกกับเธอว่าบอกความจริงมาเลย ทำไมถึงไม่ใช้เงินก้อนนี้ของผม สุดท้ายเธอยอมบอกคับ ว่าจริงแล้วเธอจ่ายเงินค่าของสิ่งนั้นไปหมดแล้ว ทำให้ผมรู้แย่ลงไปอีกว่าเงินก้อนนี้มันไม่มีค่าหรอ หรือเพราะเธอไม่อยากให้ผมมีส่วนร่วมกับของสิ่งนั้น ไม่อยากให้ผมมีความทรงจำสิ่งนั้นร่วมกับเธอ ถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไม ผมรู้สึกแย่กับเรื่องนี้มาก ในใจผมตอนนี้คิดว่าเธอไม่อยากให้ผมมีส่วนร่วมใดๆในชีวิตเธอเลย
หลังจากที่ผมไปหาเธอครั้งสุดท้าย ตอนนี้ก็ผ่านมา 2 อาทิตย์กว่า ผมยังหาเวลากลับไปหาเธอไม่ได้ แต่ในอีก 3 วันข้างหน้า ผมกับเธอมีนัดเจอกันที่กทม. ผมกับเธอตกลงจะไปเที่ยวที่นั่นที่นี่ในกทม. ผมเฝ้ารอวันนี้มาก ผมอยากเจอเธอ ผมคิดถึงเธอ สุดท้ายเธอบอกกับผมว่ามาไม่ได้ ตอนแรกเธอลางานไม่ได้ สุดท้ายเธอกลับบอกกับผมว่า เธอไม่มีเงิน เธอต้องเซฟตัวเอง อ้าวว ผมก็รู้สึกแย่ไปอีก แล้วทำไมไม่รับเงินก้อนนั้นที่ผมให้เธอไปจ่ายค่าของ มันช่วยได้เยอะเลย ไหนเราตกลงกันไว้ยังไง สุดท้ายเธอเบี้ยวนัดผมหมดเลยคับ
ตอนผมตอนนี้รู้แย่มากทั้งเรื่องแฟน ทั้งเรื่องงาน ตอนนี้รู้แย่ไปหมดอยากอยู่คนเดียว ไม่ยิ้ม ไม่คุยกับใครเลย ตอนนี้ตัวผมแยกแยะอะไรไม่ได้เลย ผมรู้สึกแย่มากๆ แย่โคตรแย่ ผมเฝ้าหาคำตอบจากปากเธอว่าทำไม เพราะอะไร ทำไมถึงเป็นแบบนี้ เธอคืนเงินเพราะอะไร ตอนนี้ผมคุยอะไรกับเธอไม่ได้เลย เธอไม่รับโทรศัพท์ผมเลย รับบ้างแต่จะบอกว่าไม่ว่างคุยงานอยู่แล้วตัดสายไป ผมไม่ได้คำตอบจากปากเธอเลยสักอย่าง เธอไม่ตอบแชท ถ้าเธอตอบจะตอบมาแค่คำสองคำ
😢จนตอนนี้ผมสับสนไปหมด สิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ตอนนี้เพราะอะไร เพราะเรื่องที่ผมทำร้ายเธอวันนั้น หรือเพราะว่าเธอโมโหเพราะเป็นคนร้อน เรื่องที่ผมทำร้ายเธอผมยอมรับผิดทั้งหมดคับ แทนที่ผมจะใจเย็นเพื่อดับความร้อนของเธอ แต่ผมกลับร้อนตอบเธอ ทำให้เกิดเหตุการณ์แย่ๆในวันนั้น
ที่ผมมาตั้งกระทู้ในวันนี้ เพราะอยากรู้เหตุผลจริงๆของเธอ ความรู้สึกจริงๆของเธอ ทั้งเรื่องเงินและเรื่องนัดที่เธอทำแบบนี้เพราะเธอโมโหเพราะความใจร้อนของเธอ หรือเพราะอะไร ทำไมเธอทำแบบนี้ ทำเหมือนผมเป็นคนอื่น ตอนนี้ผมรู้สึกแบบนี้จริงๆคับ มีวิธิไหนบ้างคับ นอกจากรอเวลาให้มันเยียวยาไปเอง ?
ปล. เธอจะบอกกับผมทุกครั้งที่เริ่มมีการนอยกันเกิดขึ้น เธอจะบอกให้ผมรักตัวเองให้เป็นก่อน แล้วค่อยมารักเธอ