ในโลกนี้มันมีเจ็บจริงและเจ็บหลอก  เจ็บที่มีตัณหาราคะล้วนเป็นเจ็บหลอกทั้งนั้น  เจ็บที่มีแต่ความเมตตาอย่างบริสุทธิ์คือเจ็บจริง  ทั้งเจ็บหลอกและเจ็บจริงมันล้วนทำให้จิตใจมัวหมอง  เศร้าโศก  หมดพลังไปในชั่วขณะ  
    แม้ว่าความเจ็บมันจะรุนแรงถึงขั้นไหน  ยิ่งเจ็บรุนแรงมาก  มันก็ยิ่งทำให้เกิดการตื่นตัวมาก  ทั้งสมองและจิตใจจะทั้งต่อต้านและทำความเข้าใจมันในคราวเดียวกัน  หากมันต่อต้านก็ให้เข้าใจว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่ผิดแต่อย่างใด  มันคือสิ่งที่เราจะได้พบเจอเพื่อจะได้เกิดการเรียนรู้และตั้งรับ  รวมทั้งระมัดระวังมากขึ้นในอนาคต  หากมันยอมรับได้  ก็ให้เข้าใจว่านี่ก็ไม่ใช่ว่าเราผิดแปลกแต่อย่างใด  มันก็คือบทเรียนที่เราลงมืออ่านและทำความเข้าใจมันจนสว่างมาจากข้างในแล้ว  ก็ให้เข้าใจและยอมรับสิ่งนั้นด้วยความเข้าใจจริง
        สิ่งทั้งหลายล้วนต้องพบเจอในสิ่งที่ชอบใจและไม่ชอบใจทั้งนั้น  การตัดใจจากสิ่งที่ไม่ชอบใจทำได้ง่ายกว่าการตัดใจจากสิ่งที่ชอบใจ  หมายความว่ายิ่งมีความพอใจในสิ่งใดก็ให้รู้ไว้ว่าสิ่งนั้นทำให้เราได้รับความทุกข์ได้พอๆ กับความสุขที่เราได้รับจากสิ่งนั้น