วันแรกที่เราเจอกันเธอเป็นคนเบียดเสียดเข้ามาในชีวิตเรา แต่มาวันนี้เราต้องเข้าไปเบียดเสียดในชีวิตเธอ

เป็นคนที่เดินเข้ามาในชีวิตกู จนกูยอมเปิดใจรัก พอกูรักมากกลับเดินจากไป กูก็ยังลืมไม่ลงเอาง่ายๆตอนนี้ใจกูยังรักอยู่ เลยพยายามชวนคุยบ้าง เสนอหน้าไปหาบ่อยๆ แต่เหมือนรำคาญ ทำหน้าบึ้งใส่ แล้วเมินเหมือนไม่เห็นกู
ความรักนี้มันแปลกดีนะ ครั้งแรกที่เข้ามาคิดอะไร? แล้วตอนนี้หล่ะคิดอะไร มาทำให้รักแล้วจากไป กูหล่ะไม่เข้าใจเลยจริงๆ รู้ไหมคนๆนี้ยังรัก ถึงแม้จะไม่เคยเห็นน้ำตากู แต่ก็ใช่ว่ากูจะร้องไม่เป็นนะ รู้ไหมกูก็เจ็บเป็นนะ