เพื่อนผมคับมันมีแฟนคบกันประมาณสิบจะสิบเอ็ดปี ผมยังเรียนกันอยู่นะครับ ผมเคยถามว่าทำไมคบได้นานมันก็จะพูดกับผมเสมอว่ามันรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้เป็นให้มันได้ทุกอย่างดูเหมือนดีใช่มัยคับแต่สำหรับผมเพื่อนผมร้องไห้เรื่องผู้ชายคนนี้เพราะผู้หญิงหลายรอบมาก โมโหเพื่อนผมบอกเลิกทุกครั้งมีผู้หญิงดามใจทุกทีพอรุ้สึกว่าไม่ใช่ มันจะกลับมาหาเพื่อนผมคับผมไม่โทษมันฝ่ายเดียวคับเพื่อนผมก็โง่ให้อภัยซ่ะทุกครั้งไป  ล่าสุดคับต่อมน้ำตาเพื่อนผมแตกต่อหน้าผม ผมง้างมือสุดแรงตบเข้าหน้ามันไปทีให้มันตื่นตบเสร็จผมก็กอดมันละถามมันว่าตลอดเวลาที่ผ่านมามีความสุขจริงๆเหรอเห็นเค้ามีค่ายอมเค้าทุกอย่างทุ่มให้เค้าไม่รุ้เท่าไรต่อเท่าแล้วได้อะไรตอบแทน มีอีกหลายเรื่องคับที่ผมแอบได้ยินมาแต่ตัวเพื่อนผมไม่เล่าให้ผมฟัง ผมถามเพื่อนผมต่อคนแบบนี้สมควรที่จะได้รับความรักดีดีจริงๆเหรอผมถามมันมันเงียบใส่ผม ผมนึกในใจโกรธผมอีกแน่ ผมเสียงดังขึ้นใหนตอบกุดิ๊ ไม่ตอบคับเงียบพอผมจับผมมันเงยขึ้นเพื่อนผมเลือดออกจมุกคับแต่จากร้องไห้มันกลายเป็นขำ หลังจากนั้นมันไม่ร้องไห้ให้ผมเห็นอีกเลย
อยากระบายในสิ่งที่ผมทำผิดต่อเพื่อนแต่ผมรักมันคับหลายครั้งหลายหนมัน ไม่เคยจำ