เคยไหมครับเพื่อนเหมือนลืมเรา ?

ผมไม่รู้หรอกครับ เขาเป็นไร อยู่ๆ ก็แยกเดินไปซะงั้น ผมชวนไปไหนก็ไม่ไป จากที่เดินๆกัน 3 คน ก็เปลื่ยนไปเดิน 5-6 คน ไอ่เราก็กลายเป็นส่วนเกินไปอ่ะครับ ทุกวันนี้เขาไม่แม้สนใจผมครับ ไม่เคยชวนไปไหนเลย แต่ก่อนไม่มีเงิน ผมก็ให้ยืม ยืมไปซื้อของ บลาๆ พันหนึ่ง ร้อยสองร้อย แต่เวลาผมไม่มีเงินไม่มีใครยื่นมือมาช่วยด้วยซ้ำ ผมไม่มีคนกินข้าว ทวงเงินไปก็ไม่มีใครสน ทั้งๆที่เขาติดเงินผม คือผมไม่มีเงินกินข้าว แต่ชอบเมินหน้าหนี ผมอยากรู้ครับถ้าสมมุติผมขับรถตกคลองผมโทรหาเขามาช่วย เขาจะมาไหม เขาจะสนใจไหม วันที่เขาไม่มีใคร ให้ผมไปหาก็ไป แต่วันที่ผมไม่มีใคร ไม่มีใครที่จะมาหาผมสักคน น้อยใจเหมือนกันน่ะครับไม่มีที่ระบาย หรือว่าผมไม่มีหน้ามีตาทางสังคม เรียนเสร็จก็กลับบ้าน หรือผมอาจไม่รวย ไม่โก้ ไม่หรูเหมือนคนอื่น ผมไม่เข้าใจครับ ให้ใจไปทุกอย่าง ผมจะจำไว้ครับในวันที่ผมไม่มีใครพวกเขาไม่มีใครมาช่วยผม อย่ามาหวังที่จะมาขอความช่วยเหลือจากผมอีก