ผมกับแฟนเราคบกันมาเป็นเวลา 8 ปี ตอนนี้ซื้อบ้านอยู่ด้วยกัน เป็นชายรักชาย
เราสองคนรู้จักกันในที่ทำงานเดียวกันแต่ตำแหน่งงานต่างกันดังนั้นการคบหาจึงต้องแอบคบกันโดยไม่ให้ที่ทำงานรู้ และคบกันโดยที่ไม่รู้ว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว เรื่องราวดำเนินต่อจนกระทั่งมีข้อความเข้ามาทางโทรศัพท์ผม ว่าฝากดูแลเขาด้วยนะ ผมเอาโทรศัพท์ให้เขาดูแล้วเราก็เริ่มห่าง ๆแต่ด้วยความที่ผมมาทำงานต่างถิ่นคนเดียวใจผมต้องการเขาจึงขอคุยกับเขาซึ่งเขาพยายามห่าง ๆแต่พอสักระยะเริ่มทำใจได้ เขากลับเข้ามาคุยดีพอผมสืบเอาเองจึงรู้ว่าเขาทะเลาะกันและแยกทางกันโดยขายบ้านที่ซื้อด้วยกันกับเขาและเพือนอีกคน แฟนเขาก็พาคนใหม่เข้าบ้านเหมือนเป็นการประชดกัน สุดท้ายเขาก็แยกทาง ผมรู้สึกผิดและยังรู้สึกดีในตัวเขาจึงบอกว่าขอคบเป็นแฟนเขาก็ตัดสินใจทันที
ผมได้คุยกันว่าจะย้ายไปอยู่บ้านเช่าเดียวกันจะได้ประหยัดค่าใช้จ่ายผมคุยกับเขาโดยบอกว่า ผมไม่มีญาติที่นี่ ผมตัวคนเดียว ผมมาไกล ผมขอฝากชีวิตด้วยได้ใหม เขาตอบตกลง เราจึงอยู่ด้วยกันผ่านไป 3 ปีเรามีแผนว่าจะหาซื้อบ้านปัญหาจึงเกิดผมถูกให้ออกจากงาน แต่ว่ายังมีเงินเก็บอยู่ ผมไม่เริ่มหางานแต่เอาเงินเก็บที่มีไปลงทุนในหุ้น แต่ขาดทุนเหลือเงินเก็บไม่เท่าใหร่ผมจึงเริ่มดูงาน ระหว่างนี้ผมเริ่มระแคะระคายและตามสิบจนรู้ว่า เขาไปคบกับแฟนเก่า ผมได้คุยกับเขาแต่ไม่ได้ข้อสรุปใด ๆเพราะเขาเป็นคนไม่พูด จนผมตัดสินใจว่า ออกจากบ้านเช่ามาบ้านเพือน ด้วยความเสียใจและเสียดายเวลาผมจึงเป็นฝ่ายติดต่อเขาแต่สิ่งที่ได้รับยิ่งเจ็บช้ำ ผมจึงได้คุยทางข้อความกับแฟนเก่าเขา ซึ่งสิ่งที่เราคุยกันมันตรงกันข้ามกับสิ่งที่เขาบอกทุกเรื่องจนยิ่งทำให้เราสงสารแฟนมากว่าคุณจะกลับไปรักเขาจริง ๆเหรอเขาไม่ได้ใส่ใจอะไรคุณเลย แม้แต่ว่าจะรับรักเขา โดยเอาข้อความทั้งหมดให้อ่าน เขาจึงบอกว่าพี่กลับบ้านกันเถอะ ผมจึงกลับไปอยู่กับเขาเรื่องราวเริ่มดีขึ้นผมได้งานใหม่ เริ่มเก็บเงินใหม่ เริ่มหาบ้านจนได้บ้านมาหลังนึงโดยที่ เราออกดาวน์บ้านให้ก่อนและให้เขาเป็นคนกู้ซื้อบ้านเพราะฐานเงินเดือนพอไม่ต้องสองคน
ผ่านไปอีก 3 ปีกว่าเราได้ย้ายไปอยู่บ้านใหม่ทุกอย่างดูดี จนโชคชะตาผมก็เล่นตลกอีก ทำให้ผมตกงานอีกครั้ง คราวนี้ผมอยู่บ้านหางานนานมากเป็นปีเงินเริ่มหมดเขาก็เริ่มจับได้อีกว่าเขามีคนอื่น เราคุยกันอีกรอบจบปัญหา ผมได้งานทำ แต่ต้องทำงานรอบกลางคืน เรื่องการเงินผมก็เริ่มจะดีขึ้นตามลำดับจนกระทั่งผ่านไปปีเต็ม ผมจับได้ว่าเขามีคนอื่นอีก คราวนี้ ผมก็คุยอีกแต่ทุกอย่างกลับยิ่งแย่ เราคุยกันจนมีข้อความประมาณว่า คงถึงเวลาแล้วที่คงไม่ใช่คนของเรา คงต้องชดใช้เวรกรรมให้หมด เวรกรรมใครเวรกรรมมัน ผมขอคุยกับคนใหม่ของเขา ซึ่งเขาก็ให้คุยทางไลน์ เขาบอกเขาชอบมากจะเอา จะให้ทำอย่างไร ผมบอกเป็นเพือน เรื่องราวน่าจะดี แต่แฟนผมเลือกคบเขา ไม่ยอมจบ เขาวางแผนทุกสิ่งอย่าง ให้ผมออกจากบ้านหลังนี้ ให้ผมเลิกกับเขาเพื่อที่เขาจะได้เข้ามาแทนที่ ปัญหาของผมคือผมยังไม่พร้อม ผมมีเงินเก็บไม่พอสำหรับการต้องไปเริ่มต้นใหม่ ผมจึงทน วันนึงผมตัดสินใจขอลางานกลางคืนวันนึงลองกลับบ้านไปดู สภาพที่เห็นคือเขานอนกอดกันอยู่บนที่นอนของผม ผมกลับมาทำงานปรกติเหมือนเดินแล้วกลับบ้านปรกติ แล้วขอดูโทรศัพท์เขา เห็นข้อความของเขาที่คุยกัน ผมจึงไลน์ตอบกลับไปหาเขา ว่าจะจบปัญหานี้ใหม เขาบอกอยากจบ เขาอยากคบกับแฟนผม แต่ติดที่ยังมีผม และละอายใจที่ทำให้ครอบครัวของผมต้องแตกแยก เขาอยากให้ผมอยู่บ้านหลังนี้ แต่เขาขอแฟนผม ผมถามแฟนว่าจะเอาอย่างไร แฟนผมตอบผมว่าไม่มีใครมาแทนที่พี่ได้หรอกพี่อยู่นี่แหละ พี่ไปพี่จะไปอยู่ใหน เป็นห่วง ผมจึงตัดสินใจ ไลน์คุยกับเขาแล้วบอกว่า ผมไม่มีทางเลือกอื่นขอเวลา ผมให้คุณคบกับแฟนผมมานอนบ้านผมทับที่ผม ในวันที่ผมทำงาน ส่วนในวันที่ผมหยุด ผมขอมีเวลากับแฟนผม ได้ใหม เราสองคนจะใช้แฟนคนเดียวกัน โดยที่วันหยุดผมคุณก็นอนบ้านคุณ ทุกวันนี้ผมต้องออกไปทำงาน ช่วง 2 ทุ่ม ประมาณ 4 ทุ่มจะมีรถอีกคันมาจอดหน้าบ้านเพื่อจะมานอนกับแฟนผม คิดว่าผมทำผิดหรือถูก
ไม่รู้ว่าสิ่งที่ตัดสินใจแล้วผิดหรือถูก
เราสองคนรู้จักกันในที่ทำงานเดียวกันแต่ตำแหน่งงานต่างกันดังนั้นการคบหาจึงต้องแอบคบกันโดยไม่ให้ที่ทำงานรู้ และคบกันโดยที่ไม่รู้ว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว เรื่องราวดำเนินต่อจนกระทั่งมีข้อความเข้ามาทางโทรศัพท์ผม ว่าฝากดูแลเขาด้วยนะ ผมเอาโทรศัพท์ให้เขาดูแล้วเราก็เริ่มห่าง ๆแต่ด้วยความที่ผมมาทำงานต่างถิ่นคนเดียวใจผมต้องการเขาจึงขอคุยกับเขาซึ่งเขาพยายามห่าง ๆแต่พอสักระยะเริ่มทำใจได้ เขากลับเข้ามาคุยดีพอผมสืบเอาเองจึงรู้ว่าเขาทะเลาะกันและแยกทางกันโดยขายบ้านที่ซื้อด้วยกันกับเขาและเพือนอีกคน แฟนเขาก็พาคนใหม่เข้าบ้านเหมือนเป็นการประชดกัน สุดท้ายเขาก็แยกทาง ผมรู้สึกผิดและยังรู้สึกดีในตัวเขาจึงบอกว่าขอคบเป็นแฟนเขาก็ตัดสินใจทันที
ผมได้คุยกันว่าจะย้ายไปอยู่บ้านเช่าเดียวกันจะได้ประหยัดค่าใช้จ่ายผมคุยกับเขาโดยบอกว่า ผมไม่มีญาติที่นี่ ผมตัวคนเดียว ผมมาไกล ผมขอฝากชีวิตด้วยได้ใหม เขาตอบตกลง เราจึงอยู่ด้วยกันผ่านไป 3 ปีเรามีแผนว่าจะหาซื้อบ้านปัญหาจึงเกิดผมถูกให้ออกจากงาน แต่ว่ายังมีเงินเก็บอยู่ ผมไม่เริ่มหางานแต่เอาเงินเก็บที่มีไปลงทุนในหุ้น แต่ขาดทุนเหลือเงินเก็บไม่เท่าใหร่ผมจึงเริ่มดูงาน ระหว่างนี้ผมเริ่มระแคะระคายและตามสิบจนรู้ว่า เขาไปคบกับแฟนเก่า ผมได้คุยกับเขาแต่ไม่ได้ข้อสรุปใด ๆเพราะเขาเป็นคนไม่พูด จนผมตัดสินใจว่า ออกจากบ้านเช่ามาบ้านเพือน ด้วยความเสียใจและเสียดายเวลาผมจึงเป็นฝ่ายติดต่อเขาแต่สิ่งที่ได้รับยิ่งเจ็บช้ำ ผมจึงได้คุยทางข้อความกับแฟนเก่าเขา ซึ่งสิ่งที่เราคุยกันมันตรงกันข้ามกับสิ่งที่เขาบอกทุกเรื่องจนยิ่งทำให้เราสงสารแฟนมากว่าคุณจะกลับไปรักเขาจริง ๆเหรอเขาไม่ได้ใส่ใจอะไรคุณเลย แม้แต่ว่าจะรับรักเขา โดยเอาข้อความทั้งหมดให้อ่าน เขาจึงบอกว่าพี่กลับบ้านกันเถอะ ผมจึงกลับไปอยู่กับเขาเรื่องราวเริ่มดีขึ้นผมได้งานใหม่ เริ่มเก็บเงินใหม่ เริ่มหาบ้านจนได้บ้านมาหลังนึงโดยที่ เราออกดาวน์บ้านให้ก่อนและให้เขาเป็นคนกู้ซื้อบ้านเพราะฐานเงินเดือนพอไม่ต้องสองคน
ผ่านไปอีก 3 ปีกว่าเราได้ย้ายไปอยู่บ้านใหม่ทุกอย่างดูดี จนโชคชะตาผมก็เล่นตลกอีก ทำให้ผมตกงานอีกครั้ง คราวนี้ผมอยู่บ้านหางานนานมากเป็นปีเงินเริ่มหมดเขาก็เริ่มจับได้อีกว่าเขามีคนอื่น เราคุยกันอีกรอบจบปัญหา ผมได้งานทำ แต่ต้องทำงานรอบกลางคืน เรื่องการเงินผมก็เริ่มจะดีขึ้นตามลำดับจนกระทั่งผ่านไปปีเต็ม ผมจับได้ว่าเขามีคนอื่นอีก คราวนี้ ผมก็คุยอีกแต่ทุกอย่างกลับยิ่งแย่ เราคุยกันจนมีข้อความประมาณว่า คงถึงเวลาแล้วที่คงไม่ใช่คนของเรา คงต้องชดใช้เวรกรรมให้หมด เวรกรรมใครเวรกรรมมัน ผมขอคุยกับคนใหม่ของเขา ซึ่งเขาก็ให้คุยทางไลน์ เขาบอกเขาชอบมากจะเอา จะให้ทำอย่างไร ผมบอกเป็นเพือน เรื่องราวน่าจะดี แต่แฟนผมเลือกคบเขา ไม่ยอมจบ เขาวางแผนทุกสิ่งอย่าง ให้ผมออกจากบ้านหลังนี้ ให้ผมเลิกกับเขาเพื่อที่เขาจะได้เข้ามาแทนที่ ปัญหาของผมคือผมยังไม่พร้อม ผมมีเงินเก็บไม่พอสำหรับการต้องไปเริ่มต้นใหม่ ผมจึงทน วันนึงผมตัดสินใจขอลางานกลางคืนวันนึงลองกลับบ้านไปดู สภาพที่เห็นคือเขานอนกอดกันอยู่บนที่นอนของผม ผมกลับมาทำงานปรกติเหมือนเดินแล้วกลับบ้านปรกติ แล้วขอดูโทรศัพท์เขา เห็นข้อความของเขาที่คุยกัน ผมจึงไลน์ตอบกลับไปหาเขา ว่าจะจบปัญหานี้ใหม เขาบอกอยากจบ เขาอยากคบกับแฟนผม แต่ติดที่ยังมีผม และละอายใจที่ทำให้ครอบครัวของผมต้องแตกแยก เขาอยากให้ผมอยู่บ้านหลังนี้ แต่เขาขอแฟนผม ผมถามแฟนว่าจะเอาอย่างไร แฟนผมตอบผมว่าไม่มีใครมาแทนที่พี่ได้หรอกพี่อยู่นี่แหละ พี่ไปพี่จะไปอยู่ใหน เป็นห่วง ผมจึงตัดสินใจ ไลน์คุยกับเขาแล้วบอกว่า ผมไม่มีทางเลือกอื่นขอเวลา ผมให้คุณคบกับแฟนผมมานอนบ้านผมทับที่ผม ในวันที่ผมทำงาน ส่วนในวันที่ผมหยุด ผมขอมีเวลากับแฟนผม ได้ใหม เราสองคนจะใช้แฟนคนเดียวกัน โดยที่วันหยุดผมคุณก็นอนบ้านคุณ ทุกวันนี้ผมต้องออกไปทำงาน ช่วง 2 ทุ่ม ประมาณ 4 ทุ่มจะมีรถอีกคันมาจอดหน้าบ้านเพื่อจะมานอนกับแฟนผม คิดว่าผมทำผิดหรือถูก