เรากำลังเครียดค่ะ คิดไม่ตกว่าจะเดินทางไหนดี กระทู้นี้เป็นกระทู้แรก อยากทราบความคิดเห็น, คำแนะนำ, ประสบการณ์ จากคนอื่นๆบ้างค่ะ ขอขอบคุณทุกๆความคิดเห็นล่วงหน้านะคะ
ก่อนหน้านี้เราทำงานประจำมาแล้ว 3ปีครึ่ง เริ่มทำตั้งแต่เรียนจบ เป็นบริษัทต่างชาติที่ค่อนข้างใหญ่และมีความมั่นคงค่ะ อยู่ในสายงาน commercial มาตลอดค่ะ ช่วงแรกสองปีครึ่ง ดูแลและประสานงานระหว่างเมืองนอกกับลูกค้าเจ้าหลัก อารมณ์ประมาณ key account แต่ยังไม่ได้ดูแลเรื่องยอดขายค่ะ คอยช่วยเหลือและแก้ปัญหาต่างๆค่ะ ปัญหาก็เยอะพอสมควรค่ะ แต่ยังอยู่ในจุดที่รับได้ พอทำต่อไปไหว พอช่วงปีหลัง เป็น sales and marketing เต็มตัวค่ะ ลูกค้าเพิ่มขึ้น ต้องคุยมากขึ้น ต้องขายให้ได้ ต้องอัพเดตข่าวสารตลอดเวลา ต้องคุยกับเพื่อนร่วมงานหลายประเทศมาก เพื่อแชร์ข้อมูลกัน รู้สึกเครียดมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว
1.คือเนื้องานค่ะ เรารู้สึกไม่ชอบเวลาที่ต้องเข้าหาลูกค้า การที่ต้องทำยังไงก็ได้ให้เค้าชอบเรา สนใจสินค้าเรา รู้สึกอำนาจต่อรองไม่เคยอยู่ในมือเลยค่ะ (สินค้าเป็นcommodityค่ะ สู้กันด้วยราคาอย่างเดียว) ลูกค้าส่วนมากก็เป็นลูกค้ารายใหญ่ระดับประเทศ เวลาคุยก็จะโดนข่ม โดนกดตลอดเวลาค่ะ เหมือนเราไปขอร้องให้เค้าซื้อ (***อันนี้คือความรู้สึกส่วนตัวนะคะ บางคนอาจจะรู้สึกท้าทาย ชอบงานขาย แต่เราไม่ชอบอารมณ์ที่ต้องไปง้อเค้าค่ะ และเราอาจจะไม่ได้เก่งด้านนี้ด้วยค่ะ) สำหรับผลงาน ตัวเราก็พอขายได้นะคะ ลูกค้าบางคนก็คุยกันถูกคอค่ะ ไม่ต้องพูดอะไรมาก ราคาได้ก็ได้ ไม่ได้ก็รู้กัน
2. ด้วยความที่เราเป็นคนเก่า พอมารับตำแหน่งใหม่ คนในทีมก็คุ้นเคยและให้เรียนรู้งานเองค่ะ ไม่ค่อยสอนงาน เราก็ทำได้เท่าที่ทำ แต่มันไม่ได้เข้าใจถึงแก่นแท้ค่ะ มันต้องใช้เวลาพอสมควร เพราะมันคนละส่วนกับงานเดิมเลยค่ะ ความเครียดจะเกิดเวลาที่ต้องประชุม ต้องpresent ส่งรีพอตต่างๆค่ะ เพราะเรายังไม่แน่นพอ เราจะกดดันมาก และก่อตัวกลายเป็นความกลัวค่ะ
3. คือเรื่องภาษาด้วย คือพูดพอใช้ได้ค่ะ แต่พอมาตำแหน่งนี้มันควรจะเป็นคนที่พูดคล่อง บางครั้งก็เป็นอุปสรรคค่ะ
4. สิ่งที่อยู่ในใจมาตลอดตั้งแต่เริ่มทำงานวันแรก คือ ถ้าเลือกได้อยากลองทำธุรกิจของตัวเองค่ะ ตามสไตล์เด็กน้อยคนนึงค่ะ ไม่ชอบไลฟ์สไตล์ของการทำงานประจำค่ะ
นี่คือเหตุผล สี่ข้อหลักๆ ที่มันพาเรามาถึงจุดหนึ่ง ที่ทุกๆเช้ามันไม่มีความกระตือรือล้นสักนิด มันมึนตึ้บไปหมด หมดแรง หมดไฟ ท้อแท้และเบื่อค่ะ ตอนนั้นก็คิดอยู่นานค่ะ พยายามทบทวน เพราะเสียดายbenefitsที่ได้และ environmentที่ทำงานค่ะ ความflexibleสูงมาก เป็นบริษัทใหญ่ที่ไม่เรื่องเยอะ ทีมบริหารอยู่เมืองนอกค่ะ เรื่องทั่วๆไปก็ดูแลกันเอง แต่สุดท้าย ความใส่ใจในงานเริ่มไม่เท่าเดิมค่ะ รู้สึกว่าไม่ไหวล่ะ เลยตัดสินใจลาออก ตอนนั้นคิดว่า อายุเรายังไม่เยอะ (26ปี) ลองออกมาหาอะไรทำเองดู มีเงินอยู่ก้อนนึง อย่างน้อยๆก็ยังได้ลอง แล้วถ้ามันไม่รอด ก็คงยังไม่สายเกินไปหากจะกลับไปทำงานประจำ
1 ปีผ่านไป project ที่คิดไว้ว่าอยากทำ ก็ได้ลงมือทำจริงๆค่ะ ทำไป 2 โปรเจค แต่ผลตอบแทนมันไม่สามารถทำเป็นรายได้หลักได้ค่ะ และสิ่งหนึ่งที่เข้าใจก็คือ "ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆจริงๆ" เห็นสัจจธรรมเลยค่ะ รู้เลยว่างานประจำก็มีข้อดีของมัน บางทีเวลาท้อมากๆ ก็แอบคิดเสียดายงานที่ออกมา แต่ก็บอกตัวเองว่า เราได้ลองทำก็ดีแล้ว จะได้รู้ๆไป แต่ก็ยังไม่ถอดใจนะคะ จะพยายามทำไปเรื่อยๆ รู้ว่าต้องใช้เวลา และใช้เงินทุน.. นั้นล่ะเรื่องสำคัญ เพราะ เงินจะหมดแล้วค่ะ เราไม่อยากลำบากที่บ้าน ตอนนี้จำเป็นต้องรีบกลับไปทำงานแล้วค่ะ แม้ใจจะไม่อยาก แต่สถานการณ์มันบังคับค่ะ สองทางที่ตัดสินใจไม่ได้
1. Assistant key account manager บริษัทต่างชาติ คิดว่าสามารถใช้ประสบการณ์ที่มีอยู่ได้เลยค่ะ เพราะเป็นแนวเดียวกัน และยังเป็นการต่อยอดcareer pathจากงานเดิม ดีต่อการทำงานประจำต่อไปค่ะ เงินเดือนประมาณ 50k แต่ต้องออกไปเช่าอพาร์ทเม้นท์อยู่ เพราะอยู่ชานเมืองค่ะ ซึ่งเราอยากย้ายออกไปอยู่เองเป็นทุนเดิมอยู่แล้วค่ะ เพราะตอนนี้สมาชิกที่บ้านเพิ่มขึ้น รู้สึกเริ่มอึดอัด อยากแยกออกไปอยู่คนเดียว แต่เรื่องที่กลัวคือ นี่เรากำลังวิ่งกลับเข้าไป ในสายงานที่ตอนนั้นเราหนีออกมา? เราไม่ได้ชอบ เราแค่ทำได้ แล้วเราจะทำได้นานแค่ไหน? แต่ครั้งนี้มันอาจจะดีก็ได้นะ? คิดหนักค่ะ แต่พอเทียบตำแหน่งที่สูงขึ้น เงินเดือนที่พอสำหรับการแยกออกมาอยู่คนเดียว และการกินอยู่ก็อาจจะไม่หนักมากเท่าอยู่ในเมือง และที่สำคัญคือ เราก็27แล้ว ควรทำงานที่มั่นคงและดีกับชีวิตการทำงานในอนาคต หลายๆองค์ประกอบรวมกัน เราก็เทใจไปทางนี้ค่ะ
2. Digital marketing officer บริษัท start up เงินเดือนก็น่าจะได้พอๆกับงานเก่าค่ะ ประมาณ30-35k เป็นบริษัทเล็กๆ แต่มีข้อดีคือ 1มันเป็นสายงานที่เราเอาความรู้มาต่อยอดกับธุรกิจที่ทำอยู่ได้ 2เป็นเรื่องใหม่ที่กำลังเป็นที่ความสนใจและเป็นที่ต้องการ 3น่าจะมีความflexibleสูง ให้เรามีเวลาทำธรุกิจควบคู่ไปได้ 4. พนง.ไม่เยอะ และเพื่อนร่วมงานต่างชาติเยอะ คิดว่าก็ดีได้เพื่อน ได้ภาษา ...แต่ก็รู้สึกว่า นี่เราต้องไปเริ่มใหม่หรอ อายุก็ไม่น้อย ไม่รู้ว่าจะทำได้ดีรึป่าวด้วย เงินก็ไม่มากพอที่เราจะย้ายออกไปอยู่คนเดียว เพราะออฟฟิศในเมือง ค่าเช่าคอนโด กินอยู่ และมีคชจอื่น ก็น่าจะไม่พอเหลือเก็บ career pathเราก็จะเปลี่ยน ด้วย
หลายๆอย่างรวมกันตอนนี้ก็คิดไม่ออกค่ะ สับสน แต่ที่แน่ๆ เราเข้าใจค่ะ ว่าคนเราคงจะไม่ได้สิ่งที่ต้องการไปซะทุกอย่าง บางทีเราก็ต้องทำอะไรที่ไม่อยากทำ การได้มาแชร์ในพันทิป ก็รู้สึกเป็นการทบทวนตัวเองอีกครั้งนึงด้วยค่ะ และอยากทราบความคิดเห็นของท่านอื่นจริงๆค่ะ ว่าจะเลือกทางไหน ขอบคุณอีกครั้งนะคะ
ขอคำปรึกษาสำหรับชีวิตที่ต้องกลับไปทำงานประจำอีกครั้ง
ก่อนหน้านี้เราทำงานประจำมาแล้ว 3ปีครึ่ง เริ่มทำตั้งแต่เรียนจบ เป็นบริษัทต่างชาติที่ค่อนข้างใหญ่และมีความมั่นคงค่ะ อยู่ในสายงาน commercial มาตลอดค่ะ ช่วงแรกสองปีครึ่ง ดูแลและประสานงานระหว่างเมืองนอกกับลูกค้าเจ้าหลัก อารมณ์ประมาณ key account แต่ยังไม่ได้ดูแลเรื่องยอดขายค่ะ คอยช่วยเหลือและแก้ปัญหาต่างๆค่ะ ปัญหาก็เยอะพอสมควรค่ะ แต่ยังอยู่ในจุดที่รับได้ พอทำต่อไปไหว พอช่วงปีหลัง เป็น sales and marketing เต็มตัวค่ะ ลูกค้าเพิ่มขึ้น ต้องคุยมากขึ้น ต้องขายให้ได้ ต้องอัพเดตข่าวสารตลอดเวลา ต้องคุยกับเพื่อนร่วมงานหลายประเทศมาก เพื่อแชร์ข้อมูลกัน รู้สึกเครียดมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว
1.คือเนื้องานค่ะ เรารู้สึกไม่ชอบเวลาที่ต้องเข้าหาลูกค้า การที่ต้องทำยังไงก็ได้ให้เค้าชอบเรา สนใจสินค้าเรา รู้สึกอำนาจต่อรองไม่เคยอยู่ในมือเลยค่ะ (สินค้าเป็นcommodityค่ะ สู้กันด้วยราคาอย่างเดียว) ลูกค้าส่วนมากก็เป็นลูกค้ารายใหญ่ระดับประเทศ เวลาคุยก็จะโดนข่ม โดนกดตลอดเวลาค่ะ เหมือนเราไปขอร้องให้เค้าซื้อ (***อันนี้คือความรู้สึกส่วนตัวนะคะ บางคนอาจจะรู้สึกท้าทาย ชอบงานขาย แต่เราไม่ชอบอารมณ์ที่ต้องไปง้อเค้าค่ะ และเราอาจจะไม่ได้เก่งด้านนี้ด้วยค่ะ) สำหรับผลงาน ตัวเราก็พอขายได้นะคะ ลูกค้าบางคนก็คุยกันถูกคอค่ะ ไม่ต้องพูดอะไรมาก ราคาได้ก็ได้ ไม่ได้ก็รู้กัน
2. ด้วยความที่เราเป็นคนเก่า พอมารับตำแหน่งใหม่ คนในทีมก็คุ้นเคยและให้เรียนรู้งานเองค่ะ ไม่ค่อยสอนงาน เราก็ทำได้เท่าที่ทำ แต่มันไม่ได้เข้าใจถึงแก่นแท้ค่ะ มันต้องใช้เวลาพอสมควร เพราะมันคนละส่วนกับงานเดิมเลยค่ะ ความเครียดจะเกิดเวลาที่ต้องประชุม ต้องpresent ส่งรีพอตต่างๆค่ะ เพราะเรายังไม่แน่นพอ เราจะกดดันมาก และก่อตัวกลายเป็นความกลัวค่ะ
3. คือเรื่องภาษาด้วย คือพูดพอใช้ได้ค่ะ แต่พอมาตำแหน่งนี้มันควรจะเป็นคนที่พูดคล่อง บางครั้งก็เป็นอุปสรรคค่ะ
4. สิ่งที่อยู่ในใจมาตลอดตั้งแต่เริ่มทำงานวันแรก คือ ถ้าเลือกได้อยากลองทำธุรกิจของตัวเองค่ะ ตามสไตล์เด็กน้อยคนนึงค่ะ ไม่ชอบไลฟ์สไตล์ของการทำงานประจำค่ะ
นี่คือเหตุผล สี่ข้อหลักๆ ที่มันพาเรามาถึงจุดหนึ่ง ที่ทุกๆเช้ามันไม่มีความกระตือรือล้นสักนิด มันมึนตึ้บไปหมด หมดแรง หมดไฟ ท้อแท้และเบื่อค่ะ ตอนนั้นก็คิดอยู่นานค่ะ พยายามทบทวน เพราะเสียดายbenefitsที่ได้และ environmentที่ทำงานค่ะ ความflexibleสูงมาก เป็นบริษัทใหญ่ที่ไม่เรื่องเยอะ ทีมบริหารอยู่เมืองนอกค่ะ เรื่องทั่วๆไปก็ดูแลกันเอง แต่สุดท้าย ความใส่ใจในงานเริ่มไม่เท่าเดิมค่ะ รู้สึกว่าไม่ไหวล่ะ เลยตัดสินใจลาออก ตอนนั้นคิดว่า อายุเรายังไม่เยอะ (26ปี) ลองออกมาหาอะไรทำเองดู มีเงินอยู่ก้อนนึง อย่างน้อยๆก็ยังได้ลอง แล้วถ้ามันไม่รอด ก็คงยังไม่สายเกินไปหากจะกลับไปทำงานประจำ
1 ปีผ่านไป project ที่คิดไว้ว่าอยากทำ ก็ได้ลงมือทำจริงๆค่ะ ทำไป 2 โปรเจค แต่ผลตอบแทนมันไม่สามารถทำเป็นรายได้หลักได้ค่ะ และสิ่งหนึ่งที่เข้าใจก็คือ "ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆจริงๆ" เห็นสัจจธรรมเลยค่ะ รู้เลยว่างานประจำก็มีข้อดีของมัน บางทีเวลาท้อมากๆ ก็แอบคิดเสียดายงานที่ออกมา แต่ก็บอกตัวเองว่า เราได้ลองทำก็ดีแล้ว จะได้รู้ๆไป แต่ก็ยังไม่ถอดใจนะคะ จะพยายามทำไปเรื่อยๆ รู้ว่าต้องใช้เวลา และใช้เงินทุน.. นั้นล่ะเรื่องสำคัญ เพราะ เงินจะหมดแล้วค่ะ เราไม่อยากลำบากที่บ้าน ตอนนี้จำเป็นต้องรีบกลับไปทำงานแล้วค่ะ แม้ใจจะไม่อยาก แต่สถานการณ์มันบังคับค่ะ สองทางที่ตัดสินใจไม่ได้
1. Assistant key account manager บริษัทต่างชาติ คิดว่าสามารถใช้ประสบการณ์ที่มีอยู่ได้เลยค่ะ เพราะเป็นแนวเดียวกัน และยังเป็นการต่อยอดcareer pathจากงานเดิม ดีต่อการทำงานประจำต่อไปค่ะ เงินเดือนประมาณ 50k แต่ต้องออกไปเช่าอพาร์ทเม้นท์อยู่ เพราะอยู่ชานเมืองค่ะ ซึ่งเราอยากย้ายออกไปอยู่เองเป็นทุนเดิมอยู่แล้วค่ะ เพราะตอนนี้สมาชิกที่บ้านเพิ่มขึ้น รู้สึกเริ่มอึดอัด อยากแยกออกไปอยู่คนเดียว แต่เรื่องที่กลัวคือ นี่เรากำลังวิ่งกลับเข้าไป ในสายงานที่ตอนนั้นเราหนีออกมา? เราไม่ได้ชอบ เราแค่ทำได้ แล้วเราจะทำได้นานแค่ไหน? แต่ครั้งนี้มันอาจจะดีก็ได้นะ? คิดหนักค่ะ แต่พอเทียบตำแหน่งที่สูงขึ้น เงินเดือนที่พอสำหรับการแยกออกมาอยู่คนเดียว และการกินอยู่ก็อาจจะไม่หนักมากเท่าอยู่ในเมือง และที่สำคัญคือ เราก็27แล้ว ควรทำงานที่มั่นคงและดีกับชีวิตการทำงานในอนาคต หลายๆองค์ประกอบรวมกัน เราก็เทใจไปทางนี้ค่ะ
2. Digital marketing officer บริษัท start up เงินเดือนก็น่าจะได้พอๆกับงานเก่าค่ะ ประมาณ30-35k เป็นบริษัทเล็กๆ แต่มีข้อดีคือ 1มันเป็นสายงานที่เราเอาความรู้มาต่อยอดกับธุรกิจที่ทำอยู่ได้ 2เป็นเรื่องใหม่ที่กำลังเป็นที่ความสนใจและเป็นที่ต้องการ 3น่าจะมีความflexibleสูง ให้เรามีเวลาทำธรุกิจควบคู่ไปได้ 4. พนง.ไม่เยอะ และเพื่อนร่วมงานต่างชาติเยอะ คิดว่าก็ดีได้เพื่อน ได้ภาษา ...แต่ก็รู้สึกว่า นี่เราต้องไปเริ่มใหม่หรอ อายุก็ไม่น้อย ไม่รู้ว่าจะทำได้ดีรึป่าวด้วย เงินก็ไม่มากพอที่เราจะย้ายออกไปอยู่คนเดียว เพราะออฟฟิศในเมือง ค่าเช่าคอนโด กินอยู่ และมีคชจอื่น ก็น่าจะไม่พอเหลือเก็บ career pathเราก็จะเปลี่ยน ด้วย
หลายๆอย่างรวมกันตอนนี้ก็คิดไม่ออกค่ะ สับสน แต่ที่แน่ๆ เราเข้าใจค่ะ ว่าคนเราคงจะไม่ได้สิ่งที่ต้องการไปซะทุกอย่าง บางทีเราก็ต้องทำอะไรที่ไม่อยากทำ การได้มาแชร์ในพันทิป ก็รู้สึกเป็นการทบทวนตัวเองอีกครั้งนึงด้วยค่ะ และอยากทราบความคิดเห็นของท่านอื่นจริงๆค่ะ ว่าจะเลือกทางไหน ขอบคุณอีกครั้งนะคะ