ระบายสีเทาๆๆชีวิต

ขอระบายเหนื่อยกับชีวิตมากคะไม่มีใครเลยให้ปรึกษาปัญหาหรือช่วยเหลือเจอปัญหารอบด้าน ทั้งที่ทำงานและครอบครัวที่ทำงานก็เจอคนเอาเปรียบเอาแต่ประโยชน์เห็นเราไม่พูดหรือว่าก็เอาเปรียบเราเจ้านายก็ไม่ดีใจแคบมากๆๆชอบมองพนักงานเหมือนทาสคนใช้พ่อแม่เราก็แยกทางแต่เราเด็กๆๅเราต้องไปอยู่กับยายซึ่งยายเกียจแม่และพ่อเราก็ด่าเราทุกวันไม่มีความรักหรืออ่อนโยนกับเราที่ๆๆเรานอนเหมือนคนข้างถนนนอนผ้าเก่าหมอนเก่าไม่มีพัดลมเปิดโล่งยุงเยอะมากลำบากมากพอโตมามาคิดว่านอนอยู่ได้ไงเราต้องอยู่เพราะไม่มีที่ไปบอกพ่อมารับก็ไม่มาโดนปฏิเสธแต่พอโตมาพ่อมาเรียกร้องเงินทองเราทีแฟนนะอยู่กันแบบไม่แต่งานแฟนเราไม่ใช่คนไทเราอยู่กันแบบเพื่อนแต่แฟนก้อช่วยเหลือเราตลอดเราไม่รู้จักญาติพี่น้องแฟนสักเท่าไรนะแทบไม่เคยเจอกันนะก็มีแต่แฟนนะเป็นญาติเป็นเพื่อนเป็นทุกๅๆอย่างเลยนนส่วนแม่เราก็มีแฟนหลายคนรักๆๆเลิกคนล่างสุดก็เล็กว่าแม่เรารักมากแม่เราไม่ให้แฟนแก่คนยี้ทำงานเลยแก่เลี้ยงดีมากๆๆๆอฟนแก่กินเหล้าเก่งพูดง่ายๆๆเกาะคนแก่กิน