คือเราอยากขอคำปรึกษาจากทุกๆคนค่ะว่าเราควรทำยังไงกับแม่เราดี จะเริ่มเลยนะคะ
ตอนนี้เราอายุ 24 ย่าง 25 ตั้งแต่เด็กเราถูกเลี้ยงดูมาแบบคุณหนู แม่โอ๋ตลอด มิอะไรทำให้แทบทุกอย่าง คิดแทนให้แทบทุกเรื่อง เลยทำให้เราเป็นคนหัวอ่อน ขี้ฟ้องแม่ ทำอะไรไม่ค่อยจะเป็น คิดอะไรเองไม่เป็นค่ะ แต่พอเราเข้าปี 1 เราเริ่มห่างจากแม่ การที่เราเข้ามหาวิทยาลัยทำให้เราได้เรียนรู้อะไรมากขึ้น ได้คิดอะไรเองมากขึ้น มีความคิดเป็นของตัวเองมากขึ้น เริ่มมีความฝัน ความชอบต่างๆที่เราอยากทำ แต่ความชอบของเราก็ถูกแม่ทำลายลง เพียงแค่ความชอบของเรานั้นไร้สาระ เสียเวลา และไม่ได้เงิน ตอนนั้นเราเสียใจมากเพราะเราเริ่มทำความชอบของเราได้แค่ไม่กี่เดือนเท่านั้น แม่เห็นเราร้องไห้ เสียใจ แล้วก็บอกว่าแม่สงสารเรา ซึ่งมันขัดกับสิ่งที่แม่ทำลายไป จริงมั้ยคะ? คือแม่เป็นคนทำลายความชอบของเราแต่กลับมาบอกว่าแม่สงสารเรา
เราห่างแม่ประมาณเกือบ 6 ปีค่ะ รวมป.ตรีกับป.โทด้วย ตอนนี้เรารู้สึกได้เลยว่าเราไม่ใช่เด็กอมมือติดแม่อีกแล้ว เรามีความคิดเป็นของตัวเอง เราสามารถทำอะไรต่างๆด้วยตัวเราได้ แต่เหมือนว่าแม่ไม่คิดแบบนั้นเลยค่ะ แม่คิดว่าเราเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม โดนคนนั้นคนนี้กรอกหูจนเปลี่ยนไปคนละคน ทั้งๆที่เราเองนี่แหล่ะที่โตเป็นผู้ใหญ่ แต่แม่ไม่เคยรู้เลย คือแม่จะมีความคิดว่า ตอนเด็กเราเป็นยังไง ตอนโตเราก็เป็นยังงั้น พอเราเริ่มทำอะไรที่แม่ไม่โอเค (หมายความว่า เราเริ่มไม่ทำตามที่แม่พูด เริ่มไม่เออ ออกับสิ่งที่แม่พูด) แม่ก็จะด่าเราตลอด ด่า ด่า ด่า ด่า ด่า ด่า แล้วก็ด่า จนสุขภาพจิตเราแทบจะเสีย แถมยังเสียความรู้สึกอีกด้วย
ล่าสุด แม่ชวนเราไปกินข้าวที่บ้านเพื่อนแม่ แต่เราบอกว่าเราไม่อยากไปเพราะไปทีไร แม่ก็จะหาเรื่องหรือเอาเรื่องอดีตมาด่าเราต่อหน้าเพื่อนแม่เสมอ สมมติไปบ้านเพื่อนแม่ 10 ครั้ง เราจะโดนด่าประมาณ 8-9 ครั้งโดยประมาณ ซึ่งเราไม่ชอบเลย ทำไมต้องเอาเรื่องอดีตมาพูดแล้วก็ด่า บางครั้งก็เอาเรื่องนู้นเรื่องนี้มาพูดกับเพื่อนแล้วก็ด่าเรา คือเราโดนแบบนี้หลายๆครั้ง เราก็เสียความรู้สึกนะ แม่จำไมไ่ด้ด้วยซ้ำว่าด่าไปเรา ด่าเราว่าอะไรบ้าง แม่บอกแม่ไม่เคยด่า แต่คนโดนด่ามันได้ฝังใจเลยค่ะ นึกถึงทีไรน้ำตาคลอตลอด
เราเข้าใจนะคะว่าที่แม่ทำแม่เป็นห่วงเรา แต่เราไม่เข้าใจว่าทำไมต้องด่า ด่า ด่า ด่า แล้วก็ด่า จนเราคิดอนาคตไว้ว่าถ้าทำงานเก็บเงินได้พอสมควรเราจะออกไปหาเช่าบ้าน หรือเช่าหออยู่คนเดียว ทำแบบนั้นเราจะสบายใจกว่า
เราอยากขอคำปรึกษาจากทุกๆคนค่ะว่าเราควรทำตัวยังไง ควรวางตัวยังไง เพราะเดี๋ยวนี้เรากับแม่มีความเห็นที่ไม่ตรงกันบ่อยๆ ช่วงนี้มีปากเสียงกันบ่อยมากค่ะ เราก็รู้สึกแย่เวลามีปากเสียง หรือขึ้นเสียง หรือพูดจาไม่ดีกับแม่
ป.ล. ถ้าหากมีความเห็นที่ว่าให้ปรับความเข้าใจ คุยด้วยเหตุผล ไม่ใช้อารมณ์ คือเราอยากบอกว่ามันใช้ไม่ได้ผลกับแม่เราค่ะ แม่เราไม่เคยคุยด้วยเหตุผล ใช้อารมณ์ตลอดค่ะ แค่เริ่มเรื่องที่จะคุยหรือปรับความเข้าใจ แม่ก็ด่ามาก่อนเลยค่ะ เลยทำให้เราไม่อยากปรับความเข้าใจอะไรกับแม่ซักเท่าไหร่
edit เพิ่มเติมนะคะ นี่เราเพิ่งมารู้ว่านี่เป็นไอดีแฟน ไม่ใช่ไอดีเรา ถ้าใครสับสนที่ว่ากระทู้ก่อนๆใช้ ครับ แต่กระทู้ใช้ ค่ะ ก็ขอโทษด้วยนะคะ เราไม่เช็คให้ดีก่อนว่าเป็นไอดีใคร ใครพอจะรู้วิธีลบกระทู้บ้างมั้ยคะ คือเราอยากตั้งกระทู้ไอดีเราเองไม่ใช่ไอดีแฟนค่ะ
มีแม่แบบนี้ ต้องทำยังไง ตอนนี้ปวดหัวมากๆ สุขภาพทางจิตใจเริ่มไม่โอเค
ตอนนี้เราอายุ 24 ย่าง 25 ตั้งแต่เด็กเราถูกเลี้ยงดูมาแบบคุณหนู แม่โอ๋ตลอด มิอะไรทำให้แทบทุกอย่าง คิดแทนให้แทบทุกเรื่อง เลยทำให้เราเป็นคนหัวอ่อน ขี้ฟ้องแม่ ทำอะไรไม่ค่อยจะเป็น คิดอะไรเองไม่เป็นค่ะ แต่พอเราเข้าปี 1 เราเริ่มห่างจากแม่ การที่เราเข้ามหาวิทยาลัยทำให้เราได้เรียนรู้อะไรมากขึ้น ได้คิดอะไรเองมากขึ้น มีความคิดเป็นของตัวเองมากขึ้น เริ่มมีความฝัน ความชอบต่างๆที่เราอยากทำ แต่ความชอบของเราก็ถูกแม่ทำลายลง เพียงแค่ความชอบของเรานั้นไร้สาระ เสียเวลา และไม่ได้เงิน ตอนนั้นเราเสียใจมากเพราะเราเริ่มทำความชอบของเราได้แค่ไม่กี่เดือนเท่านั้น แม่เห็นเราร้องไห้ เสียใจ แล้วก็บอกว่าแม่สงสารเรา ซึ่งมันขัดกับสิ่งที่แม่ทำลายไป จริงมั้ยคะ? คือแม่เป็นคนทำลายความชอบของเราแต่กลับมาบอกว่าแม่สงสารเรา
เราห่างแม่ประมาณเกือบ 6 ปีค่ะ รวมป.ตรีกับป.โทด้วย ตอนนี้เรารู้สึกได้เลยว่าเราไม่ใช่เด็กอมมือติดแม่อีกแล้ว เรามีความคิดเป็นของตัวเอง เราสามารถทำอะไรต่างๆด้วยตัวเราได้ แต่เหมือนว่าแม่ไม่คิดแบบนั้นเลยค่ะ แม่คิดว่าเราเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม โดนคนนั้นคนนี้กรอกหูจนเปลี่ยนไปคนละคน ทั้งๆที่เราเองนี่แหล่ะที่โตเป็นผู้ใหญ่ แต่แม่ไม่เคยรู้เลย คือแม่จะมีความคิดว่า ตอนเด็กเราเป็นยังไง ตอนโตเราก็เป็นยังงั้น พอเราเริ่มทำอะไรที่แม่ไม่โอเค (หมายความว่า เราเริ่มไม่ทำตามที่แม่พูด เริ่มไม่เออ ออกับสิ่งที่แม่พูด) แม่ก็จะด่าเราตลอด ด่า ด่า ด่า ด่า ด่า ด่า แล้วก็ด่า จนสุขภาพจิตเราแทบจะเสีย แถมยังเสียความรู้สึกอีกด้วย
ล่าสุด แม่ชวนเราไปกินข้าวที่บ้านเพื่อนแม่ แต่เราบอกว่าเราไม่อยากไปเพราะไปทีไร แม่ก็จะหาเรื่องหรือเอาเรื่องอดีตมาด่าเราต่อหน้าเพื่อนแม่เสมอ สมมติไปบ้านเพื่อนแม่ 10 ครั้ง เราจะโดนด่าประมาณ 8-9 ครั้งโดยประมาณ ซึ่งเราไม่ชอบเลย ทำไมต้องเอาเรื่องอดีตมาพูดแล้วก็ด่า บางครั้งก็เอาเรื่องนู้นเรื่องนี้มาพูดกับเพื่อนแล้วก็ด่าเรา คือเราโดนแบบนี้หลายๆครั้ง เราก็เสียความรู้สึกนะ แม่จำไมไ่ด้ด้วยซ้ำว่าด่าไปเรา ด่าเราว่าอะไรบ้าง แม่บอกแม่ไม่เคยด่า แต่คนโดนด่ามันได้ฝังใจเลยค่ะ นึกถึงทีไรน้ำตาคลอตลอด
เราเข้าใจนะคะว่าที่แม่ทำแม่เป็นห่วงเรา แต่เราไม่เข้าใจว่าทำไมต้องด่า ด่า ด่า ด่า แล้วก็ด่า จนเราคิดอนาคตไว้ว่าถ้าทำงานเก็บเงินได้พอสมควรเราจะออกไปหาเช่าบ้าน หรือเช่าหออยู่คนเดียว ทำแบบนั้นเราจะสบายใจกว่า
เราอยากขอคำปรึกษาจากทุกๆคนค่ะว่าเราควรทำตัวยังไง ควรวางตัวยังไง เพราะเดี๋ยวนี้เรากับแม่มีความเห็นที่ไม่ตรงกันบ่อยๆ ช่วงนี้มีปากเสียงกันบ่อยมากค่ะ เราก็รู้สึกแย่เวลามีปากเสียง หรือขึ้นเสียง หรือพูดจาไม่ดีกับแม่
ป.ล. ถ้าหากมีความเห็นที่ว่าให้ปรับความเข้าใจ คุยด้วยเหตุผล ไม่ใช้อารมณ์ คือเราอยากบอกว่ามันใช้ไม่ได้ผลกับแม่เราค่ะ แม่เราไม่เคยคุยด้วยเหตุผล ใช้อารมณ์ตลอดค่ะ แค่เริ่มเรื่องที่จะคุยหรือปรับความเข้าใจ แม่ก็ด่ามาก่อนเลยค่ะ เลยทำให้เราไม่อยากปรับความเข้าใจอะไรกับแม่ซักเท่าไหร่
edit เพิ่มเติมนะคะ นี่เราเพิ่งมารู้ว่านี่เป็นไอดีแฟน ไม่ใช่ไอดีเรา ถ้าใครสับสนที่ว่ากระทู้ก่อนๆใช้ ครับ แต่กระทู้ใช้ ค่ะ ก็ขอโทษด้วยนะคะ เราไม่เช็คให้ดีก่อนว่าเป็นไอดีใคร ใครพอจะรู้วิธีลบกระทู้บ้างมั้ยคะ คือเราอยากตั้งกระทู้ไอดีเราเองไม่ใช่ไอดีแฟนค่ะ