ผมอายุ27 เคยมีคนคุย แต่ไม่เคยมีแฟน กลัวความผิดหวังและความไม่แน่นอนของคน(รวมถึงตัวของเราเองด้วย)

ในความคิดของผม ผมมองว่าความรักมันคือความเห็นแก่ตัว เพียงเพราะเราต้องการที่มาจากความรู้สึกตัวเอง เช่น ความรู้สึกอยากจะครอบครอง ความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ,เพื่อบรรเทาเหงา,เพื่อเป็นกำลังในการดำเนินชีวิตต่อไปเรื่อยๆ,เพื่อให้ตัวเองมีคุณค่าขึ้นมา,เพื่อเอาชีวิตรอด,เพื่อตอบสนองความต้องการทางเพศ,เพื่อขยายพันธุ์

สรุปแล้ว ความรักเนื้อในมันสวยงามจริงๆไหม

ใครที่คิดว่ามีความสุขที่ได้รัก หรือความทุกข์ที่ได้รัก ลองแบ่งปันให้ผมทีครับ เพราะผมไม่มีประสพการณ์เรื่องนี้เลย