ตามหัวกระทู้เลยครับ ตลอดเวลาที่คบกัน เค้าเป็นกำลังใจ เค้าเป็นคนที่คอยบ่น คอยห่วง ทุกๆอย่าง ตลอดทางที่เดินด้วยกันมา เราทั้งคู่เริ่มต้นจากศูนย์ ไม่มีใครคิดว่าจะชอบกันด้วยซ้ำ กว่าจะผ่านอะไรก็ลำบาก แต่ก็ยังจับมือกันมาเกือบจะครบ1ปีแล้ว แม้บางคนอาจมองว่าแค่1ปีมันสั้น แต่ช่วงเวลาที่ผมกับเค้าได้ใช้ด้วยกันมันน้อยมาก เพราะเราอยู่ห่างกัน ผมเลยอยากจะใช้เวลากับเค้าให้นานที่สุด เพราะเวลาของผม ผมก็ไม่รู้ว่ามันเหลือมากขนาดไหน ใช่ ผมเป็นโรคที่ต้องผ่าตัด มีโอกาศหายกับไม่หาย แต่ผมไม่อยากบอกเค้า ผมกลัวว่ามันจะทำให้เค้ารู้สึกมีอะไรยึดเหนี่ยวกับผม ผมเลยเลือกที่จะบอกเค้าตอนที่จะครบ1ปี อย่างน้อย ก็อยากให้เค้ารู้ ว่าเค้าเป็นกำลังใจของผม ที่ทำให้ผมสู้ ที่ทำให้ผมลืมคำว่ายอมแพ้ ตอนนี้ ผมแค่อยากให้เค้าอยู่ อยู่ในตอนที่ผมอ่อนแอ ผมไม่รู้ว่าควรทำยังไงดีกับความรู้สึกนี้
ถ้าวันนึง กำลังใจที่อยู่ข้างๆคุณมาตลอด กลับต้องหายไป ในวันที่คุณต้องการแค่เค้า คุณจะทำยังไงครับ