อายุ15 แม่โดนออกจากงานหันมาขายตรง+ไม่มีเงินพอ ควรทำไงดีคะ

       คืออยู่กับแม่แค่ 2 คนค่ะ แล้วแม่โดนออกจากงานบริษัทนี่แหละ จากที่มีเงินมีรายได้ ตอนนี้ก็ไม่มีแล้ว
แล้วเราเรียน รร. นานาชาติอีก ค่าเทอมก็แพง เงินก็จะไม่มี ไม่รู้ว่าจะทำยังไงเลยค่ะ แล้วเราอายุแค่15
ไปสมัครงาน part time ที่ไหนเค้าก็ไม่รับ แบบ ตอนนี้เหนื่อยใจมาก อยากจะช่วยแม่บ้าง แต่ก็คิดไม่ออก
ว่าต้องทำยังไง  แล้วตอนนี้พอว่างงานปึ๊บ เค้าก็เริ่มออกไปหาเพื่อน จนได้ไปฟังขายตรงของยี่ห้อนึงมานี่แหละค่ะ
จากนั้นเค้าก็เริ่มซื้อพวกของของยี่ห้อนี้มาใช้(ซึ่ง..มันไม่ได้ถูกเลย แบบไม่ถูกอ่ะ ) เห็นบอกกันว่าสรรพคุณดีล้นฟ้า
แต่พอใช้แล้ว เราไม่ได้เห็นความต่าง ก่อน-หลัง อะไรเลย แล้วพวกอาหารเสริมอีก คือหมดไปเยอะมาก
แต่ยังไม่เห็นรายได้กลับมาเลย แถมกินเองด้วย แล้วพอเราบอกความจริงไปเค้าก็ไม่เชื่อ แล้วท่าทางเวลาเค้าพูด
เหมือนกำลังหลอกตัวเองอยู่ เหมือนคนโดนล้างสมองแล้วเลย คือธุรกิจพวกนี้มันก็จะมีระดับใช่ไหมล่ะ
แล้วคนที่อยู่ต่ำกว่าก็ต้องทำยอดให้คนที่อยู่สูงกว่า      
        แล้ว...ถ้าไม่มีคนซื้อล่ะ ก็ต้องซื้อไปตุนไว้ไง แล้วเงินล่ะ?? แล้วถ้าสุดท้ายขายไม่ออกล่ะ??
โอ้ยเครียด แล้วช่วงนี้ก็ออกไปกินข้าวนอกบ้านกับเพื่อนตลอด+เป็นคนชอบออกให้คนอื่นก่อนตลอดอีก
ไม่ใช่ว่าเราควรประหยัดเหรอ แล้วถามอะไรไปก็ไม่ตอบ ทั้งๆที่เราพยายามทำความเข้าใจเค้าแล้วนะ
แต่เค้าไม่ยอมให้เราเข้าใจอะไรเลย แบบ งงมากๆ ตอนนี้คิดว่าน่าจะมีเงินเก็บอยู่แต่อีกหน่อยไม่เหลือแน่
อยากให้แม่กลับมาเป็นเหมือนเดิมมาก แต่ก่อนเค้าขยันแล้วก็มีความเป็นผู้นำสูงมาก แล้วทัศนคตินี่คือ แม่พระมากๆ
แบบเป็นไอดอลเราเลยอ่ะ ไม่คิดเลยว่าพอเสียศูนย์แล้วจะเชื่อคนง่ายขนาดนี้ โอเคเวิ่นเว้อมาพอและเข้าคำถามหลักๆเลย


1. ควรหาเงินยังไงดีคะ มีที่ไหนเค้ารับเด็กอายุ 15 บ้าง, ช่องทางที่จะหาเงินมีทางไหนบ้างคะอาจจะไม่ใช่งานpart timeก็ได้ เราอยู่หอ ว่างแค่ช่วงเย็น-ดึก วันธรรมดาเลยค่ะ จริงๆก็มีความสามารถพิเศษอยู่บ้าง มีอังกฤษ(นับไหม?), ร้องเพลงแบบวงรร ไรงี้อ่ะค่ะ, ทำงานประดิษฐ์, เต้น+actingนิดหน่อย, ออกแบบ(เรียนdesign, architect)นิดหน่อยค่ะ, แล้วก็พวกงานใช้แรงงานอ่ะค่ะ
2. เราควรพยายามทำความเข้าใจแม่ใหม่ไหมคะ หรือจะอยู่เฉยๆ หรือพยายามหาทางเปลี่บนเค้าให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมต่อไปคะ(อันสุดท้ายยากมาก)
3. ทำยังไงให้ปัญหาทุกอย่างจบแล้วกลับมาใช้ชีวิตปกติได้เหมือนเดิมคะ(ไม่อยากนั่งเครียด, ร้องไห้, หรืออ่อนแออีกแล้ว ถึงจะรู้ก็เถอะว่ามีคนอีกเยอะที่เจปัญหามากกว่าเรา [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้)

ถ้าอ่านยากจะพยายามปรับนะคะ กระทู้แรกขอโทษด้วยนะคะ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่