เรื่องเล่ามีอยู่ว่า เมื่อประมาณอาทิตย์ที่แล้ว เราไปเที่ยวบาร์ค่ะ แล้วเจอผู้ชายคนหนึ่งที่น่ารักและตรงสเปค ซึ่งแน่นอนว่า เราชอบเขาแน่ๆค่ะ ก็นั่งมองค่ะ มองตลอดตั้งแต่ที่มาถึง จนร้านปิด แต่เราไม่ได้มองโจ่งแจ้งขนาดนั้นนะคะ เราแอบมองเรื่อยๆ ใช้คำว่าลอบมองก็คงถูกค่ะ คือเขามากับเพื่อนเยอะ นึกภาพออกไหมคะ เขาอยู่กลางวงเพื่อน เขาไม่กวาดสายตามองผู้หญิงบ่อยเท่าไหร่ (คือเรามีเพื่อนผชเยอะอ่ะค่ะ และค่อนข้างเป็นพวกชอบมองผญ แบบผญเข้าร้านก็มอง มองตลอดอะไรแบบนี้) แล้วก็ไม่ได้กดโทรศัพท์บ่อย เราก็มองแบบนั้นจนร้านปิด เราเลยคิดว่า อ่ะ เขาคงไม่มีแฟนแน่ละ (แต่ตอนนั้นก็ไม่แน่ใจ แค่คิดเอาเองว่าคงไม่มี) เลยเข้าไปขอเฟสเขาค่ะ เขาก็ให้ เราก็ลังเลว่าจะเอายังไงดี แต่ก็ นานๆทีจะรู้สึกปิ๊งใครสักคน เลยแบบ เอาวะ ทักก็ทัก เลยลองกด Wave ไปใน Messenger ค่ะ เขาก็ทักเรามา เราก็ชวนคุย แต่เราเป็นคนชวนคุยไม่เก่งนะคะ ก็ถามสารทุกข์สุขดิบ เขาก็สนใจถามกลับนะ เราก็ถามแล้วว่าเขามีแฟนมั้ย เขาบอกว่าไม่มีค่ะ เราก็อ่ะ แปลว่าเรามีสิทธิ์ 5555555555 (มโนเอง) แต่เราก็ไม่ได้ถามเหตุผลเขานะคะ ไม่กล้าถาม ยังไม่สนิท กลัวเขาหาว่าเจือก 5555555 ก็เลยคุยกันมาเรื่อยๆค่ะ พอเราถามอะไรเค้า กินข้าวยัง ทำอะไรอยู่ เค้าจะถามกลับนะคะ ก็ถือเป็นเรื่องดี แต่บางทีเขาก็ถามคำตอบคำ ส่งมาแต่ ครับ กับสติ๊กเกอร์แบบเนี้ย แต่เมื่อวานเราถามสไตล์เพลงเขา เขาก็ถามเรากลับ เขาก็ขอเพลงเราฟัง ถามว่าเราบ้านอยู่ที่ไหน (เราไม่ได้เป็นคนที่นี่น่ะค่ะ) บางทีก็อ้อน บางทีก็เฉยๆเหมือนไม่อยากคุย เราก็รู้สึกงงนิดหน่อยค่ะ แต่ไม่อยากไปเยอะใส่เขาเพราะยังรู้จักกันไม่นานเลย เป็นไปได้ไหมคะที่ผู้ชายเขาจะโลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยอยากให้ใครเข้ามาเท่าไหร่ แบบถ้าสนใจหรืออยากคุยก็จะถามเองอะไรแบบนี้ (เขาเป็นแบบนี้บ่อยค่ะเท่าที่คุยกันมา แบบอยู่ๆจะถามอะไรก็ถามขึ้นมาเฉยๆ พอตอบเสร็จ ก็กลับไปห้วนเหมือนเดิม 5555555555555) แต่เวลาเราไม่สบายใจเลยขอคำปรึกษาจากเขา เขาก็ตอบเราเร็วมาก ตอบยาว จนรู้สึกใจอุ่นๆเลยค่ะ แต่พอมาบางทีก็เป็นนิ่งๆไปอีกแล้ว เราทำตัวไม่ถูกจริงๆ คือเราไม่จำเป็นต้องคุยกับเขาตลอดเวลาใช่ไหมคะ คุยกันหลังเลิกงานก็พออย่างนี้เหรอ เราเริ่มถามไม่ตรงหัวกระทู้ 555555555 เอาเป็นว่าถ้ามีใครอยากจะแนะนำอะไรก็แนะนำเราเลยค่ะ เราพร้อมฟัง T^T ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
อยากถามผู้ชายค่ะ การที่เขาคุยกับเราแบบนี้เขาสนใจเราไหมคะ